Arenda

beeld: rtvnoord

Op de universiteit van Maastricht hebben ze het uitgezocht.
Mensen die liegen, verstoren hun werkelijke herinneringen.
Daardoor weten ze uiteindelijk niet goed meer wat er werkelijk is gebeurd.
In het onderzoek is ook gekeken naar automobilisten die een verkeersongeluk hebben veroorzaakt.
Die willen, zegt Maastricht, een gat in het geheugen nog wel eens als excuus gebruiken.

Dries is 75 jaar.
Op zondagochtend 6 december bezoekt hij een kennis.
’s Middags blijft hij thuis en leest wat, hij leest graag.
Aan het begin van de avond maakt hij een avondmaal, aardappeltjes met sla.
Hij weet nog dat het eten niet klaar was toen Studio Sport om zeven uur begon.

Hij drinkt incidenteel een wijntje, de avond daarvoor nog.
Maar die avond niet, dat wil zeggen, niet voor acht uur.

Rechters: ‘En na acht uur?’
Dries weet het niet meer.
Aan ‘na acht uur’ heeft hij geen herinneringen.

Hij weet ook niet meer waarom hij – het moet na negen uur zijn geweest – in zijn auto stapte.
En waar hij naar toe wilde gaan.
Zegt: ‘Naar de Chinees voor eten voor de volgende dag? Of een pakje sigaretten kopen? Het is weg.’

Om twintig over negen rijdt Dries een fietser aan.

Hij schrikt, zet na 117 meter de auto stil, verbouwereerd.
Zegt vanuit automatisme de lichten te hebben uitgedaan en dat hij toen terug is gelopen, dat hij de vrouw op straat zag liggen, dat hij zich realiseerde dat het ernstig was, dat hij nog weet wat hij heeft geroepen en dat toen alles om hem heen instortte, dat hij moest huilen.

De vrouw is de 21-jarige Arenda Klaassens uit Wildervank.
Ze overlijdt in het ziekenhuis.

Rechters: ‘U kunt het moment van de aanrijding wel herinneren?’
Dries: ‘Alles. Ik ben alleen het stuk kwijt tussen acht uur en de aanrijding.’

De rechters stellen vast dat Dries zich een aantal zaken heel stellig wel weet te herinneren en anderen dingen met dezelfde stelligheid niet.
Helemaal los van de bevindingen in Maastricht: rechters stellen dat in de rechtszaal vaker vast.
Dan zeggen ze tegen een verdachte: ‘Kennelijk heeft u last van een selectief geheugen.’ Nu zeggen ze: ’t Is wel frappant.’

Het vermoeden is dat Dries de rit van zijn huis tot aan de plek van het ongeluk – 2,8 kilometer – zonder licht of met alleen de stadslichten aan heeft gereden.
En met beslagen ruiten.
Dries bestrijdt dat, zegt dat hij zich dat niet kan voorstellen.

Rechters: ‘Maar u weet het niet meer, u heeft geen flauw idee, dat zegt u zelf.’
Dries: ‘Ik heb Arenda niet gezien.’
Rechters: ‘U beredeneert de dingen. Maar of u haar wel of niet heeft gezien, ook dat weet u immers niet meer.’

Als de rechters de brief voorlezen die de ouders van Arenda hebben geschreven, luistert hij met gebogen hoofd, met de vingers tegen het voorhoofd gedrukt.
De ouders schrijven dat het voorgoed donker is, nu hun jongste, hun laatste zonnetje in huis, er niet meer is.
Dat als een traan zou zeggen hoe ‘we haar missen’, het dan elke dag regent’.

Dries: ‘Het is verschrikkelijk, een jonge vrouw is door mijn toedoen dood. Het is onvoorstelbaar dat je dit overkomt.’
Hij herstelt: ‘Nee. Zoiets overkomt je niet. Ik heb het gedaan. Het is me niet overkomen, dat is een afzwakking. Ik had beter moeten opletten.’
En: ‘Spijt is niet voldoende. Het is wroeging. Het verdriet en de boosheid van de familie kan ik mijn goed voorstellen. Ik heb iemand het leven ontnomen, weet u wel hoe dat voelt? Spijt is zo’n eenvoudig woord.’

De rechters geven het niet op.

Ze zeggen: ‘U spreekt over spijt en over wroeging. Maar u moet uw verantwoordelijkheid nemen. Er is 475 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht vastgesteld, twee keer de toegestane hoeveelheid. Dat is goed voor zes of zeven glazen na acht uur die avond. En u zegt dat u dat niet meer weet. Waarom zouden we u moeten geloven?’

