De politieman

Misschien ging hij op vrijdagmiddag wel gewoon naar huis om in het weekeinde leuke dingen met zijn vrouw en kinderen te doen.
Om dan op maandagochtend weer fris aan een nieuwe werkweek te kunnen beginnen.
Ik weet niet hoe zoiets precies gaat.
Wel werd duidelijkheid dat de politie heel creatief kan zijn.
En dat Isaac, Dario en Errol daar niet om kunnen lachen.

Wat wil het geval?
In augustus 2009 wordt een welgestelde weduwe in Delfzijl in haar woning overvallen.
De politie begint een onderzoek en tapt telefoons af.
Dat levert niet veel op.
Wel komt andere informatie binnen: over drugshandel.
Er worden nog meer telefoons afgeluisterd – uiteindelijk 67 toestellen – en ook wordt afluisterapparatuur in auto’s van verdachten geplaatst.

De naam Errol valt met regelmaat.
De politie wil hem graag in de boeien slaan, maar de onderzoeksresultaten blijven te mager.
In overleg met justitie wordt besloten de zaak op ter schalen: Roy wordt ingezet.

Roy is een politieagent-speciaal.
In het dossier heet hij agent A3250.
Zijn opdracht: een drugsdeal organiseren.

En dus hiphopt Roy, een grote Surinaamse man, op een dag in een opvallende rode Amerikaanse auto en met goud omhangen de havenstad binnen.
Bij een café, waar Antilliaanse mannen chillen, vraagt hij nonchalant de weg naar de McDonald’s.

Aan geld heeft hij geen gebrek en al snel wordt Roy zoals hij zich noemt een opvallende verschijning.
Dat is ook de bedoeling.
Beetje bij beetje weet hij het vertrouwen van de duisternis te winnen.
Hij legt het aan met Isaac en Dario.
Die zouden in witgoed doen.
In cocaïne.
Isaac zegt op een kwaad moment dat hij een kilo kan leveren, voor 28.000 euro.
Dario zou hebben gezegd dat hij wel aan tien kilo kan komen.

Als er via de taps informatie binnenkomt over een nog te plegen overval, wordt besloten dat het lopende drugsonderzoek voorrang moet krijgen.
De politie belt de overvallers in spé met de mededeling dat hun snode plannen bekend zijn. Overval stuk.

Ondertussen legt Roy op onbewaakte momenten alles wat hij ziet en hoort vast in processen-verbaal.
Over levendige drugshandel bijvoorbeeld in een woning in de wijk Tuikwerd waar 16 en 17-jarige Delfzijlsters bij betrokken zijn.
Hun jonge namen vliegen door de rechtszaal.

In de duisternis van de haven van Delfzijl laat Roy vallen contacten te hebben in Zweden.
In Zweden zouden witgoedhandelaren wel 34.000 euro voor een kilo willen betalen.
Om duidelijk te maken dat hij geen grappen maakt, boekt Roy een reis naar Zweden.
Isaac en ‘grote vis’ Errol gaan mee.
In Zweden wordt gegeten in de duurste restaurants en geslapen in de beste hotels.
Roy loopt rond in een goudkleurig pak.
Ze worden gastvrij ontvangen door twee Zweedse drugshandelaren.
Ook politieagenten.

Eenmaal terug in Delfzijl gaat het Zweedse avontuur als een lopend vuurtje door de Noordelijke drugsscène.
Opgeteld krijgt agent A3250 van links en rechts meer dan 600 kilo cocaïne aangeboden.

Isaac zegt tegen de rechters: ‘Die man deed zijn werk, maar ik vind het niet eerlijk. Ik ben geen drugsdealer, ik was een gebruiker.’
Rechters: ‘Die indruk wekte u niet.’
Isaac: ‘Dat is mijn ego, mijn grote bek. Die man beloofde mij van alles. Ik was onder de indruk. Hij kwam ook bij mij thuis. Ik zat in de prut en kon goed met hem praten. Om hem niet teleur te stellen, zei ik dat ik wel een kilo kon leveren. Maar het was grootspraak.’
Rechters: ‘U ging vrolijk mee naar Zweden.’
Isaac, bijna enthousiast: ‘Als u ooit de kans krijgt naar Zweden te gaan, moet u dat vooral doen. De natuur is er zo mooi.’

