Seks in de rechtszaal

Met enige regelmaat duiken malle onderzoeken op die vertellen hoe vaak wij aan seks denken.
Kranten maken daar ter verstrooiing steevast kleine nieuwsberichtjes van, omdat er al genoeg ellende valt te melden.

Dus dan willen wij u doen geloven dat u, man, 13 keer per dag aan seks denkt en u, vrouw, 5 keer.
Of 34 keer.
Volgens recent Brits onderzoek is dat omgerekend een uur per vrouw per dag.
Het zal zo wezen.

In de zalen van het strafrecht speelt seks een grote rol.
In zittingszaal 14 gaat het vaker over seks dan over drugs, woninginbraak of gewapende overvallen.
Seks kent misschien ook wel meer variaties dan de misdaad.

Bloednerveus stapt Leo (20) donderdag zittingszaal 14 binnen.
Hij zegt dat hij altijd van het ergste uitgaat.
In dit geval van tbs.
De rechters proberen hem een beetje gerust te stellen.
Ze zeggen dat als je een ontwikkelingsstoornis hebt, dan heb je die.
‘Daar kun jij niks aan doen.’

Leo knikt.
Er hadden vorig jaar verhalen over hem in de krant gestaan, over de aanrander van het Noorderplantsoen in Groningen.
Want die is hij.
In september en oktober werden in het plantsoen joggende vrouwen, steeds op vrijdagochtend, lastiggevallen.
Ze werden plotseling vastgegrepen en dan betast en beknepen.
Daar bleef het bij, maar de impact was er niet minder om.

Leo had tegen de politie gezegd dat hij het een keer of vijf had gedaan.
Justitie houdt het op drie keer, gelijk het aantal aangiftes.
Leo vertelt dat nadat het was gebeurd, hij kwaad was op zichzelf.
En dat hij op het moment zelf net zo bang was als misschien wel die vrouwen.
Dan vroeg hij zich af: waar ben ik nou mee bezig?

Gedragsdeskundigen hadden hem bestudeerd en concludeerden dat bij Leo sprake is van frotteurisme.
Daar hadden de rechters ook nog nooit van gehoord, maar Wikipedia had hen iets wijzer gemaakt.
Een frotteurist raakt seksueel opgewonden door lichamelijk contact met onbekenden.
Even aanraken is al voldoende.
’t Schijnt op popfestivals veel voor te komen, aldus Wikipedia.

De rechters: ‘Als je die neiging niet kunt onderdrukken, dan is er dus iets aan de hand. Want het is niet normaal.’
De officier van justitie: ‘Dit moet in de toekomst worden voorkomen.’

Dat wil Leo ook.
Hij ervaart, zegt zijn advocaat, een zware lijdensdruk.
De advocaat zegt dat Leo nu 89 dagen vastzit en dat hij eind januari terecht kan voor een intakegesprek voor behandeling.
Dat het nu dus qua straf mooi genoeg is geweest.
De officier van justitie wil hem nog een maand vasthouden en eist daarom tien maanden celstraf waarvan zes voorwaardelijk.

De rechters zeggen dat ze er over zullen nadenken.

Zo zenuwachtig Leo de rechtszaal was binnengekomen, zo rustig is Kees (21).
Kees wordt verdacht van het in bezit hebben van kinderporno en dat is ook zo, zegt hij.
Hij was gaan zoeken en verzamelen.
Niet goed, daar niet van, maar hij had er toen hij begon niet bij stilgestaan.

Hij maakte op zijn laptop filmpjes voor de zangclub en toen deed de laptop het niet meer.
Hij bracht het apparaat naar de winkel en daar ontdekte de reparateur tussen 19.000 bestanden op de harde schijf de ranzigheid (213 foto’s en 88 films).
De reparateur belde de politie, want dat zijn afspraken, en de politie nam de laptop in beslag.
Negen maanden later werd Kees gearresteerd.

Alsof het een sollicitatiegesprek betreft, vertelt Kees de rechters dat hij op een moment wel besefte dat wat hij deed niet goed was.
Dat die kinderen, in zijn geval jongens van een jaar of tien, twaalf, op ernstige wijze zijn misbruikt om die trieste foto’s en films te kunnen maken.

