Geen rijbewijs

Hij zit met het hoofd gebogen weggedoken in het verdachtenbankje.

Bevend als een rietje op dezelfde stoel, in ieder geval op dezelfde plek, waar zijn vader ook al eens had gezeten.

Tegenover dezelfde rechtbankpresident.

 

Jelle.

 

De officier van justitie kijkt heel boos. Zij noemt Jelle een tijdbom.

Jelle is 24 jaar, maar dat zou je niet zeggen.

Ook dat van die tijdbom niet.

Jelle is nogal timide.

Zegt nauwelijks iets en wat hij zegt, zegt hij zacht.

Met gel heeft hij zijn haar wat opgevrolijkt.

 

Jelle heeft een vreselijk verkeersongeluk veroorzaakt.

Op 8 mei vorig jaar in Ezinge.

Op de splitsing reed hij de 80-jarige mevrouw Bos aan.

Mevrouw Bos had net de herkeuring doorstaan zodat haar rijbewijs weer was verlengd.

Ze was op bezoek geweest bij haar zus.

In haar kleine Suzuki wilde ze op de splitsing linksaf.

 

Maar daar was ineens Jelle.

Die geen voorrang gaf.

En te hard reed.

En alcohol had gedronken.

 

Mevrouw Bos overleefde het ongeluk.

Wekenlang had ze kantje boord in het ziekenhuis gelegen.

Kunstmatig was ze in slaap gehouden.

Pas na negen maanden kwam ze weer thuis.

In een rolstoel.

De trap van haar woning waar haar kinderen zijn geboren, kan ze niet meer op.

Nooit meer naar boven.

Daarom moet ze nu verhuizen.

Ook het kammen van de haren lukt niet meer.

 

‘Ik stik van woede en verdriet’, schreef ze in een brief aan de rechtbank.

 

Jelle heeft na het ongeluk niets van zich laten horen.

Schaamte, fluistert hij.

Rechters, indringend: U heeft een vrouw die alles nog kon in haar levensavond aangereden. Wat doet dat met u?

Jelle: ‘Niks op te zeggen.’

Zijn advocaat: ‘Jelle uit zich moeilijk.’

 

Technisch onderzoek wijst uit dat hij minimaal 58 kilometer per uur reed.

Jelle zelf sluit 70 kilometer niet uit.

Een getuige: hij reed wel 100.

 

Hij had cola-beerenburg gedronken.

En nee, geen rijbewijs.

Nooit gehad ook.

 

In 2007 was hij al eens in Grootegast aangehouden met drank op achter het stuur.

Hij kreeg, rijbewijsloos, een voorwaardelijke rijontzegging voor zes maanden.

Niet dat hij dat wist.

 

De rechters vragen of Jelle na het ongeluk nog achter het stuur heeft gezeten.

Als hij antwoord geeft, ontploft de rechtbank.

Vijf keer of zo, had hij geantwoord.

Nee, niet alle keren met drank.

Ja, een paar keer dus wel.

 

Met luidde stem vragen de rechters of hij soms he-le-maal gek is geworden?

Dat herhalen ze ook nog een paar keer luid.

 

Rechters: Weet je wel wat je zo net zei?

Jelle: ‘…’

Rechters: Dat je er helemaal niks van hebt geleerd.

Jelle: ‘…’

Rechters: Dringt dit allemaal wel tot je door?

Jelle: ‘…’

Rechters: Of denkt je nou, laat die rechters maar lullen?

Jelle: ‘Nee.’

 

In de tweede helft van de strafzitting wordt een beeld geschetst van het leven van Jelle.

Een paar keer wordt het daardoor akelig stil in de rechtszaal.

 

Jelle is visser op zee.

Rijdt wekelijks zonder rijbewijs gewoon op een neer naar Den Oever.

In zijn omgeving is het drinken van drank de gewoonste zaak van de wereld.

Ook in combinatie met autorijden.

