Meterkast

Anton had jaren in Amsterdam gewoond en daar ook op school gezeten.
Een paar jaar geleden verruilde hij de hoofdstad voor het platteland van Noord-Groningen.
Voor de rust.
Gisteren werd hij er 50 jaar.

Hij zegt tegen de rechter dat zijn leven in Amsterdam niet zo heel stabiel verliep.
Maar dat hij sinds hij in het Noorden is neergestreken geen criminele dingen meer doet.
Zijn laatste veroordeling is al weer twaalf jaar oud.

Begin dit jaar kwam er via de criminele inlichtingen eenheid (cie) een tip binnen bij de politie.
Anton heeft wapens.
En ook kogels.

Dit soort tips wordt doorgaans serieus genomen.
Temeer in dit geval omdat die laatste veroordeling van twaalf jaar geleden ook met wapens en munitie van doen had.
En dus stond de politie dit voorjaar in alle vroegte bij Anton op de stoep.
In de meterkast vonden de agenten na niet lang zoeken een semi-automatisch pistool, een Walther met randvuurpatronen.

De politierechter zegt tegen Anton: ‘Als iemand iets te verbergen heeft dan doen ze dat altijd in de meterkast. En de politie weet dat.’
Anton haalt de schouders op.
Hij kan het ook moeilijk ontkennen.
Het was zijn huis.
Hij zegt: ‘Klopt.’
En dan: ‘Maar ik weet er niets van. Ik wist niet dat er een wapen was.’

De rechter: “Het wapen hing aan een touwtje in een bivakmuts. Dat is wel hartstikke verdacht. Het lijkt daar klaar te hangen voor een overval.’

Anton denkt dat anderen het ding er hebben opgehangen.
Veel mensen, zegt hij, hadden een sleutel van zijn huis.
Er kwamen zodoende veel mensen bij hem over de vloer om te drinken en te feesten.
Bovendien was de vorige bewoner crimineel, die deed dingen met hennepplantages.

De zaak tegen Anton lijkt een kat in het bakkie.
Het pistool met kogels is onder verdachte omstandigheden in zijn woningen aangetroffen.
De tip klopte.
Maar, zegt de officier van justitie, ik heb onvoldoende bewijs dat verdachte het wapen ook voorhanden heeft gehad.
Ze vordert daarom vrijspraak.

De politierechter denkt hardop na.
Zegt dat wil je iets voorhanden hebben er wel min of meer sprake moet zijn van bewust bezit.
Dat je er over moet kunnen beschikken.
Dat kun je niet als je iets wel hebt, maar dat niet weet.

De politierechter zegt verder dat hij daarnaast goed moet luisteren naar wat de verdachte te vertellen heeft.
Dat diens verhaal niet een al te groot sprookjesgehalte moet hebben.
Vraagt zich af: hoe geloofwaardig is het als je een wapen in huis hebt en dat niet weet?
Concludeert dat het allemaal wel heel verdacht is.

Toch rolt er een vrijspraak uit.
Onvoldoende bewijs.

Anton is zichtbaar opgelucht.
Hij staat op en bedankt de rechter en de officier van justitie met een handdruk.
De politierechter: ‘En nou wegwezen.’

Rob Zijlstra

9 comments

  1. @jente
    Klopt, is ook verboden, afgezien van enkele uitzonderingen. Maar er zijn omstandigheden denkbaar zoals in dit geval dat het bewijs van ‘het voorhanden hebben’ niet te leveren is.
    Dat hangt af van een aantal factoren:
    – er moet een wapen aanwezig zijn; wie de eigenaar ervan is doet er niet toe, ook niet de plaats waar het wapen zich bevindt.
    – een ‘machtsrelatie’ tussen dader en wapen. Het enkele feit dat er een wapen (in dit geval in de woning van verdachte) aanwezig is, is niet voldoende om te kunnen spreken van ‘voorhanden hebben’.
    – bewustzijn van de dader. Er moet sprake zijn van een zekere bewustheid van de verdachte dat er een wapen (in zijn woning) aanwezig is.
    Je zou kunnen verdedigen dat alle drie de factoren hier aanwezig zijn, maar de verdachte heeft op de zitting kennelijk een verklaring gegeven die niet al te fantastisch overkomt. In zo’n geval kan de rechter tot de conclusie komen dat het wapen weliswaar aanwezig was, maar dat het onder de door de verdachte geschetste omstandigheden mogelijk was dat bij hem geen sprake was aanwezigheid van factor 2 en/of 3.
    In een dergelijk geval bestaat er twijfel en bij twijfel volgt vrijspraak.
    Blijft, zoals gezegd, dat in de meeste gevallen bezit van een (vuur)wapen verboden is.

  2. Een pistool kan wel alle richtingen uitschieten behalve naar voren. En wat doe je dan met zo’n slappe lulding.? Je werpt dat onding in de prullebak of je poneert hem in de meterkast van Anton om er zodoende nog wat lol aan te kunnen beleven.
    Moraal?: Men moet zich gaan vergewissen van de kwaliteit van gevonden voorwerpen na een tip.
    Een eersteklas wapen is gevonden, een fijnnootje, in de meterkast van Anton. Een juweel van fabrikaat met een precisie om zich niet op 100 mtr. te bevinden als men beoogd wordt. Welke eigenaar doet hiervan afstand om enkel een grapje te bewerkstelligen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s