Gouden tip

Paul, net een week 21 jaar, wilde bewaarder worden van gevangenen in gevangenissen.
Bij het Noorderpoortcollege volgde hij de opleiding beveiliging.
Hij realiseert zich dat een carrière met sleutelbos er niet meer inzit.
Paul heeft zijn zinnen nu gezet op administratie.
In de gevangenis volgt hij alvast een computercursus.

Als het aan de officier van justitie ligt mag hij daar alle tijd voor nemen.
Er wordt een gevangenisstraf geëist van veertig maanden waarvan tien voorwaardelijk.

Paul heeft iets stoms gedaan.

Twee uur lang zit hij met een dichtgeknoopte winterjas tegenover zijn rechters er maar het beste van te hopen.
Hoe haal je het in je hoofd willen die rechters weten.

Paul, die nog thuis bij zijn ouders woont, had een brief gekregen van de deurwaarder.
Hij moest 9.000 euro betalen.
Veel openstaande boetes.
Zou hij niet betalen, zo dreigde de brief, dan zou er beslag worden gelegd.
Dat vond hij geen prettig vooruitzicht.

Hij ging voor raad naar zijn vrienden en een van hen zei dat hij wel een oplossing wist. Hij had een gouden tip, mits hij zou delen in de opbrengst.

Paul tegen de rechters: ‘Het leek me geen goed idee.’
Rechters: ‘Maar u heeft het toch gedaan.’

Paul zegt dat hij zo bang was dat die deurwaarder ook spullen van zijn ouders zou meenemen.
Rechters: ‘Kon u er niet met uw ouders over praten.’

Paul: ‘Ik durfde niet te vertellen dat ik een schuld had van 9.000 euro.’
Rechters: ‘Dus dat vertellen aan uw ouders was in uw ogen erger dan het plegen van een overval?’
Paul: ‘Ja. Achteraf stom.’

De gouden tip luidt dat medewerkers van Scheer & Foppen aan het einde van de middag altijd een zak vol geld naar de ING-bank in Hoogezand brengen.
Met vriend Bennie erbij zou het easy zijn.
En Lee wilde wel rijden, want die had net zijn rijbewijs en is gek op rijden.
Aan zijn vader vraagt Paul of hij de auto, een vette BMW, een uurtje mag lenen.
Mag.

Bennie neemt een honkbalknuppel mee.
Paul een broodmes.
Met zijn handen geeft hij de lengte aan.
Best groot, zeggen de rechters.
Paul: ‘Ik wilde er niet mee steken. Het was om ze bang te maken.’

Als Scheer & Foppen arriveren gaan Paul en Bennie over tot actie.
Ze schreeuwen: ‘we willen geld’.
Bennie slaat met de honkbalknuppel, Paul zwaait met het mes.

Maar de medewerkers (doodeng, zullen ze later zeggen) verweren zich.
Paul, die maar klein is, krijgt een knietje in het gezicht.
Met het mes maakt hij zo’n beweging waardoor het shirt van de belaagde kapot gaat en er een kras op de buik ontstaat.

Verzet hadden ze niet ingecalculeerd.
Ze gaan er hollend vandoor.

Het tafereel wordt gadegeslagen door tal van voorbijgangers, want de dag is klaarlicht. Sommigen bellen 112.
Bennie wordt korte tijd later aangetroffen, weggedoken achter een container, met de sealbag met daarin het geld.
Paul verdwijnt spoorloos.

Rechters: ‘En toen?’
Paul vertelt dat hij niet naar huis durfde te gaan.
Hij had de auto een uurtje mogen lenen, maar nu waren er al vijf uren verstreken.
Dat hij toch moest en uiteindelijk ook ging.
Dat hij toen thuis vertelde dat hij iets had gedaan wat hij niet had moeten doen.
En dat hij bang was dat hij nu zijn opleiding niet kon afmaken.

Rechters: ‘Hoe reageerden uw ouders?
Paul: ‘Boos. En teleurgesteld.’
Rechters: ‘Heeft u iets ondernomen om uw excuses aan te bieden aan de twee medewerkers?’
Paul: ‘Was ik wel van plan.’
Rechters: ‘Maar…’
Paul: ‘Ik heb geen telefoonnummer van die mensen.’

Psychiater en psycholoog rapporteren aan de rechtbank dat Paul niet de slimste jongen van Hoogezand is.
Ze hadden testjes met hem gedaan.
Meer dan de helft deed hij fout.
Paul is ook jonger, schrijven de gedragswetenschappers, dan zijn leeftijd doet vermoeden.
Hij is nog niet uitontwikkeld.
Is zwakbegaafd, impulsief en overziet de consequenties van zijn handelen nog niet.
En hij heeft een gebrek aan oplossend vermogen.

Paul was al eens eerder, in 2007, veroordeeld voor een geweldsmisdrijf.
De proeftijd liep nog.

De officier van justitie zegt dat ze normaal gesproken voor zo iets ernstigs vier jaar cel zou eisen.
Maar omdat Paul niet helemaal normaal is, eist ze niet de volle mep, maar veertig maanden waarvan tien voorwaardelijk.

De advocaat pleit tegen beter weten in.
Misschien omdat hij ook wel weet dat aan een verdachte die toegeeft een gewapende overval met geweld te hebben gepleegd, weinig eer valt te behalen.

De advocaat had uitgerekend dat impulsieve Paul al 114 dagen in voorarrest zit, nu in de Grittenborgh in Hoogeveen.
Dat lijkt hem meer dan zat.
Zegt dat het voortduren van de detentie geen enkele zin heeft.
Dat niemand daar wat aan heeft.
En dat Paul heus wel weet dat het plegen van een overval niet goed is.
Hij was domweg niet in staat geweest een andere oplossing voor zijn probleem te bedenken.
Hebben psychiater en psycholoog zelf gezegd.
Toch?

Grote kans dat Paul de komende twee jaar moet aanzien wat hij zelf zo graag had willen doen.
Die gouden tip brengt hem wel in de bak, maar hij komt er niet aan de bak.

Rob Zijlstra

UPDATE – 28 januari 2010 – uitspraak
Paul mag zich in de handen knijpen: de rechtbank heeft hem veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf waarvan de helft voorwaardelijk. Daarnaast moet hij de cova-cursus volgen om cognitieve vaardigheden aan te leren. Verder kan een van de slachtoffers 500 euro verwachten.

5 comments

  1. Hopen dat hij in de bak tot inkeer komt en niet verder groeit op de criminele schaal. Helaas gebeurt het laatste maar al te vaak met jongens die makkelijk beïnvloedbaar zijn en die ze niet allemaal op een rijtje hebben….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s