Maar Dries zou willen dat hij alles terug kon draaien.
Hij zegt dat hij professionele hulp heeft gezocht, omdat hij momenten heeft waarop zijn gevoelens ondraaglijk zijn.
Dan vraagt hij zich af of hij nog wel op een normale manier met mensen kan omgaan. Familieleden, de kinderen, zijn vrienden waren ineens terughoudend.
Toen er een stille tocht in het dorp was, ter nagedachtenis van Arenda, adviseerde de politie hem de nacht ergens anders door te brengen.
Op hyves zijn bedreigingen aan zijn adres geuit.

Tijdens de zitting is de politie in het gerechtsgebouw extra alert.
Er was voor het gebouw een samenkomst aangekondigd, met spandoeken.
Maar het is rustig rondom het gebouw, zeggen de rechters bij aanvang van de zitting.
De ouders van Arenda hadden daartoe ook opgeroepen.
Zij hebben zich gedistantieerd van de geuite bedreigingen.
Aan de rechtbank lieten ze weten te hopen dat het proces een waardig verloop zou krijgen.

Dries had gezegd dat elk vonnis gerechtvaardigd is.
Misschien omdat hij heeft gelezen dat in dit soort strafzaken vaak werkstraffen worden opgelegd.
Met rijontzeggingen.
De auto heeft hij, al op de dag dat het voertuig werd vrijgegeven, van de hand gedaan.

De officier van justitie zegt dat de verdachte zeer onvoorzichtig is geweest. ‘Het schuurt aan tegen roekeloosheid.’ Maar dat het vooral de drank is, die het allemaal zo erg maakt. ‘Je drinkt en dan stap je in de auto. Dat doe je bewust. Ik zie dan ook geen ruimte voor een werkstraf.’

De richtlijn is achttien maanden gevangenisstraf.
De officier zegt dat hij rekening wil houden met de hoge leeftijd van de verdachte en daarom zal afwijken van de lijn.
Hij eist twaalf maanden celstraf.
En omdat Dries het niet meer weet en het dus in de toekomst zo weer kan gebeuren, ook een rijontzegging van vier jaar.

Ik zag dat hij schrok.

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 8 juli 2010 – uitspraak
Of  Dries de uitspraak begrepen heeft, vraagt de rechter nadat hij een korte versie van het vonnis heeft voorgelezen. jawel, zegt Dries, 30 maanden gevangenisstraf. Even stil en dan: ‘Maar dat is twee-en-een-half jaar.’ Rechter: ‘Dat heef t u goed uitgerekend.’

Voor aanvang van de zitting van twee weken geleden had de man nog rekening gehouden met een stevige werkstraf. Justitie eiste echter twaalf maanden celstraf. Dat zijn er dus dertig geworden.

De rechtbank tilt zwaarder aan de feiten dan justitie dat deed. Justitie ging uit – binnen artikel 6 van de Wegenverkeerswet – van aanmerkelijke onvoorzichtigheid. De rechtbank kwalificeert de feiten binnen datzelfde artikel zwaarder: roekeloosheid. Het is de zwaarste variant.  Dit verklaart het verschil tussen de eis en het vonnis.

De roekeloosheid schuilt in de feiten dat Dries met drank op achter het stuur stapte, in een auto zonder deugdelijke verlichting en met beslagen ruiten. Die combinatie deed hem met een van de wielen in de berm belanden. Toen hij uit de berm wilde sturen, schepte hij de 21-jarige Arenda op haar fiets. De rechtbank: ‘Een andere oorzaak is er niet.’

Naast de vrijheidsstraf legde de rechtbank een rijontzegging op voor een periode van vier jaar. Dit verbod gaat in op het moment de man zijn straf heeft uitgezeten.  Mocht hij in hoger beroep gaan  – niet uit te sluiten – dan zal hij het proces in vrijheid mogen afwachten omdat hij ook nu niet is gedetineerd. Rijden in of op een motorvoertuig mag hij niet,  maar dit omdat zijn rijbewijs is ingevorderd.



