Glijvlucht

In het prachtboek De morgen loeit weer aan beschrijft Tip Marugg (Curaçaose schrijver, 1923 – 2006) hoe vogels sterven in het ochtendblauw.

Hij beschrijft, teug whiskey, het bizarre fenomeen, het zonderlinge schouwspel, dat dagelijks bij zonsopgang plaatsvindt op de zuidhelling van de Grote Berg: daar vliegen vogels zich te pletter tegen een steile rotswand.

 

Grote Berg, Curaçao. Angelo.

 

Angelo had daar in Willemstad de lagere school afgemaakt.

En eigenlijk ging van alles goed, in de zin van weinig fout.

Op een ochtend in 2002 vloog Angelo uit en belandde in Nederland.

Vanaf dat moment veranderde van alles goed in van alles mis.

 

Dat uitte zich in de ene na de andere veroordeling.

Een verkrachting, diefstallen, bedreigingen, wapens, veel geweld.

 

Angelo zegt: ‘Verkeerde vrienden.’

Rechters: Kom op, dat zeggen jullie allemaal.

Angelo haalt de schouders op.

Rechters: U bent zelf ook een foute vriend.

 

Ditmaal handelt het om een poging tot doodslag.

Het slachtoffer is een van de eigenaren van welbekende horecabedrijven in donker Groningen.

Angelo heeft hem, zegt de officier van justitie, met een mes in de rug gestoken.

 

De reclassering is somber.

Angelo, rapporteert de reclassering, heeft geen goede plek, geen goede vrienden, geen huis, geen werk of dagbesteding, hij snapt de regels hier niet zo goed, hij drinkt te veel, drugs, is snel gekrenkt en heeft weinig zelfinzicht.

Oftewel: hartstikke zorgelijk, vindt de reclassering.

Als hij zo doorgaat, vliegt hij zichzelf te pletter.

Het advies: een psychiater en een psycholoog moeten eens goed naar Angelo kijken.

 

Angelo glimlacht.

Bedoelt daarmee: never nooit.

Zegt: ‘Ik ben niet gek.’

 

Een vriendin van Angelo wilde die nacht nog even een Snicker kopen bij ’t Stoepje.

Een hand vol pinda’s.

Maar de eigenaar had daar geen trek in.

Hij wilde haar niet in zijn zaak.

Vanwege eerdere problemen en gedoe.

Misschien had hij toen wel ‘hoer’ tegen haar gezegd.

Gezegd: ‘Doorlopen hoer.’

Of zoiets.

Hoe dan ook, zij was wel boos doorgelopen, maar nog bozer teruggekomen.

En met Angelo.

 

Angelo had kort daarvoor, zei hij, op straat een mes gevonden.

En gedacht, hé een mes, zomaar op straat, dat moet ik maar even inleveren bij de politie.

Voordat er ongelukken mee gebeuren.

 

Maar juist op dat moment zei een vriendin boos dat die Turk van ’t Stoepje haar geen Snickers wilde verkopen en ‘doorlopen hoer’ had gezegd.

Angelo wilde daar wel even over praten.

 

Ze gingen bekvechten.

Toen vielen er klappen en zwaaide er een mes.

 

De man van ’t Stoepje voelde ineens nattigheid op de rug.

Bloed.

Hij zag ook ineens het mes en dat Angelo plots hard wegrende.

Hij hoorde zichzelf door de rosse straat roepen: pak’m, hij heeft mij gestoken!

 

De ambulance kwam.

De artsen zeiden dat hij net zo goed dood had kunnen zijn.

Politie.

 

Angelo zegt tegen de rechters: ‘Ik heb het niet gedaan. Ik heb wel gezwaaid met dat mes. Omdat hij mij sloeg. Ik wilde hem op afstand houden. Maar ik heb hem niet geraakt. ‘

 

De rechters dragen voor uit de medische verklaringen.

Mes in linkerschouderblad, punt door longvlies, veel bloed.

 

Angelo: ‘We stonden tegenover elkaar. Hoe kan ik hem dan in de rug steken?’

Rechters: U beweert dat iemand anders hem in de rug heeft gestoken?

Angelo: Ja, toch!

 

De meeste vogels in De morgen loeit weer aan, vliegen met schel geschreeuw in volle vaart op de rotswand aan, het zonlicht blinkend op hun gele koppen en hardgroene vleugels.

Even voor zij de stenen muur raken stijgen zij met een scherpe bocht weer omhoog, gaan rakelings langs de rotstoppen en verdwijnen in oostelijke richting, de nieuwe zon tegemoet. Maar drie of vier van de vogels remmen hun pijlsnelle glijvlucht niet af en schieten niet omhoog; zij blijven regelrecht aansuizen op de rotswand en slaan te pletter.’

 

De officier van justitie zegt dat deze strafzaak net zo goed een moordstrafzaak had kunnen zijn.

Dat dat niet zo is, komt niet door de verdachte.

Zegt dat wat er is gebeurd, heel ernstig is.

Dat een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend is.

Op zich.

 

Maar dat de deskundigen zeggen dat ze niet goed weten wat met Angelo te doen.

De officier zegt dat hij nu wel een forse eis kan neerleggen, maar dat, aan de andere kant, Angelo ook geholpen moet worden.

Om zo herhaling in de toekomst te voorkomen.

 

De drie rechters willen daar na beraad niets van weten.

Ze zeggen: wij weten al genoeg.

Ze eisen een strafeis.

De officier eist: 3 jaar gevangenisstraf.

 

Splash!

 

Rob Zijlstra

 

UPDATE – 22 januari 2009 – uitspraak

De rechtbank is milder. Voor een poging tot doodslag krijgt Angelo 24 maanden gevangenisstraf waarvan 8 maanden voorwaardelijk en moet de reclassering hem in de gaten houden zodra hij op vrije voeten komt. Aan het slachtoffer moet hij 1500 euro betalen. 

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s