Katvanger

Het lijkt soms wel dat er geen dag voorbij gaat dat de politie geen hennepplantage ontdekt en opruimt. Het is natuurlijk ook heel eenvoudig.
De meeste kwekerijen worden verklikt.
Hoef je niks voor te doen.
Na zo’n anonieme kliktip is het voor de politie met innige contacten bij de stroomboeren een peulenschilletje.

In die zin is het nog een wonder dat er niet dagelijks tien kwekerijen in Groningen worden ontdekt.
Vergeet Drenthe niet.
Het is vast een kwestie van capaciteit.

Soms gaat het ook te gemakkelijk.

Een jaar geleden kwam bij de politie in Vlagtwedde een anoniempje binnen: er bloeit en groeit hennep in die oude varkensstallen, daar aan de Musselweg in Stadskanaal.
De politie belt Enexis die een mannetje met een netmetertje stuurt.
Hij meet spanningen en roept: bingo.
De politie doet een inval en schrijft een persbericht.
Welgeteld 776 hennepplanten.
Nog twee weken en er had geoogst kunnen worden.

Het spul wordt in beslag genomen en vernietigd.
Delano – 52 jaar – wordt aangehouden.
Hij is de huurder van de boerderij met de oude varkensstalen.

Kat in het bakkie, denkt de politie.
Omdat het moet – het is beleid – wordt er ook financieel onderzoek gedaan.
Misdaad mag niet lonen en dus moet Delano het misdaadgeld dat hij heeft verdiend, afdragen.

De financiële rechercheurs bekijken de boel, tellen de planten en maken een inschatting van de bergen potgrond die zowel in de als buiten de stallen lagen.
Ze zeiden: 22 kuub potgrond te vermenigvuldigen met ervaringscijfers minus de onkosten zoals de Hoge Raad die heeft geaccepteerd maakt 111.618 euro en 81 eurocent.
Delano ziet er niet uit dat hij ooit zoveel geld bijeen heeft gezien.

Hij heeft altijd in de fabriek gewerkt.
Toen kreeg hij rugklachten en een oogziekte met duistere vooruitzichten.
In mei keerde hij terug naar Paramaribo waar zijn gezin woont met het idee er ook te blijven.
Maar Delano vindt er geen werk.
Hij zegt: ‘Ik wil wel, maar mijn lichaam wil niet.’
In oktober besluit hij toch maar weer naar Nederland te gaan, naar Breda waar zijn moeder woont.

Tegen de rechters zegt hij: ‘Ik ben er ingetrapt.’
Hij zegt ook dat hij zich schaamt en dat hij hartstikke nerveus is, de voorbije nacht geen oog dicht heeft kunnen doen. Dat hij nog nooit eerdfer een rechtszaak heeft meegemaakt.

In een belhuis in Breda ontmoet hij een man. Ze maken een praatje. Bij een tweede ontmoeting zegt Delano dat hij geen werk heeft en eigenlijk ook geen huis. De praatjesman zegt dat hij wel wat weet. Hij kan er wonen, eerst voor niks als hij een beetje meehelpt. En daarna voor 1250 euro per maand.

Delano: ‘Ze zeiden, als het misgaat, dan moet je de schuld op je nemen. Dat is niet erg, want alles is geregeld en dan komt het allemaal vanzelf weer goed.’
De praatjesman brengt hem begin januari dit jaar naar de Musselweg waar hij niemand kent laat staan dat hij weet had van het bestaan.
Eten en drinken krijgt hij, de woning bij de boerderij is sober ingericht.

Delano vertelt dat hij wel eens heeft meegeholpen zoals van hem was gevraagd. En toen het klaar was, moest hij de plantjes water geven. En een beetje aan bewaking doen.
Hij vertelt dat de eerste oogst, plant of duizend, was mislukt. Daar zat de ziekte in. Toen is er een nieuw oogst in nieuwe potgrond gepoot, maar toen kwam twee weken te vroeg de politie.

Of hij ooit geld had ontvangen? Nee nooit.
Ooit die huur had betaald? Ook niet.
Heeft u schuden? Ja, 25.000 euro.
Vond u het niet allemaal een beetje gek? Ja.

De officier van justitie is teleurgesteld.
Niet in Delano, maar in de politie, dus eigenlijk als leider van het onderzoek, in zichzelf.
De officier van justitie bromt: ‘De politie heeft meneer hier twee maal verhoord en hem toen heengezonden. Terwijl er heus aanknopingspunten waren voor nader onderzoek naar medeverdachten. Dat is niet gebeurd en dat is teleurstellend.’

De officier vervolgt met te zeggen dat meneer vooral gezien moet worden als katvanger en dat uit zijn eigen onderzoek niet kan worden gehaald dat meneer 111.618 euro en 81 eurocent heeft verdiend.
Hij verzoekt de rechtbank de vordering die hij zelf heeft ingediend af te wijzen.
En om Delano te veroordelen tot een taakstraf van 240 uur waarvan 60 voorwaardelijk.
Aangepast werk mag.

De advocaat van Delano – ook uit Breda – kan zich er wel in vinden.
Hij zegt dat dit soort praktijken in Breda de algemene praktijk is en nu kennelijk ook in Groningen.
En vergeet Drenthe niet.
Dan zeggen de praatjesmakers: als het mis gaat moet je de schuld op je nemen, gaat het goed, dan kun je je schulden betalen.

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 15 april 2010 – uitspraak
Delano is veroordeeld, maar niet zoals de officier van justitie het graag had gezien: een werkstraf van 180 uur waarvan 80 uur voorwaardelijk. De vordering om het verdiende geld te ontnemen, is door de rechtbank afgewezen. En dat was wel zoals justitie het wilde, zij het dat het nooit de bedoeling kan zijn geweest.


One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s