De schaker

foto: dvhn

Ronald is hoorbaar blij dat hij eindelijk zijn verhaal kan doen.
Hij zit sinds half december in de gevangenis.
Vanwege geweld.
Gepast geweld, vindt hij zelf.
Nu kan hij na vier maanden zitten, zijn visie op de gebeurtenissen geven.

Ronald zegt tegen de rechters: ‘Ik ben een schaker. Soms brengt een tegenstander mij in het spel in een situatie die ik niet wil. Dan moet ik opofferen. En dat is wat nu ook is gebeurd.’

Ik zie een van de rechters – die wel van dit soort verdachten houdt, glimlachen. Deze rechter zegt: ‘Ik ken u nog wel van een vorige keer.’

Ronald werkt op de Vismarkt in Groningen.
Met zijn baas is hij bezig een verse kraam op te bouwen voor de dag.
Het is half vijf in de ochtend en rond het vriespunt.
Vroeger deed Ronald andere dingen.
Toen struinde hij behoeftig door de straten van Amsterdam wat hem ‘justitiële documentatie’ – een stafblad – opleverde van 28 pagina’s.

Half vijf in de ochtend is ook het tijdstip dat het studentenvolk van Groningen begint aan de tocht huiswaarts.

Auke en zijn vrienden hadden bij de politie verklaard dat ze jolig en vrolijk waren.
Niet ladderzat of zo.
Op weg naar huis waren ze over de Vismarkt en langs de kraam gestrompeld en toen hadden ze wat lopen dollen. Ze hadden een fles Ajax schoonmaakmiddel die achter de kraam stond gepakt en toen de baas van de kraam vroeg of ze die fles terug wilden zetten, dachten Auke en zijn vrienden dat ze leuk waren.

Ronald: ‘Het klopt. Ik heb hem een tik voor zijn kop gegeven. Hij is toen gevallen en ik ook. Op hem.’

Ronald zegt dat de beeldvorming niet correct is.
Dat het niet klopt zoals de politie het verhaal op papier heeft gezet.
Ronald: ‘Het was niet zomaar een dolletje. Die mensen waren dronken, puur onbeschoft en niet voor rede vatbaar. Ze maakten zich schuldig aan diefstal. Mijn baas werd belaagd. Zij hebben de omstandigheden geschapen waar wij niet om vroegen. Wij waren aan het werk.’

Ronald vat samen: ‘Ik denk dat ik meneer met gepast geweld een klap heb gegeven. Ik kan mijzelf bedienen van meer of minder. Ik wil het niet goed praten. Het was fout, maar het is geëscaleerd.’

De rechters: ‘U woont in Groningen. Dan weet u toch ook wel dat donderdagnacht de nacht is dat studenten op stap gaan?’
Ronald, argwanend: ‘Wat wilt u daarmee zeggen? Ik vind het geen reële vraag.’

Auke valt dus na die klap en Ronald op hem.
Rechters: ‘Hoezo gevallen?’
Ronald: “Tja, het is zoals het is. Ik loop op klompen, op kinderkopjes, misschien was het een beetje glad op de Vismarkt. Ik weet het gewoon niet.’

Een tweede jolige student krijgt in het gedoe nog een optater van Ronald.
Een anonieme getuige verklaarde bij de politie dat het bloed toen alle kanten opspoot.
Ronald: ‘Ja, net een film.’
Hij zegt die anonieme getuige wel te kennen.
Dat is Jan.
Jan van de concurrent op de markt, van de moordende concurrentie op de markt. Vandaar dat Jan het graag duizend keer zo erg maakt.
‘Er is veel strijd op de markt.’

De rechters vragen aan Ronald of hij het even voor wil doen, hoe hij die optater uitdeelde.
Maar Ronald weigert dat.
Zegt, tikkeltje geïrriteerd: ‘Ik pas voor deze ronde. Ik ben niet van ’t toneel.’

De leuke studenten vervolgen na het gesodemieter hun weg.
Als Auke in de loop van de dag ontwaakt, doet zijn enkel zeer.
Even dacht hij aan een kneuzing, maar enkel blijkt gebroken.
Zes dagen ligt hij in het ziekenhuis en terwijl zijn vrienden het ene na het andere feest vieren, zit hij sneu thuis bij zijn ouders in Stadskanaal.
Hij mist tentamens en voetballen bij The Knickerbockers zit er even niet in.
Nu wil Auke die nog steeds op krukken loopt, 8.369,41 euro hebben van Ronald.
Dat is inclusief een voorschot op toekomstig verlies van inkomen.

Ronald slaakt een diepe zucht.
Zegt: ‘Deze affaire kent alleen maar verliezers. Maar heeft hij niet zelf ook een heel klein stukje eigen verantwoordelijkheid?’

Het spel is nog niet afgelopen.
Want er waren nog twee akkefietjes waarvoor Ronald terecht moet staan.

