Houd de dief !

Menso, 40 jaar, is een oude rot in het vak.
Toen de veelpleger nog moest worden bedacht, hield hij zich al veelvuldig bezig met het plegen van strafbare feiten.
Ruben is een ander verhaal.
Hij is nog maar 19, maar al zonder vaste woonplaats en als beginneling bezig in Menso’s voetsporen te treden.

Menso en Ruben stonden achtereenvolgens, maar in verschillende strafzaken, terecht in zittingszaal 14.

Menso vertelt aan de rechters dat hij het die dag in september vorig jaar even helemaal had gehad.
Problemen met zijn vriendin, zijn stagebaantje kwijtgeraakt waardoor ook zijn opleiding op de klippen liep.

Zijn leven is als een toren van blokken die steeds omvalt.

Uitgerekend op die rotdag kuierde hij door Haren.
Hij had stevig gedronken.
In een tuintje zag hij een mevrouw die het gras aan het maaien was.
Dat bracht hem op een slecht idee.
Hij liep een blokje om en ging via de achterdeur de woning binnen.
Hij snaaide een tas waarmee hij zich uit de voeten wilde maken.

Maar daar was ineens de grasmaaister.
Zij riep, heel klassiek: Houd de dief!

Zoals gezegd, het was zijn rotdag, want de roep om hulp bereikte een dappere fietser.
Menso tegen de rechters: ‘Ik zag de bui al hangen.’
De rechters: ‘Hij kwam achter u aan.’
Menso: ‘Ja, en hij was ook heel boos en gaf niet zomaar op. Ik was op dat moment redelijk bang voor de gevolgen.’

Rechters: ‘U bedreigde hem.’
Menso: ‘Ik dacht, ik laat hem schrikken. Hij was aan het bellen en ik riep dat hij die telefoon weg moest doen.’
Rechters: ‘U zou geroepen hebben: als ik je weer tegenkom, dan pak ik je.’
Menso: ‘Ik sluit het niet uit, ik was in paniek.’

Na een korte worsteling koos Menso uiteindelijk, zonder buit, maar langs de Albert Heijn, het hazenpad.
En weer pech: de camera’s van de grootgrutter registreerden zijn vlucht en agenten herkenden hem later van de beelden.
Zeiden: ‘Kijk nou, onze Menso.’

Op het politiebureau besloot hij schoonschip te maken en vertelde dat hij een week eerder twee auto’s had gekraakt.
Uit een Fiat Panda had hij een sporttas met weinig van waarde gestolen, uit een zwarte Audi een TomTom die onder de stoel van de bijrijder had gelegen.
Het navigatieapparaat verpatste hij aan een voorbijrijdende taxichauffeur.

Menso vertelt aan de rechters dat hij voor zichzelf een plaatje heeft gemaakt voor de toekomst.
Hij heeft een vriendin die heel belangrijk voor hem is.
Zij heeft beloofd bij hem weg te gaan als hij weer heroïne gaat gebruiken.
Daar was Menso twintig jaar geleden mee begonnen en die drugs maken ook dat hij steeds weer omvalt.

Hij probeert het wel.
Als ervaringsdeskundige geeft hij lezingen.
Zijn boodschap aan moeilijke jongeren: blijf toch van de rotdrugs af.

De officier van justitie had tien jaar geleden al eens tegen Menso gezegd dat hij te oud wordt om nog langer als junk door het leven te gaan.
Nu zegt de aanklager: ‘De indruk die hij op mij maakt is geen slechte en ik hoop ook oprecht dat het vanaf nu goed met hem gaat. Maar we moeten eerst aftikken: één jaar gevangenisstraf, de helft voorwaardelijk.’

Op de dag dat Menso zijn eerste misdrijf pleegde, moest Ruben nog worden geboren.
Dat gebeurde ook, maar het leven bracht hem zoveel tegenslag dat hij al jong vanuit de Randstad in Het Poortje in Groningen belandde.
Toen de deuren voor hem open gingen, was hij volwassen en besloot hij in het Noorden te blijven.
Hij gebruikt wekelijks drugs, maar een probleem is dat niet, zegt hij.

Menso zou hem op andere gedachten kunnen brengen, maar Ruben heeft geen weet van het bestaan van zijn voorganger in de rechtszaal.

Ruben had een manier bedacht snel geld te verdienen: hij vroeg jongeren die dachten dat hij een echte vriend was om tegen een kleine vergoeding telefoonabonnementen op hun naam af te sluiten.
Een duur abonnement levert een gratis mobiel toestel op die hij dan verpatste.
Van BlackBerry’s tot iPhones, drieëntwintig stuks.
Aan zijn slachtoffers vertelde hij dat hij een handig trucje kende om de abonneegegevens bij de telefoonmaatschappijen te wissen.
Dan kwam er mooi geen rekening.

Zijn slachtoffers geloofden het en zitten nu met de gebakken peren.
Incassobureaus komen namens de telefoonboeren aan de deur en willen geld.
Want de rekeningen kwamen natuurlijk mooi wel.

De officier van justitie zegt dat Ruben zijn slachtoffers niet alleen vroeg abonnementen af te sluiten, maar hen ook bedreigde en intimideerde met zijn mes.
En dat er daarom sprake is van een ernstig misdrijf.

Ruben lijkt niet onder de indruk.
Hij ontkent geweld te hebben gebruikt of daarmee te hebben gedreigd.
Zegt: ‘Ze deden het vrijwillig.’
Zijn advocaat: ‘Ze deden dom, die slachtoffers. En ze verzinnen het geweld als excuus dat ze zo dom hebben kunnen zijn.’
Volgens de advocaat komen de jonge slachtoffers uit een circuit waar veel softdrugs wordt gebruikt.
‘En van blowen wordt een mens niet slimmer.’

De officier van justitie richt zich eerst tot Ruben en eist zonder opbeurende woorden achttien maanden celstraf waarvan zes voorwaardelijk.

Dan kijkt hij even over het hoofd van de beklaagde heen om verontwaardigd tegen de samenleving te zeggen hoe het in de wereld mogelijk is dat jongeren het een na het andere abonnement van duizenden euro’s kunnen afsluiten.

Zegt: ‘Al die telefoonwinkels in de Herestraat van Groningen. Die enorme lichtvoetigheid.’

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 17 maart 2011 – uitspraken
Menso is veroordeeld tot 8 maanden celstraf waarvan 4 voorwaardelijk, een onsje minder dan de eis. Ruben moet netto een jaar zitten. Hij is conform de eis veroordeeld: 18 maanden waarvan 6 voorwaardekijk. 

3 comments

  1. Rob, wat is je indruk, gaat Ruben hier genoeg van schrikken om alsnog iets van zijn leven te willen maken, of blijft hij onverschillig? Hoe reageerde hij op de eis van de OvJ?

  2. het is apart dat als je leventje al zo ”slecht” gaat dat je dan niet door hebt dat stoppen makkelijker is dan door gaan…

    best slimme manier die telefoontjes te verpatsen maar jah of dat dan wel je vriend is… dat vind ik niet echt. tenminste zo als ik dit lees licht hij zijn vrienden op! maar je bent ook niet heel erg slim als je niet zegt: dan zet je hem toch op je eigen naam.. maar ja als je met een mes bedreigd wordt wat misschien het geval is dan ben je ook niet meer zo dapper als dat je je voordeed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s