9 comments

  1. in wat een wereld leven we .met een dronken kop achter het stuur een meisje dood rijden,dan durft hij ook nog te zeggen :ik ben geen drinker: ja ja
    en er dan zo met een belachelijke lage straf er vanaf komen
    bah wat een wereld

  2. àls zus van arenda ben ik natuurijk erg blij dat deze straf eruit gekomen is maar dat hij bij de 1e rechtszaak zegt dat hij elke straf zal aanvaarden en nu in hoger beroep gaat sorry maar dat is toch echt….
    ik bedoel hij heeft dus werkenlijk nog niet in de gaten wat hij heeft aangericht wij leven elke dag! met de gedachte dat ze dood is en we haar mogen bezoeken op het kerkhof…..
    toen hij er nog op rekende een taakstraf te krijgen wilde hij natuurlijk elke straf aanvaarden maar ja 2,5 jaar gevangenis o nee daar had hij niet op gerekend….

  3. De man komt in alle opzichten over als een typische alcoholist. Drank is zo makkelijk aan te komen, zo geaccepteerd, een alcoholist kan veel makkelijker volhouden dattie niet verslaafd is dan een – pakweg – heroïnejunk. En hij zal als geen ander zijn eigen leugens geloven.

    Gelukkig is er goed sporenonderzoek gedaan en kunnen de feiten spreken. En anders, zoals Miranda stelt, het gedrag van meneer zelf wel. “Ik aanvaard iedere straf” als leugen, maar hoger beroep als feit.

    Mocht deze meneer ooit nog achter het stuur kruipen (dan is hij 80) dan hoop ik dat er een alcoholslot op zit.

  4. Dat geroep om hogere straffen irriteert mij eerlijk gezegd nogal.

    Op de eerste plaats heeft er een afschuwelijk drama plaatsgevonden. Dat is een feit dat niet weg te nemen valt, op geen enkele wijze. Woede en verdriet van de nabestaanden zijn volstrekt begrijpelijk.
    Dat Dries hiervoor verantwoordelijk is lijkt mij ook een feit. Maar ook hij is ‘slachtoffer’, weliswaar van zijn eigen daden, maar niettemin. Met een ellenlange gevangenisstraf is werkelijk niemand gediend, noch het slachtoffer, noch de nabestaanden, noch Dries zelf. Om de laatste maakt men zich natuurlijk weinig zorgen… Maar realiseert u zich wel dat deze man niet doelbewust op pad is geweest om een misdaad te plegen om er zelf beter van te worden ten koste van anderen.
    Akkoord, hij heeft buitengewoon onverantwoord gehandeld met fatale gevolgen. Het lijkt mij in ieders belang dat hij de rest van zijn leven niet in staat mag worden gesteld om iets vergelijkbaars te doen: levenslange ontzegging van de rijbevoegdheid dus, zelfs niet op een brommertje of tractor.
    En daarnaast, zeg maar als een zekere vergelding voor het aangedane leed, niet 2,5 jaar de bak in, maar 2,5 jaar verplicht werken in een revalidatiekliniek voor verkeersslachtoffers. Of iets dergelijks.
    Of hebben de overige scribenten werkelijk de idee dat Dries (of wie dan ook) een beter mens zal worden van 2,5 jaar in de bak?

  5. sorry ik kan geen enkel respect of medelijden of iets anders opbrengen voor deze ‘dries’ en werken? op zijn leeftijd???
    maar als je iemand vermoord hoor je daar toch ook thuis>?
    of zullen wie dan ook maar ergens laten werken
    of we kunnen pedofielen wel in een kliniek voor misbruikte kinderen laten werken misschien dat ze daar dan kunnen zien wat ze hebben aangericht.. jeetje misschien is het appels met peren vergelijk maar sorry hoor,…. nee ik geloof ook niet dat hij moedwillig iemand doodrijd maar hier nog even de feiten.
    1 met alcohol achter het stuur
    2 beslagen ramen
    3 geen goede verlichting(voeren)
    3 te hard gereden
    4 iemand aangereden die overlijdt
    5 ook gewoon nog 117 meter doorrijden met arenda op de motorkap……
    hiervoor is gewoon wettelijk bepaald welke straf hier op staat en juist de leeftijd van die man! ik bedoel jeetje 75 dan moet je toch beter weten……en 117!!! ,meter doorgereden weet je waar dat op lijkt??? dat hij eigenlijk weg wilde rijdebn van het ongeluk maar dat hij arenda maar niet van de motorkap kreeg.. beetje jammer he ‘dries’dat die fiets er vast onder zat!!
    sorry ‘dries’slachtoffer??????

  6. die man krijgt te weinig straf de ouders van arenda hebben levenslang levenlang zonder hun dochter dus sorry oude man voor jou ook levenslang sta ik helemaal achter mag hij sterven in de cel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s