Telefoontaps

Bommel is een grote man.
Zou hij politieman zijn, verpleegkundige of onderwijzer, dan zou zijn imposante figuur vast en zeker ontzag inboezemen.
Maar Bommel is in niks hulpverlener.
Hij doet in drugs.
En in dat verband zal zijn postuur behalve ontzag vooral ook angst inboezemen.
Met Bommel maak je geen grapjes.
Of zoiets.

In juni 2005 werd hij veroordeeld tot vijftien maanden celstraf waarvan drie voorwaardelijk.
Daar kwam een bonus bij van drie maanden. Die drie had hij bij een eerdere veroordeling voorwaardelijk opgelegd gekregen. Ook moest hij de Staat 8.451 euro betalen, zijnde zijn criminele drugswinst.

In augustus 2006 hetzelfde liedje. Hij kreeg negen maanden plus de drie voorwaardelijke van juni 2005. Veder eiste justitie zijn winst op, ditmaal 4.160 euro. In februari vorig jaar stelde de rechtbank de netto-omzet (na aftrek van kosten) vast op 1.630 euro.

In de zomer van 2007 kwam Bommel op vrije voeten. Een paar maanden later, in december vorig jaar, pakten ze hem opnieuw.
Weer drugs.
Justitie wil ditmaal 4.000 euro ontnemen.

En dus stond Bommel maandagochtend voor de zoveelste maal terecht.
U kent de gang van zaken, zeiden de rechters.
Bommel knikte.
Verder ontkende hij alles.

Hij deed die dingen niet meer.
Sinds de laatste keer dat hij de gevangenis mocht verlaten, heeft hij kinderen.
Hij wil geen slecht voorbeeld meer zijn, dat had hij besloten.
Af en toe repareerde hij een auto.
In ruil voor zestig euro en wat vlees, daar kon hij van leven.

Ik zag aan de gezichten van de rechters dat ze zich vooral bij dit laatste weinig konden voorstellen.

Bommel heeft sowieso de schijn wat tegen.
Tien drugsgebruikers uit zijn territorium – Delfzijl – verklaarden tegenover de politie dat zij hun cocaïne en heroïne altijd bij Bommel kochten.
De meest belastende verklaring kwam van Sander, de man die zei dat hij de chauffeur van de drugshandel was.
Samen reden ze langs alle klanten, wel honderd.

Na het verhaal van Sander werd Bommel gearresteerd.
Een paar weken later wilde Sander zijn beschuldigingen echter intrekken.
’t Zat ‘m niet lekker.
Maar de politie piekerde er niet over: gezegd is gezegd.

En zo kwam het dat Sander als getuige werd opgeroepen.
Tegenover de rechters zei hij – onder ede – dat alles wat hij tegen de politie had gezegd, was gelogen.
De waarheid is dat Bommel geen drugsdealer is.
Hij was wel Bommel’s chauffeur, maar dat was omdat zijn vriend immer dronken werd als ze ergens gezellig heengingen.

Rechters vroegen waarom hij de politie had voorgelogen?
Sander: ‘Als je de politie vertelt wat ze willen horen, mag je naar huis. Vertel je wat ze niet willen horen, dan stoppen ze je in de cel. Zo werkt de politie.’

De rechters gingen er eens goed voor zitten om Sander het vuur na aan de schenen te leggen.

– Bang voor Bommel?
‘Nee helemaal niet.’
– Nog contact gehad met Bommel voordat u uw verklaring wilde intrekken?
‘Nee niet.’
– Waarom heeft Bommel u gebeld?
‘Weet niet meer.’

Een half uur hadden ze nodig om de peentjes zwetende getuige eerst schaakmat te zetten, om hem vervolgens te laten struikelen.
Daarop werd Sander die als vrij man naar de rechtbank was gekomen, door de politie gearresteerd, afgevoerd en in een cel gestopt.
Liegen onder ede is een misdrijf (meineed).

Bleef achter Bommel.

Behalve de verklaringen van spuitend en slikkend Delfzijl zei de officier van justitie dat ze over honderden afgeluisterde telefoongesprekken beschikt.
Bommel was maandenlang getapt en dat zal hem de das omdoen, voorspelde de aanklager.
Maar de rechters hadden er even geen zin meer in.
Ze besloten (tot verbazing van de officier van justitie) de strafzaak aan te houden omdat ze de meineed nader onderzocht willen hebben.
Ze willen de uitkomsten eventueel bij de strafzaak tegen Bommel betrekken.

Tot over binnen drie maanden.
Bommel baalde.

Ik dacht: eigenlijk is het wel heel gek.
In drugs dealen en tegelijkertijd telefoneren.
Dat is zo’n beetje hetzelfde als jezelf aangeven.

Er is geen politieonderzoek meer waarin niet wordt getapt.
Met de Italianen zijn wij Nederlanders Europees afluisterkampioen.
Bommel had toch geknikt toen de rechters hem voorhielden dat hij de gang van zaken kende?

Mijn stelling van de dag: criminelen die nu nog tegen de lamp lopen dankzij telefoontaps deugen niet voor hun vak.

Rob Zijlstra

dit artikel is overgenomen van mijn oude weblog

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s