Gezichten

De misdaad kent vele gezichten.
De meervoudige strafkamer van de Groninger rechtbank oordeelde dit jaar al over vijf vrouwen en honderd mannen die tussen januari en maart in zittingszaal 14 terechtstonden.

Acht van hen werden van alle beschuldigingen vrijgesproken, twee werden wel schuldig bevonden, maar ontslagen van rechtsvervolging (geen straf).
De anderen, 18 tot 65 jaren oud, werden veroordeeld tot 95 verschillende straffen.

Het aantal opgelegde en vervolgens opgetelde jaren onvoorwaardelijke gevangenisstraf: ook 95.
Jan uit Kantens kreeg tot nu toe de lichtste straf: drie dagen cel.
Jan uit Groningen de zwaarste: 9 jaar.

Nu is het volgende het mooie: aan het einde van dit jaar zal de Groninger rechtbank opnieuw zo’n honderd mannen en een paar vrouwen beoordelen (veroordelen), terwijl zij hun misdaden nog moeten plegen.
De misdaad met al die gezichten mag dan grillig zijn, voorspelbaar is die ook.
Bij de politie weten ze dat.
Ze weten dat er misdaden gepleegd gaan worden, maar nooit exact waar.
Voorspelbare chaos.

Zo was bijvoorbeeld nooit een misdaad verwacht in het scheidsrechtershokje van het zwembad in Stadskanaal.
Pieter was 18 jaar en lid van de zwemclub.
Het was een club met fanatieke jongens en meisjes die allemaal de snelste wilden zijn. Een hechte club ook, misschien wel iets te hecht, zeiden de rechters.
Ze zeiden dat het clubbestuur misschien eerder had moeten ingrijpen.

Dat gebeurde niet en zo had Pieter oog gekregen voor clubgenote Marleen.
Eerst wisselden ze ervaringen uit, toen gevoelens, allengs waren ze verder gegaan, gingen ze knuffelen, zoenen en friemelen.
Dat vonden ze beiden spannend, maar het was te vroeg.
Marleen was nog maar 13 jaar geweest.

Toen het uitkwam, wilde ze geen aangifte doen.
Marleen had een sms’je naar Pieter gestuurd waarin stond: ‘Het is mijn probleem’.
Maar Pieter wist dat het zijn probleem zou worden.
En dat werd het ook.

De ouders van Marleen stapten naar de politie. Er volgde een onderzoek en terwijl Marleen kampioen van het land werd, werd Pieter aangehouden.
Hij zat, in mei vorig jaar, een dag vast in een politiecel.
De officier van justitie spreekt over ontuchtige handelingen en vertelt dat de wet zo is bedoeld dat minderjarigen altijd worden beschermd.
Pieter moet huilen als hij de eis hoort: een gevangenisstraf van tien maanden waarvan vier voorwaardelijk.

Zo dreigt hij anderhalf jaar na dato alsnog kopje onder te gaan.
Neemt de rechtbank de eis over, dan moet hij met zijn jongensgezicht straks een half jaar de gevangenis in.

Na Pieter staan drie mannen terecht met heel andere gezichten, met echte mannengezichten.
De politie had een jaar lang onderzoek gedaan naar wat de grootste afpersingszaak van het Noorden is genoemd.
De slachtoffers werden bedreigd met wapens en geweld, net zo lang tot ze zo bang waren dat ze enorme geldbedragen – honderdduizenden euro’s – afstonden.

De twee hoofdverdachten werden in februari dit jaar door het gerechtshof in Leeuwarden veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf wegens afpersing en oplichting.
De drie mannen die donderdag terechtstonden zouden daar tussen 2006 en eind 2008 in wisselende samenstellingen een paar keer aan hebben deelgenomen.

Met steeds andere gezichten ook.
De ene keer als bad guy die een slachtoffer onder druk zette en dan weer als good guy die het slachtoffer dat onder druk werd gezet, tegen betaling beschermde.

Ron (30) zegt dat hij er niets mee te maken heeft, dat er zoveel wordt gezegd en dat hij niet snapt waarom hij in de verdachtenbank zit.

Eddie (49) zegt dat hij destijds een servicebedrijf had in hypotheken, schuldbemiddeling en incasso.
Hij had een klusje gedaan en daarvoor keurig een factuur gestuurd.
Een dag later was hij aangehouden en ging zijn vrouw er met de zakelijke rekening vandoor.
Om dat nou afpersing te noemen?

Durk (54) zegt dat het hem allemaal niet interesseert.
Hij wil niet vertellen waar hij woont.
De vragen die rechters hem stellen, vindt hij dwangmatig en daar houdt hij niet van. Roept: ‘We leven hier toch in een democratie of niet dan?’

