Sjoemelen

Selim is misschien wel de meest beleefde verdachte die de laatste jaren in zittingszaal 14 terechtstond.

Of hij Selim is, vragen de rechters bij aanvang van de zitting (standaardvraag).
Selim: ‘Ja, mevrouw.’
Of hij is geboren in Teheran?
‘Klopt mevrouw.’
In augustus 1984?
‘Klopt mevrouw.’
De rechters zeggen dat hij goed moet opletten en niet verplicht is antwoord te geven op vragen die worden gesteld.
Selim: ‘Goed mevrouw. Maar ik zal mijn best doen om uw vragen te beantwoorden.’

Heeft u zich schuldig gemaakt aan de handel in drugs?
Selim: ‘Nee mevrouw.’

Justitie denkt van wel.
Vanaf oktober 2008 druppelt er via de ‘afdeling stiekem‘ van de politie informatie binnen dat Selim en zijn broer zich bezighouden met harddrugshandel.
En niet zo’n beetje ook.
Er komt een onderzoek onder de codenaam Boomklever en de recherche begint op grote schaal telefoons af te tappen en de verdachten te observeren. Ook wordt – redelijk nieuw – op een gegeven moment ook een tap geplaatst op de internetverbinding van Selim.

Ze horen Selim over de telefoon 38 zeggen.
Alsof, zegt de officier van justitie, hij aan het onderhandelen was.
Want 38 is bijna 37 en 37.000 euro is de prijs van een kilo cocaïne.

Hoe dan ook, de politie hoort en ziet van alles.
Ze horen hem op de afgeluisterde telefoongesprekken bijvoorbeeld praten over aroma en superaroma.
Hem ook zeggen: ‘Bijna de hele stad haalt bruin bij ons.’
De politie krijgt na een tijdje lucht van een op handen zijnde transactie.
Op 16 november 2009 op de parkeerplaats bij de McDonald’s in Hoogeveen.

Selim, zijn broer en een derde verdachte worden aangehouden.
In een plastic tasje in de kofferbak van zijn auto vinden de rechercheurs 1200 gram heroïne.
Bij hem thuis wordt 42 gram cocaïne aangetroffen.

De politie had al vastgesteld dat Selim geen legale inkomsten geniet.
En dat hij desondanks op vakantie is geweest in Iran en op Cuba.

Maar Selim ontkent dus.
Hij werkte in de horeca, als pizzabakker.
Zwart.
En hij heeft een oom uit Canada die hem wel eens wat geld toestopt.
Zodat hij kan studeren.

Selim zegt dus ‘nee mevrouw’, hij heeft er niets mee te maken.
Maar hij kan het wel verklaren.
Hij verontschuldigt zich dat hij geen namen kan noemen.
Omdat hij straks misschien wel weer vrijkomt en dan wil hij geen problemen.

Hij zegt toe te moeten geven dat hij zich helaas heeft ingelaten met het opzetten van een wietplantage.
Die 38, dat is 3800, dat is de prijs van een kilo wiet.
Aroma dus.
En super aroma is versneden wiet.
Hij mixte wiet met wietgruis, dan kun je dus meer verkopen.

De officier van justitie: ‘Versneden wiet? Nog nooit van gehoord.’
Selim: ‘Met buitenwiet uit Polen, mevrouw.’

De officier van justitie: ‘En die 42 gram cocaïne dan? Dat is eerder een handelsvoorraad dan een voorraad voor eigen gebruik.’
Selim: ‘Ik kan u zeggen dat ik die cocaïne heb gestolen. Helaas kan ik u niet vertellen van wie, ik hoop dat u daar begrip voor heeft. Het was oorspronkelijk 50 gram. Ik heb acht gram zelf gebruikt.’

De officier van justitie: ‘Dat hij hier in de rechtszaal zegt te hebben gehandeld in wiet is nieuw. Dat heeft hij nog niet eerder gezegd. En dat zegt hij natuurlijk om die rare telefoongesprekken te kunnen verklaren. Maar geloofwaardig is het niet.’

Selim zit sinds zijn aanhouding, zes maanden geleden, vast.
In de gevangenis vindt hij het geen pretje.
Hij had er eens goed rondgekeken en vastgesteld dat er heel veel mensen onschuldig in de gevangenis verblijven.
Selim weet ook hoe dat komt.
Tegen de officier van justitie zegt hij: ‘Omdat jullie sjoemelen met de dossiers.’
Of mevrouw de officier daar antwoord op wil geven.
De rechters: ‘Nee, zo werkt het hier niet.’

Selim: ‘Goed. Dat begrijp ik mevrouw.’

De officier van justitie: ‘Verdachte is een vriendelijke en ongeloofwaardige man. Vijftien maanden celstraf waarvan vijf voorwaardelijk.’

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 10 mei 2010 – uitspraak
Vol begrip nam Selim zijn straf in ontvangst: 15 maanden waarvan 5 voorwaardelijk (conform). Volgens de rechtbank leidt drugshandel tot nevencriminaliteit waardoor veel maatschappelijke onrust ontstaat. Drugshandelaren moeten verantwoordelijk worden gehouden voor die onrust.  Selim knikte, bedankte de rechters en liet zich afvoeren.


One comment

  1. De inspraak van het Openbaar Ministerie kent zijn beperkingen natuurlijk. Als verdachten zelf gaan meespreken over de strafmaat wel of niet onschuldig gedetineerd zal het een abracadabra worden voor Rechters. Mag het ietsje meer of minder worden volk ” kijkende naar de publieke tribune ” waar geen kip opzit. Krijg jij straks het laatste woord namens de lezers volksinspraak, die jij weer distilleert uit de reacties op je stukken Rob.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s