Op 28 augustus – het is dan altijd feest in Groningen – rijdt hij stapvoets met de bedrijfsauto door de drukke Guldenstraat, richting de markt.
Op zo’n feestdag krioelen in de Guldenstraat voetgangers, fietsers en auto’s door elkaar.
Zo rijdt de bedrijfsauto met Ronald aan het stuur tegen een fietser aan.
Fietser schopt vervolgens boos tegen de auto.
Zegt Ronald.
Fietser ontkent het schoppen.

Hoe dan ook, Ronald stapt uit en knalt de fietser er eentje voor de kop.
Hij zegt: ‘Waardeloos. Ik ben te ver doorgeschoten. Foutje. Niet zo best.’

De fietsers eist van Ronald 96 euro, inclusief btw.
Hij had twee uur moeten besteden aan het doen van aangifte.
En omdat tijd geld is, is 96 euro voor twee uur meer dan redelijk, vindt de fietser.

En dan tot slot nog de agenten die Ronald op een avond in mei zelf zagen fietsen.
Zagen dat het een goede fiets was waarop hij reed, maar zonder goed slot.
Agenten die zoiets zien, weten dan dat dat verdacht is.

Als de agenten hem willen aanspreken, spurt Ronald weg.
De vlucht mislukt.
Hij zegt: ‘Ik had geen licht. En ik had al een paar boetes en wilde er niet nog een.’
Maar gestolen had hij de fiets, eerder op die dag voor ’t Feithuis, niet.
‘Ik maakte gebruik van de fiets om van A naar B te gaan. De fiets kwam uit het schuurtje van waar ik woon. Daar staan altijd fietsen en ik pak wel vaker eentje als ik naar B moet. Dat is gewoon lenen.’

Rechters: ‘U had een kniptang bij u.’
Ronald (zucht): ‘Ik zou koperdraad gaan knippen op B.’
Geen verdere vragen.

De officier van justitie zegt dat een gebroken enkel ernstig letsel mag heten.
En dat zij de houding van Ronald zorgelijk vindt.
Hij speelt met zijn kennelijk korte lontje voor eigen rechter.
Dat is niet goed.
Het is wel goed voor tien maanden gevangenisstraf, waarvan vijf voorwaardelijk.

Dit laatste als waarschuwing, om Ronald ervan te doordringen dat het beter is eerst na te denken, dan nog een keertje en dan pas te handelen. Om het risico dat het in de toekomst weer fout zal gaan, zo klein mogelijk te maken.
Ronald, beschouwend: ‘Enig risico in het leven moeten we kunnen verdragen.’

Die ene rechter: ‘Nog even over dat schaken. Niet dat ik nu al een mening heb gevormd over schuldig of niet schuldig, maar volgens mij heeft u een iets te offensieve speelwijze.’

Rob Zijlstra

.

UPDATE –  3 mei 2010 – uitspraak
Goh, zei de rechter nadat ze het vonnis had voorgelezen, dan komt verdachte vrij op Bevrijdingsdag. Ronald heeft dus een iets lagere straf gekregen dan was geeist: 10 maanden waarvan 6 voorwaardelijk. De rechtbank acht drie mishandelingen en de diefstal van de fiets bewezen. Aan Auke moet hij 4.896 euro betalen, aan de fietser voor wie tijd geld is, 95 euro.

9 comments

  1. Prima verhaal Rob. Is wel een persprijsje waard dacht ik zo!
    De laatste opmerking van de rechter doet me goed: toont mi aan dat ze lang niet zover verwijderd zijn van de samenleving!
    En wat Ronald elke keer doet kan natuurlijk niet. Hij maakt gewoon de verkeerde keuzes. Of die nou instinctief zijn of niet. Ze zijn verkeerd, en ze berokkenen anderen schade. Dat dient bestraft te worden.

  2. Ja echt fantastisch beschreven! Compliment! Dergelijke driftkikkertjes als Ronald zijn niet altijd gemakkelijk van hun wilde haren te helpen. Dus ” knippen en scheren ” zal de ovj denken. Echter die studentjes ( uitlokking diefstal Ajax) t’ ja ze zijn wel begonnen,.. studenten kunnen je soms ook werkelijk het bloed onder de nagels wegtreiteren. Dat Ronald geen aangifte heeft gedaan ” conventie tegen reconventie ” alsmede berekening van het op de proef stellen van Ronald zijn paardensprong,… dus tegen elkaar wegstrepen van de schade. Die 96 euro lijkt me trouwens wel redelijk, moet niet gekker worden.

  3. De rechters: ‘U woont in Groningen. Dan weet u toch ook wel dat donderdagnacht de nacht is dat studenten op stap gaan?’

    Wat een waardeloze opmerking van die rechter. Alsof het normaal is dat je marktkoopmannen gaat treiteren als je op stap bent geweest. Over het algemeen krijgen mensen die zich gewoon binnen de grenzen van wat fatsoenlijk is gedragen als ze uitgaan, niet zo snel een knal voor hun kop.

  4. Na 28 pagina’s strafblad is het inderdaad tijd dat hij een waarschuwing, van 5 maanden voorwaardelijk, krijgt. Hij zal het nu vast wel begrepen hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s