copyright annet zuurveen

UPDATE15.oo uur – eis
Het openbaar ministerie acht tweevoudige moord en een poging tot moord wettig en overtuigend bewezen. De eis: 18 jaar celstraf en tbs met dwangverpleging. Daarnaast moet Avi C., zo wil justitie, 30.000 euro schadevergoeding betalen aan de moeder van de twee kinderen.

De advocaat van Avi C. is om kwart over drie begonnen met de verdediging en zegt daarvoor drie uur nodig te hebben. Hij pleit voor vrijspraak omdat de opzet ontbreekt.

update21.00 uur
De zitting is om kwart over zes gesloten. Het gerechtshof doet over twee weken uitspraak. Avi C. maakt geen gebruik van het hem gegunde laatste woord. Als hij door de parketpolitie wordt afgevoerd, wenst hij wel alle aanwezigen nog een prettige dag.

Het verslag van de zitting volgt (later)

.

####

Op 1 augustus 2005 is er iets vreselijks gebeurd.
In een bovenwoning in Tolbert worden twee kinderen, Damaris (4) en Daniel (2), op gruwelijke wijze om het leven gebracht.
De dader is Avi C., dan 46 jaar.
Hij is de partner van de moeder van de kinderen.
Avi zal later zeggen zich niets te kunnen herinneren van het drama.

De officier van justitie tijdens de rechtszaak in Groningen: ‘Als je wordt geconfronteerd met de gewelddadige dood van twee zulke jonge kinderen is het eerste wat je denkt: zo iemand moet nooit weer vrijkomen. Toch zal het recht, ook in een moeilijke zaak als deze, zijn loop moeten hebben (…).

Avi C. is volgens het Pieter Baancentrum sterk verminderd toerekeningsvatbaar.

De officier van justitie zegt de dubbele moord niet te kunnen bewijzen.
Avi C. zou hebben gehandeld in een psychose, van het vereiste kalm beraad kan dan geen sprake zijn.
Justitie eist voor tweevoudige doodslag en een poging daartoe (op de moeder van de kinderen) 12 jaar celstraf en tbs met dwangverpleging.

De rechtbank komt tot een ander oordeel.
Niks psychose.
Op 16 februari 2006 wordt Avi C. voor een tweevoudige moord en een poging tot moord veroordeeld tot 18 jaar celstraf en tbs met dwangverpleging.

Er volgt hoger beroep.

Het gerechtshof Leeuwarden heeft weer een andere kijk.
Geen moord, maar doodslag, twee maal, en een poging daartoe.
Avi C. handelde, concludeert het hof, in een psychose na amfetaminegebruik.
Op 17 april 2007 wordt Avi C. door het hof veroordeeld tot 18 jaar celstraf.
Geen tbs.

Beide partijen stellen cassatie in bij de Hoge Raad.

Op 9 december 2008 spreekt de Hoge Raad.
Het hof in Leeuwarden is te kort door de bocht gegaan, vindt het hoogste rechtscollege van Nederland.
Ook stelt de Hoge Raad dat het oordeel van het hof ‘niet zonder meer begrijpelijk is’.
Een anders gerechtshof moet zich (in hoger beroep) opnieuw over de zaak buigen.
Inzet van het nieuwe proces is of er – gezien de psychose – gesproken kan worden van opzet of niet.

Heeft Avi C., zo schrijft de Hoge Raad, door een ernstige geestelijke stoornis inzicht gehad in de draagwijdte van zijn gedragingen en de mogelijke gevolgen?

De advocaat van Avi C. zei het destijds zo: ‘Nee. Wie met veel drank op achter het stuur kruipt en een ongeluk veroorzaakt, kan zich niet verschuilen achter de alcohol. Je zit fout. Maar in dit geval is het anders. De psychose kwam als een soort blikseminslag,
die was niet te voorzien.’
Met het ontbreken van de opzet is er volgens de advocaat maar een ding mogelijk: Avi C. moet worden vrijgesproken.

Het openbaar ministerie blijft vasthouden aan moord.
De Hoge Raad heeft zich over de kwalificatie moord of doodslag niet uitgelaten.

Het gezinsdrama in Tolbert veroorzaakte veel beroering.
Tijdens de rechtszaak werd een beeld geschetst van de leefsituatie van het 4-jarige meisje en haar 2 jaar oude broertje.
Geen vrolijk beeld.

Drie weken voor het drama was de moeder met de kinderen bij Avi C. ingetrokken.
De officier van justitie zei hierover: ‘Hij bewoonde een bovenwoning, een eenpersoonsflatje volgestouwd met computers en randapparatuur. Er was nauwelijks ruimte voor twee jonge kinderen. En Avi en zij waren vooral met drugs bezig.’

Avi gebruikte een jaar of vier amfetamine, speed.
Overdag gebruikte hij om de vier uur, ’s nachts om de twee.
Zij deed mee.
De laatste keer dat ze inkochten, merkten ze dat het goedje anders was. Het brandde in de neus. Dat was beide opgevallen en ze hadden het er over gehad.
De dealer – ene Geert uit Hoogezand – had anders dan anders honderd procent zuivere speed geleverd.
Avi had het betaald met een dvd-speler.
Die ene Geert werd tot vier maanden cel veroordeeld.

Ze hadden op die akelige dag ruzie gekregen.
Avi zegt dat zij aan andere mannen denkt.
Zij ontkent de andere mannen.
Avi omhelst haar en zegt dat hij geestelijk één met haar wil worden.
Ze vallen en hij begint haar heftig te zoenen.

Hij probeert – ik kan er ook niks aan doen – met zijn tong zijn kunstgebit in haar mond te duwen.
Zij spartelt tegen en als hij stopt, hoort ze hem zeggen: ‘Ik wil dood’.
Dan ineens zegt hij: ‘Jij bent de duivel’.
Hij begint te slaan met een ijzeren stang.
Zij weet te vluchten, klimt over de reling van het balkon en springt van één hoog naar beneden en slaat alarm bij de buren.

De kinderen spelen.

In de verhoren bij de politie zal Avi C. zeggen dat de kinderen, twee schatjes zoals hij ze noemt, op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren.

Vijfendertig minuten later arriveert de politie.
De buurtagent kent Avi en gaat naar binnen.
Hij ziet hem in de kleine gang liggen, bovenop de 2-jarige Daniel.
Hij prevelt Hebreeuwse teksten.

In de woonkamer ligt het meisje.
Overal bloed, een mes en een kapotgeslagen kandelaar.
De officier van justitie zegt dat het jongetje waarschijnlijk getuige is geweest van de moordpartij op zijn zusje en nog heeft geprobeerd zich in de badkamer te verstoppen.
Tevergeefs.

Rob Zijlstra

Het proces bij het gerechtshof in Arnhem begint woensdag om 09.00 uur en is (voor zover mogelijk) te volgen op @zittingszaal14 (twitter)

vonnis rechtbank Groningen
arrest gerechtshof Leeuwarden
cassatie Hoge Raad

update 17  februari 2010 – de uitspraak