De officier van justitie zegt dat ze deelname aan een criminele organisatie niet kan bewijzen en verzoekt de rechtbank de drie mannen daarvan vrij te spreken.
Daarna zegt ze dat de berechting lang op zich heeft laten wachten, langer dan wenselijk. Haar schuld en niet leuk voor de verdachten die te lang in onzekerheid hebben moeten leven.
De officier van justitie zegt dat ze daar rekening mee heeft gehouden bij het bepalen van de strafeisen: vijf maanden cel voor Ron en Durk, een werkstraf van 100 uur voor Eddie.

Geen van de mannen hoeft te huilen.

Dit verhaal had hier moeten eindigen.
Maar toen gebeurde er iets tegen de verwachting in.

Bij aanvang van de strafzaak had Ron gevraagd of hij zijn telefoon aan mocht laten staan.
Dat mag in de rechtszaal nooit, maar in dit geval doen de rechters niet moeilijk.
Ron is namelijk in blijde verwachting: zijn partner kan elk moment bevallen.
Als de strafzaak twee uur later is afgelopen, is het verlossende telefoontje niet gekomen en wil Ron snel naar haar.
Maar als hij de rechtszaal verlaat, is daar ineens de politie en word hij aangehouden: hij heeft nog voor 4.700 euro aan boetes openstaan.
In de cel mag hij uitstel van betaling regelen.

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 28 april 2011 – uitspraken
Pieter is voor een deel vrijgesproken, maar veroordeeld wegens ontuchtige handelingen waarmee hij de grenzen heeft overschreden: een taakstraf van 200 uur en 4 maanden voorwaardelijke celstraf.  Ron is veroordeeld wegens diefstal tot een celstraf van 90 dagen waarvan 56 voorwaardelijk en een taakstraf van 100 uur.  Durk heeft opgelicht, moet 125.000 euro schadevergoeding betalen, 200 uur werken en kreeg ook nog eens 3 maanden voorwaardelijk aan de broek.  Vrijspraak voor Eddie.


2 comments

  1. Dag Rob,

    De discussie vrijdagmiddag met een stel rechten studenten op een leuk terras, het weer geeft daartoe weer aanleiding, was eigenlijk humoristisch, ontspannen. Je hoort nog eens wat. Zo kregen wij het over de nieuwe media, dus ” webmedia ” waaronder jou blog, die blijkbaar een steeds grotere rol gaat spelen. Hoe heet het allemaal ” I Pad ” jou oude ” weblog ” alles gaat razendsnel, jongeren staan er tegenwoordig mee op ‘, lezen als eerste ” in bed ” het nieuws. Niks naar de brievenbus lopen om de krant op te halen, maar gewoon ” yupla de webmedia ” zeg maar. Zo vertelde een student dat hij de boel ooit belazerd had met een tentamen. Hij had jou blog een tijd gevolgd en zat dus niet zelf in de rechtszalen en schreef braaf bepaalde details van je over. Hij behaalde een prachtig cijfer. Maar kreeg tevens een compliment van de docent ” dat hij zoveel rechtszittingen had bijgewoond “! Dat was van de docent een hint naar zijn mede studenten die liever in bed bleven liggen. Ik glimlachte.

    Maar de jongeren hebben wel gelijk Twitterende journalisten die iedereen op de lopende houden, snel kunnen omschakelen als er iets gebeurd, goede stukken schrijven. Ook niet gebonden aan kranten kolommen of aantal woorden. Maar als wij alle fouten zien in persconferenties door de driehoek van Alphen ” inzake Tristan v/d V ” die klakkeloos worden overgenomen door radio, televisie, journalen, kranten, dan zie je het voordeel van de webmedia waar beter geïnformeerde lezers gelijk op kunnen inbreken. Dus fouten snel kunnen worden hersteld. De webmedia is betrouwbaarder alsmede je breder geïnformeerd ben, was de conclusie van de studenten. En welk cijfer kreeg jij dan voor dat tentamen vroeg ik de student “. Een acht lachte deze en voegde eraan toe ” zo’n cijfer heb ik nooit meer geëvenaard trouwens.

    Ach ik geef het compliment maar even door. Terraszittende collega’s van jou,.. die genieten van de zon, hetgeen ze horen zo prachtig verwoorden in de oude media, vertellen dergelijke leuke verhalen ook zo in het voorbijgaan in het Dagblad van het Noorden’. Het enige is wel, dat het niet meer zo is,.. dat onwelgevallige verhalen in de krant nooit een lange levensduur hadden. ‘ Het gezegde; ” morgen verpakken “ZE” de VIS ‘ weer in de krant “, niet meer opgaat.

  2. Mag ie in de cel ook zijn telefoon aanlaten? En zijn er voorzieningen getroffen om een lege batterij aldaar te voorkomen?
    Arme drommel die nog niet geborene?
    Of moet men spreken van een gelukkige samenloop van omstandigheid..
    Papa is er nog niet, maar hij komt spoedig.
    Wat een lol als ie der aan zal komen.
    Wat een lul. Dat soort lui kijkt alleen maar naar beneden.
    Veel bescheming zit daar niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s