Rechters: ‘Maar u ging er ondanks dat besef wel gewoon mee door.’
Kees: ‘Het besef ebde ook wel weer eens weg.’

De rechters hadden in het strafdossier gelezen dat Kees, die rechten studeert, een stoornis heeft op het autistische spectrum en een intelligente jongeman is met ambitieuze dromen voor de toekomst.
Rechters: ‘Maar waarom speelt u dan zo met uw toekomst? U kunt diploma’s halen bij de vleet, maar met een aantekening op uw strafblad is het voorbij.’

Kees begrijpt dat.
Hij is in behandeling.

De officier van justitie zegt dat ze bij wijze van uitzondering geen gevangenisstraf zal eisen, maar een taakstraf van 200 uur met vier voorwaardelijke maanden cel als stok achter de deur.
Ook dat begrijpt Kees: ‘Want ik heb gedaan, kan natuurlijk niet.’

De advocaat van Kees: ‘Gelukkig kennen we geen minimumstraffen. Nog niet tenminste.’

Voor Kees stond Herman terecht.
Herman (40) had, eerst in het park en later thuis, een keer of tien orale seks gehad met een 12-jarige plaatsgenoot.
De eerste keer had hij het initiatief genomen, maar daarna was de jongen voor een tientje per keer blijven komen.
Herman: ‘En ik zei geen nee.’
Zijn verhaal stond de afgelopen week in alle kranten en op alle nieuwssites.

Herman is onderzocht in het Pieter Baancentrum en daar zijn geen stoornissen vastgesteld.
Ook geen pedofilie.
Er was wel een alcoholverslaving, in combinatie met een leeg bestaan.
Wat er is gebeurd, hebben de gedragswetenschappers van het PBC niet kunnen verklaren.
Hij heeft altijd vriendinnen gehad van zijn eigen leeftijd.

De officier van justitie vindt een gevangenisstraf van een jaar netto gepast.
De rechtbank veroordeelde hem drie dagen later al tot tien maanden wat betekende dat hij donderdag naar (een) huis mocht.
Herman heeft bijna twaalf maanden in voorarrest gezeten.

Tussen alle bedrijven door zei de officier van justitie dat het aanbod aan zedenzaken momenteel zo groot is dat de zedenpolitie het werk (opnieuw) nauwelijks tot niet aankan.

Soms wil je er niet aan denken.

Rob Zijlstra

.

strafbare feiten:  artikel 246 (Leo) – artikel 240b/1 (Herman) – artikel 245 (Kees)

extra: parafilie (frotteurisme) – Brits onderzoek

.

UPDATE – 28 januari 2011 – vervroegde uitspraak
Inzake Herman
HET VONNIS

 

UPDATE – 31 januari 2011 – uitspraak
Kees krijgt een lagere straf: een taakstraf van 240 uur waarvan de helft voorwaardelijk.

UPDATE – 3 februari 2011 – uitspraak
Leo is conform de eis veroordeeld tot 10 maanden celstraf waarvan 6 voorwaardelijk.
HET VONNIS

.

.

