Roddel van 2007

Dit verhaal gaat over een man van goeden huize.

Zijn moeder had een restaurant dat populair was, zijn vader meerdere bouwbedrijven.

Het bracht Gregor een vrolijke jeugd zonder zorgen.

 

Het gaat mis als hij zich in Nederland vestigt en in aanraking komt met schietgrage mannen. Gregor raakt betrokken bij wat de officier van justitie ‘een feit met wapens’ noemt.

Hij krijgt 8 jaar gevangenisstraf.

 

Vorig najaar kwam hij op vrije voeten en dan valt er iets te vieren.

Op tweede kerstdag is er een Antilliaans feest in discotheek The Palace in Groningen.

Gregor, inmiddels 30 jaar, is van de partij met als resultaat dat hij donderdag in zittingszaal 14 van de Groninger rechtbank een tweede gevangenisstraf in het vooruitzicht krijgt gesteld: weer 8 jaar.

 

De rechters willen weten of hij veel alcohol drinkt.

Gregor knikt: ‘Een liter cognac per dag.’

De rechters: Niet wat veel?

Gregor: ‘Geen probleem, ik word vrolijk en blij als ik drink.’

 

Met een papieren zakdoekje dept hij af en toe zijn linkeroog. Dat doet nog steeds pijn.

 

Vrolijk en blij had Gregor op het feest staan dansen, zwaaiend op de dansvloer met zijn armen. Anderen zeggen later dat hij stomdronken en vervelend was en het feest dreigde te verstieren.

 

En dan ineens ligt Gregor languit op de dansvloer, na een enorme dreun op dat linkeroog. Hij is korte tijd buiten bewustzijn en krijgt nog wat trappen na.

Ze dirigeren hem, hij woest, naar buiten.

Daar is de politie ook al.

 

Gregor zou vervolgens lelijke dingen hebben geroepen.

Dat hij ‘m dood gaat maken.

In de politieauto – op weg naar het ziekenhuis –  zou Gregor hebben gezegd dat een belletje naar Curaçao voldoende is. Dat zijn familie daar groot is. Eén belletje en ze zullen daar de moeder van zijn belager wel eens even doodschieten.

 

Gregor kan zich dat laatste niet herinneren.

‘Ik was zwaar onder invloed.’

Rechters: En heel boos.

Gregor: ‘Ik ga niet liegen. Tuurlijk was ik boos. Ik ben geslagen en geschopt.’

 

In het ziekenhuis wordt Gregor behandeld aan een lelijke hoofdwond rondom het oog. Rond half vijf ’s nachts wordt hij opgehaald door een vriend in een rode Mazda.

Dat tonen ook de beelden van de beveiligingscamera’s aan het ziekenhuis. Eenmaal in de auto valt Gregor in slaap. Hij wordt op zijn logeeradres in Hoogezand afgezet.

Zo is het gegaan, zegt hij.

‘Ik ben onschuldig.’

 

De officier van justitie zegt van niet.

Meneer is helemaal niet in slaap gevallen in die auto.

Meneer is met die vriend zo snel ze konden naar de wijk Beijum gereden, naar de parkeerplaats bij de videotheek. Van daaruit is hij naar de woning op nummer 38 gelopen, met in zijn rechterhand een Beretta 9mm.

Drie keer heeft hij op de deur geklopt.

En toen twee keer er dwars doorheen geschoten.

 

Laat de voordeur van die woning van de man zijn die Gregor op het feest tegen de vlakte had gedreund.

 

De eerste kogel gaat dwars door de deur, door het gordijntje daarachter en slaat in in het tapijt.

De tweede kogel gaat door de deur met gordijntje en vervolgens door de tweezitsbank in de woonkamer.

Niemand wordt geraakt.

 

Bij de meldkamer van de politie komt om 04.43 uur de melding van een schietpartij binnen.

 

Gregor schudt zijn hoofd. ‘Ik heb er niets mee te maken.’

 

De officier van justitie zegt: ‘Meneer heeft geen aangifte gedaan van dat pak slaag. Nee, hij heeft zijn eigen maatregelen getroffen. Het was een wraakactie.’

 

Vraagt: Is het niet binnen de Antilliaanse gemeenschap zo dat het een grote schande is als een man op een feest tegen de grond gaat? Had hij niet gezegd dat hij hierdoor de Roddel van 2007 zou worden? En had hij niet in de rode Mazda gezegd dat hij ‘m zou gaan zoeken net zo lang tot? Was deze man van goeden huize niet diep in zijn eergevoel gekwetst?

 

Antwoordt: ‘Ja.’

 

Gregor: ‘Ik ben onschuldig.’

 

De officier van justitie: ‘Poging tot moord. Wie op een voordeur klopt en dan schiet neemt het risico voor lief dat het fataal afloopt.’

De strafeis van 8 jaar voor een misdrijf met vuurwapen, maar zonder geraakte slachtoffers mag fors heten.

De officier: ‘Het is de prijs die meneer kennelijk wenst te betalen voor zijn gekrenkte trots.’

 

De pest voor Gregor is vooralsnog dat diverse mensen hem die nacht rond de woning van zijn belager hebben gezien en hem op het politiebureau ook aanwezen als de man die ze hadden gezien.

Maar niemand heeft hem zien schieten.

Een vraag is ook of Gregor in amper twintig minuten van het ziekenhuis naar die woning kan zijn gereden om te schieten.

 

Zijn advocaat: ‘De officier zal wel zeggen als je veel te hard rijdt, dan kan dat. Maar het kan nooit.’

De officier: ‘Als je flink door rood rijdt, kan het net.’

Gregor: ‘Onschuldig.’

De rechtbank: Uitspraak over twee weken.

 

Rob Zijlstra

 

 

UPDATE – uitspraak – 8 mei 2008

Gregor is, beweert de rechtbank, die nacht in opgefokte toestand naar de Claremaheerd gereden en heeft toen ook geschoten. In tijd kan dat. Het gegeven dat de staat van opgefoktheid is veroorzaakt door het latere slachtoffer, maakt dat de rechtbank een iets lagere straf oplegt dan was geeist: geen 8, maar 5 jaar.

 

UPDATE – uitspraak – 8 september 2008

Bob was er ook bij die avond in The Palace, bij het ziekenhuis en bij de Claremaheerd. Dat zegt een aantal getuigen. De officier van justitie twijfelt echter en verzoekt de rechtbank Bob vrij te spreken van het medeplegen van een poging tot moord zoals ten laste was gelegd. Vanmiddag kwam Bob – niet gedetineerd – naar de rechtbank om het uiteindelijke oordeel van de rechtbank aan te horen. En dat werd schrikken: 3 jaar celstraf. Hij heeft dan wel niet zelf geschoten, maar wel bijgedragen aan de opgefokte sfeer.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s