Zo had hij dat als kind geleerd.

Net als gokken.

 

Hoewel dus nog nooit een rijbewijs, heeft hij al 17 auto’s gehad.

De eerste kreeg hij van zijn vader.

 

Zijn advocaat zegt dat Jelle geen opvoeding heeft gehad. En zodoende geen benul heeft van waarden of normen.

Zijn verstandelijke vermogens zijn, misschien wel door de drank, beperkt.

Hij functioneert als 24-jarige man op het niveau van een 12-jarig kind.

De ernst van deze zaak dringt maar heel langzaam tot hem door.

 

De officier van justitie zegt dat ze niet wil wachten op het volgende slachtoffer.

Dat het algemeen belang in deze zaak zwaarder moet wegen dan alle belangen van Jelle bij elkaar.

Wat moet er gebeuren, zo vraagt zij zich af, alvorens meneer inziet dat wat hij doet, niet kan?

Ze weet het zelf: tien maanden gevangenisstraf, waarvan vijf voorwaardelijk en een rijontzegging gedurende een periode van drie jaar.

 

Advocaat Bakker zegt dat er misschien nog wel veel meer nodig is.

Dat er iets met Jelle aan de hand is.

Dat Jelle eens goed moet worden doorgelicht opdat de beste hulp voor hem kan worden gevonden.

Dat in zijn omgeving vol alcohol altijd de impuls aanwezig is en blijft opnieuw in de auto te stappen.

Dat gevangenisstraf voor een tijdbom misschien wel averechts werkt.

 

Als alles is gezegd, zeggen de rechters dat de zaak is gesloten en dat de rechtbank over twee weken uitspraak zal doen.

Familieleden duwen mevrouw Bos de voor rolstoelen gemene zittingszaal 14 uit.

 

In het verdachtenbankje trekt Jelle zijn jas aan.

 

Ook dat is veelzeggend.

 

GP Circuit Assen staat achterop.

En Top Speed op de mouw.

Het is een racejack.

 

Rob Zijlstra 

 

 

De vader van Jelle werd in 2005 veroordeeld, onder meer wegens het exploiteren van hennepkwekerijen in Noord-Groningen. Kort nadat hij op vrije voeten kwam, in augustus 2006, overleed hij.

zie: een fikse

 

 

UPDATE – 16 maart 2009 – uitspraak

De rechtbank weet het (nog) niet en heeft het onderzoek heropend. De rechters voelen zich onvoldoende ingelicht over de geestelijke gesteldheid van de verdachte. De strafzaak wordt op 23 juni voortgezet. 

 

vervolg 

4 comments

  1. Ik lees in dat andere stukje over die vader dat de rechter Edzard van Weringh heet.
    Toen ik op school in Groningen zat , was er ook een jongen die Edzard van Weringh heette.
    Als hij een jaar of 43 is, moet hij het zijn.
    Een stijve Gerefo was hij.

  2. @Fred
    Wat heeft dat met deze strafzaak te maken. Als je op een bericht als dit wilt reageren sla dan geen dwaal- of zijwegen in. Wat beoog je hiermee te bereiken. Dit is toch informatie waar niemand wat mee kan!!

  3. Ik wil niet denken dat afkomst omgeving een excuus kan zijn voor gedrag als dit. De manier waarop jij het beschrijft jas ‘ top speed ‘ lijkt eveneens op een openlijke provocatie minachting van regels normen en waarden. Niet dat Jelle met opzet juist die vrouw in haar laatste levensdagen opzettelijk die rolstoel in heeft geholpen t’ had ook een moeder ‘ met thuis vier kleine kinderen kunnen zijn. Gewoonte van drinken ‘ dorp, thuis ” kinderen van criminele vaders ‘ die vaker in de fout zouden gaan, dit volgens sociologe Marieke van de Rakt in haar onderzoek, t ja welke straf zou passend zijn. Trouwens prachtig beschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s