Justitietaal

Nadat de officier van justitie de strafeis heeft geformuleerd, vragen rechters vaak aan verdachten of die het hebben begrepen.
Of de verdachte snapt wat de officier van justitie zojuist heeft gezegd.
Meestal is dat wel het geval.
Strafeisen zijn doorgaans ook niet heel ingewikkeld.
Heel anders is dat als het gaat om de verwijten die justitie verdachten maakt.
Dan wil justitie nog wel eens uitblinken.

Op 1 juni dit jaar wordt Martin aangehouden.
Dat wil zeggen, de politie probeert dat.
Maar Martin voelt er op dat moment niet zo heel veel voor.
Hij neemt de benen.

En wat zegt justitie dan?

‘…dat hij op of omstreeks 01 juni 2010 te Groningen,
toen een aldaar in uniform geklede dienstdoende politieambtenaar verdachte,
als verdacht van het gepleegd hebben van een of meer op heterdaad ontdekt(e) strafba (a)r(e) feit (en,
had aangehouden en had vastgegrepen,
althans vast had,
teneinde verdachte ter geleiding voor een hulpofficier van justitie over te brengen naar een politiebureau,
zich met geweld tegen eerstgenoemde opsporingsmabtenaar,
werkzaam in de rechtmatige uitoefening van zijn of haar bediening,
heeft verzet door te rukken en/of te trekken in een richting tegengesteld aan die waarin die ambtenaar verdachte trachtte te geleiden
en zich (uit die greep van die politieambtenaar) los te rukken
en weg te rennen.’

Martin bekende.

Rob Zijlstra

2 comments

  1. Het gaat niet zelden in tegengestelde richting. Met open armen de politie ontvangen kwam in het verre Oostenrijk voor, maar dat diener en dienaar overigens mekaar in de armen vallen is zeldzaam. Ik weet me een geval te herinneren van een japanse coach bij het schaatsen die een koreaanse om de nek vloog van geluk. Maar dit omdat hij zich vergiste in de persoon, zoals een nederlandse coach zich kan vergissen bij het al of niet nemen van een buiten- of binnenbaan. Soms weet men het niet allemaal meer. Zo kan een misdadiger zich ook vergissen in de persoon en tengevolge daarvan de politie aanhaalt. Maar men mag er van uitgaan dat grosso modo dergelijke vergissingen niet tot de gebruikelijke praktijkervaringen behoren, zodat de politie er doorgaans achteraan moet hollen

  2. Een diener beknuffelen heeft meer meerwaarde in het strafrecht dan de benen nemen, denk ik.

    Ik denk omdat de diener in het eerste geval op het verkeerde been gezet wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s