Dario is boos, verdrietig en net vader geworden.
Met de actieve drugshandel heeft hij niets meer te maken, zegt hij. Na zijn laatste detentie (dertig maanden in verband met cocaïnehandel) is hij begonnen met het opzetten van een kledinglijn.
Het ondernemersplan dat hij heeft geschreven, ligt voor hem op tafel.
Geëmotioneerd geeft hij aan de rechters een briefje waarin hij zijn verdriet verklaart.

Rechters: ‘Mag zo wezen, maar wat zo gek is dat het lijkt dat in uw omgeving altijd in cocaïne wordt gehandeld.’
Dario zegt dat dat komt omdat hij Colombiaan is.
Dat Colombianen in de drugswereld indruk maken, zeker als je zoals hij uit Cali komt.
Daarom ging hij met Errol mee.
Om indruk te maken op anderen.
Maar toen hij hoorde van plannen voor een ripdeal in Amsterdam, haakte hij af.
Zegt: ‘Want ik hou niet van geweld.’

Justitie zegt dat Isaac misschien een kleine man is, maar zich wel groot voordeed.
Goed, hij had geen coke aan Roy geleverd, maar wel een keertje 700 gram wiet in ruil voor 2100 euro.
En Dario doet zich juist kleiner voor dan hij is.
Maar hij had een wapen met geluiddemper, kon contacten leggen.
En leverde, met Errol, wel een kilo cocaïne.

Isaac hoort dertig maanden celstraf eisen, waarvan tien voorwaardelijk.
Isaac: ‘Ik wil naar huis toe.’
Dario moet wat justitie betreft vier jaar de gevangenis in.
Dario: ‘Ik mis mijn vrouw en kinderen.’

Errol staat later dit jaar terecht in Assen, voor drugs en overvallen.

De advocaten: vrijspraak en wel onmiddellijk.
Omdat agent A3250 en zijn meerdere (B1303) alle regels hebben overtreden.
Er was toestemming voor een pseudokoop.
Maar wat Roy deed, was infiltreren en daar was geen toestemming voor.

Dus is alles wat Roy heeft vergaard, onrechtmatig verkregen bewijs.
En dat mag niet meetellen.
Bovendien is er sprake van uitlokking.
De politie, zeggen de advocaten, gooide een portemonnee op straat en wie die oppakte, is gearresteerd.

De officier van justitie zegt dat alles volgens het boekje is gegaan, maar de advocaten houden vol: als die gekke agent nooit in Delfzijl was opgedoken, dan hadden Isaac en Dario geen strafbare feiten gepleegd.

Politieman A3250 verdween in zijn grote rode Amerikaan zoals hij negen maanden daarvoor was gekomen.
Zomaar ineens.

Rob Zijlstra

.

>> Agent Roy werkt voor de speciale unit WOD [werken onder denkmantel]

>> over pseudokoop en infiltratie

.

UPDATE – 14 juni 2010 – uitspraken
Justitie heeft niets gedaan dat niet zou mogen.  Er is niks uitgelokt en geschonden. De pseudokoop-operatie ging volgens het boekje, waardoor het openbaar ministerie ontvankelijk is in de vervolging.
Isaac is veroordeeld tot 15 maanden celstraf waarvan 5 voorwaardelijk. Wat hij wil – naar huis toe – kan op 6 juli.
Voor Dario was er minder prettig nieuws: 4 jaar celstraf (conform de eis).

>> het vonnis van Dario

.

UPDATE – 17 september 2010 – rechtszaak Errol
Voort de rechtbank in Assen is 12 jaar celstraf geeist tegen Errol, de grote vis die in dit verhaal nog ongemoeid is gelaten. >> trotse vaders

5 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s