Ik droomde dat de Grote Markt in Groningen op een ochtend volstroomde met kinderen.
Duizenden kinderen.
En dat het nieuws van deze gebeurtenis zich razendsnel via Hyves verspreidde en dat daarna ook de pleinen in andere steden door kinderen werden bezet.
En die kinderen deden in mijn droom niet vrolijk of jolig, zoals grote mensen doen als ze samen ergens tegen zijn.

De kinderen keken boos en riepen: ‘Wij willen niet langer seksueel worden misbruikt.’ En: ‘Papa, ik wil veilig naar bed.’

In mijn droom keken de volwassenen vol schaamte toe.
Ze zeiden zachtjes tegen elkaar: ‘Kijk, onze kinderen pikken het niet meer.’
Er werden briefjes uitgedeeld.
Daarop stond, zo droomde ik, dat de kinderen pas naar huis gaan als de burgemeester en de president in het Jeugdjournaal beloven dat er iets aan wordt gedaan.

Ik schrik wakker, blijk in zittingszaal 14 te zitten en hoor de verdachte tegen de rechters zeggen dat het een geintje was, een grapje, dat zijn jongste zoontje in zijn mond moest plassen.
En dat het helemaal niet waar is dat zijn echtgenote vaak had gezegd dat het altijd wel lang duurde als hij de jongens naar bed bracht.
Volgens Auke staan de verklaringen op gespannen voet met de waarheid.

Dat de jongste ’s avonds de deur van zijn slaapkamertje barricadeerde, uit angst voor zijn komst, klopt ook niet.
Zoontje deed dat omdat er een keer was ingebroken.
Ja, hij ging wel eens op bed liggen.
Nee, niet in bed, dat is wat anders.
En ja, dan zat hij wel eens aan de piemel van zijn zoontjes.
Ja, dat zijn seksuele handelingen.
Nee, het had geen seksuele lading.
Het was liefde.

Om die reden ook hielp hij de jongens met douchen, ook toen ze dat al lang zelfs konden.
Ze stonden dan in een rijtje, te wachten op hun beurt.

De rechters kijken ernstig en in de rechtszaal is het stiller dan normaal.

De rechters zeggen dat hij zijn zoontjes aftrok, want dat hadden ze gelezen in de verklaringen.
Auke: ‘Ik ben wel eens te ver in de liefde gegaan. Nou, dat spijt me dan.’

Auke is 65 jaar, vader van drie zonen en twee dochters.
Die zijn nu volwassen.
Alleen de jongste zoon heeft aangifte gedaan.
Dat deed hij in 2008 toen hij 28 jaar was.
Het misbruik had plaats in de jaren negentig.

Alle broers en zussen hebben verklaringen afgelegd tegen hun vader.
Ze hebben al jaren geen contact meer met hem.
Zo’n vader, schreef de jongste zoon in een brief aan de rechters, kun je ook missen als kiespijn.
Auke: ‘Het is knalhard om dat te horen als je altijd alles voor je kinderen hebt gedaan.’
Binnen de familie waren vermoedens.
Ook was een keer een vertrouwensarts op bezoek geweest, samen met een ouderling van de kerk om te praten.
En zijn echtgenote had hem vaak gewaarschuwd.
Toen ze dat te vaak had gedaan, ging ze bij hem weg.

Auke: ‘Ja, van de een op de andere dag. En ik weet nog steeds niet waarom.’
Hij weet wel waarom de kinderen hem niet meer willen zien: ‘Dat komt door die scheiding.’

De verdachte wordt omgeschreven als een rigide, dominante man.
Er is sprake van narcisme en pedofilie.
Op de website van zijn eigen automatiseringsbedrijf staat dat de wensen van de klant bij hem centraal staan.
Maar thuis duldde hij geen tegenspraak en was zijn wil wet.

Na de aangifte door de jongste zoon, ondersteund met verklaringen van de anderen, begon de politie een onderzoek dat resulteerde in 2009 in de aanhouding in de tuin achter zijn woning.
Binnen viel het oog van een agent op een computerbeeldscherm: hij zag een foto – als screensaver – van een bloot jongetje.
Voor de zekerheid werden computers en toebehoren meegenomen.

Jawel, kinderporno.
Welgeteld 5.816 foto’s en 47 films waarop is te zien hoe kleine kinderen door volwassenen worden verkracht en nog erger.
Auke zegt dat hij het niet heeft gedownload, maar dat hij wel wist dat het op zijn computer stond.
Hoe dat zo is gekomen?
Hij zegt: ‘Geen idee.’

De rechters confronteren hem met gesprekken via MSN die hij voerde met een man die een lotgenoot wordt genoemd.
Ze wisselden foto’s uit en voorzagen die van commentaar.
Auke: ‘Om onze afkeuring te uiten.’
Rechters: ‘Nietwaar, het zijn gesprekken tussen twee mannen die hun seksuele belangstelling uitwisselen. En daarbij waande u zich onbespied.’

De officier van justitie zegt dat Auke met zijn lustgevoelens aan de haal is gegaan.
Dat hij zijn kinderen jaren achtereen misbruikte en dat hij zich tien jaar later inliet met kinderporno.
Dat een deel van zijn misdaad zo oud is dat die nu is verjaard, maar dat er voldoende overblijft: ‘Ik eis vier jaar celstraf waarvan een jaar voorwaardelijk.’

Omdat Auke heeft laten weten niet het nut in te zien van een behandeling en daar dus ook niet aan zal meewerken, wil de officier een proeftijd van tien jaar in plaats van de gebruikelijke twee.

Vijf van de zes zaken die de rechtbank van Groningen donderdag behandelde betroffen (nare) zedenzaken.
Er wordt wel gezegd dat de zedenzaken die voor de rechter komen, maar het topje van de ijsberg zijn.
Dat er bij de politie onvoldoende capaciteit is het aanbod te onderzoeken, waardoor aangiftes maandenlang en nog langer op de plank blijven liggen.

Ik ben zo bang dat als de kinderen uit Groningen die op dit moment (vanavond bijvoorbeeld) seksueel worden misbruikt naar de Grote Markt gaan, dat het plein dan vol staat.
En dat wij volwassenen dan niet toekijken, maar gewoon doorlopen en tegen elkaar zeggen dat zoiets toch niet waar kan zijn.

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 24 februari 2011 – uitspraak
De rechtbank heeft Auke veroordeeld tot een gevangenisstraf van 30 maanden. HIj heeft zijn positie als ouder misbruikt. Een voorwaardelijk deel – zoals geeist – ziet de rechtbank niet zitten omdat de man niet wil meewerken aan een behandeling. De rechters noemen dit laatste zorgelijk. Daar tegenover staat dat de kans op herhaling nihil is, omdat de kinderen inmiddels volwassen zijn, zo staat in het vonnis.

HET VONNIS (volgt)