11 comments

  1. En om nog even met seks en strafbaarheid door te gaan:

    De Nationale Recherche kreeg iedereen over zich heen door een sms te sturen naar de hoerenlopers die een bordeel hebben bezocht waar gedwongen prostitutie plaatsvond. Zielig voor de vrouwen van de hoerenlopers. Vast wel. De vraag is wat belangrijker is: een wankel huwelijk redden of meisjes redden die tientallen keren per dag worden verkracht. Privacy is een groot goed, maar door al die privacy-wetten wordt het werk van de politie onmogelijk gemaakt, vooral bij het bestrijden van de vrouwenhandel. Volgens schattingen werkt zestig tot negentig procent van de prostituees in Nederland gedwongen, maar het komt nauwelijks voor dat klanten signalen van dwang en mishandeling aan de politie doorgeven.
    Ik was zelf ook een van de miljoenen onnozele Nederlanders die dacht dat vrouwen uit vrije wil prostituee werden. Toen ik research deed voor het boek ‘Man is stoer, vrouw is hoer’ kon ik het nauwelijks geloven wat zich achter de ramen in de rosse buurten afspeelde: werkdagen van veertien uur, gedwongen abortussen, bijzonder zware mishandelingen, bedreigingen van familieleden en van de kinderen van de slachtoffers… Ik maakte kennis met minderjarigen die heftig gingen trillen als ze vertelden wat ze meegemaakt hadden en met vrouwen die panisch werden als ze door een man per ongeluk aangeraakt werden. Als je dat met je eigen ogen ziet, dan raak je je beeld van de ‘happy hookers’ gauw kwijt.
    Ongeveer 250.000 mensen in Europa worden jaarlijks verhandeld en Nederland is een spil in de internationale vrouwenhandel. De Nationale Recherche krijgt heel weinig tips van oplettende burgers en nog minder van de hoerenlopers. Opgepakte pooiers worden vaak door de rechter vrijgesproken wegens gebrek aan voldoende bewijs, omdat niemand wil getuigen. En de mensenhandelaren die een straf krijgen (vaak niet meer dan twee tot drie jaar), zijn vervolgens vrij om hun oude ‘beroep’ op te pakken. De recherche mag ze niet eens in de gaten houden, want dat noemen we privacy. Niemand lijkt zich druk te maken om de duizenden vrouwen die elke dag dag weer in ons land worden verkracht. We maken ons liever druk om de privacy van de hoerenlopers die een sms hebben gekregen.

    Maria Genova
    http://www.mariagenova.nl
    http://twitter.com/genova2

  2. oke, een billenknijper met een moeilijke toekomst die achter mooie meiden aanzit, een digitale gluurder met een mogelijk succesvolle toekomst die een hele nare seksuele interesse heeft en als laatste een pedoseksueel zonder toekomstperspectief waarvan je afvraagt hoe wanhopig zijn vriendinnen zijn geweest.
    De eerste een behandeling met misschien wat vaker een bezoek aan een overvolle disco waar het amper opvalt. (en de kans om een flinke mep te krijgen (wat je maar verstaat onder snelrecht ;).
    Vreemd dat nummer twee alleen een taakstraf krijgt, daarvan leer je niet zoveel.
    En nummer drie… zucht, ik hoop dat die jongen van 12 niet later ook vanwege een zedendelict in deze zittingszaal voorbij komt. Die vind ik het meest triest.

  3. @Rob Albers,

    Naar mijn weten is de zedenpolitie niet heel lang geleden al uitgebreid. Maar het aanbod blijft groter dan deze afdeling aankan.

    1. ‘Vraag en aanbod’.

      Ik heb het idee dat het aanbod nooit aan de vraag zou kunnen voldoen op het moment.
      Jammer dat IK er niks aan verdienen kan.

      Is het niet ‘bij mijn weten’ btw?

  4. mooi verwoord rob zijlstra!

    zoals rob alberts al zij treurig!

    en apart dat je voor een 10tje als orale sex wil met een oudere man!
    ik had het zelf niet gedaan en ALS ik het had gedaan dan had ik er sowieso meer geld voor gevraagd.

  5. @nuance: autisten leren anders, normaal leer je vooral door rolmodellen (anderen nadoen), autisten doen dat niet. Dus n taakstraf is hier misschien zo slecht nog niet.

    1. Maar hé Johan, autisten (en PDD-NOS-ers) doen JUIST anderen na (van degenen die ze als voorbeeld accepteren) maar ze snappen de pointe niet.

      Heb jij PDD-NOS? 🙂

      1. Nee, ik ben die ene Nederlander die nog geen diagnose heeft 😉
        Ik haal hier wetenschappelijk onderzoek aan naar autisme, hoe het precies zit weet ik niet meer uit mijn hoofd. In elk geval is “nadoen” iets anders dan leren van rolmodellen. Misschien dat autisten minder goed internaliseren?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s