De autohandelaar

dvhn / 9 april 2010

Tegen het metalen hek voor de ingang van de rechtbank leunt een man in trendy snit.
De man is autohandelaar in Duitsland.
Ruim een jaar geleden werd hij in Groningen beroofd van ruim 10.000 euro.
Hij is gekomen om de verdachten recht in de ogen te kijken.
Dat wil hij.
Nu is het even pauze.

De verdachten noemt hij slechte mensen.
Een levenslange gevangenisstraf zou recht doen.
Hij kreeg een pistool op het hoofd gericht en heeft daar slapeloze nachten van.
En psychische hulp.
Een vriend van hem werd neergeschoten.
De autohandelaar zegt: ‘Geld komt en gaat, maar een mensenleven niet.’

De slechte mensen op wie autohandelaar doelt, zitten in de verdachtenbank van zittingszaal 14.
Helemaal links zit Jonathan (25).
Hij woont in Groningen, heeft in de bouw gewerkt, maar is sinds 2008 werkloos.
Nu wil hij lasser worden.

Naast hem zit Alfonso, net zo oud en ook uit Groningen.
Hij wil een tokootje openen op Curaçao en volgt daarvoor een opleiding.
Zegt: ‘Ik moet nog twee of drie hoofdstukken.’

Dan komt Pieter (30) uit Tilburg die tot zijn arrestatie in de haven van Rotterdam werkte en eens furore maakte bij voetbalclub Willem II, weliswaar in het tweede team, maar toch.
Hij is een heel gelovige man.

Op rechts sluit Arson (26) de rij.
In Tilburg, waar hij veelpleger is, was op hem geschoten, vandaar dat hij tijdelijk in Groningen verbleef.
Zijn toekomst: de informatica of ook in de bouw.
Met een brede glimlach: ‘Beetje hulp bij het vinden van een baantje zou mooi zijn meegenomen.’

De rechters hadden bij aanvang gezegd dat ‘we’ vandaag bijeen zijn gekomen om de waarheid te vinden.
Drie verdachten dachten van niet.

Arson zegt dat het niet waar is dat hij het allemaal heeft bedacht, Alfonso zegt dat hij alleen wat heeft bemiddeld en wegrende toen hij wapens zag en Pieter ontkent dat hij heeft geschoten.
Sterker nog: hij heeft er sowieso niets mee te maken.

Jonathan heeft als enige een bekentenis afgelegd.
In zijn woning was het plan gesmeed.
Met z’n viertjes.
Hij had het stroomstootwapen laten knetteren en ook gedeeld in de buit.

Het is 8 april 2010 als er om 18.28 uur een 112-melding bij de politie binnenkomt dat er aan de Osloweg in Groningen wordt geschoten en dat er allemaal mannen wegrennen of achter elkaar aan.
Twaalf minuten later komt een tweede melding van een Duitse man – de autohandelaar, zal later blijken – die zegt dat zijn vriend zojuist is neergeschoten en dat ze in het ziekenhuis zijn.

De politie had voor een raadsel gestaan.
Maar na twee maanden stonden de feiten op een rijtje en konden de vier verdachten worden aangehouden.

De Duitse autohandelaar verklaarde dat hij met Heinrich en een vriend uit Hoogezand naar Groningen was gekomen om ‘vrouwtjes te bekijken’.
Geschikte vrouwtjes zouden kunnen werken in een privé-huis(je) in Duitsland.
De vleeskeuring zou plaatshebben in een groezelig pand aan de Osloweg.

Maar eenmaal binnen klonk het geknetter van een stroomstootwapen, werd er ‘geef geld, geef geld’ geroepen en moesten ze op de grond gaan liggen.
De autohandelaar gaf kruipend over de vloer zijn goed gevulde portemonnee af.
De vriend uit Hoogezand had geroepen dat hij het er niet mee eens was en werd neergeschoten.
De kogel verbrijzelde de linkerbovenarm.

Dat van dat ‘vrouwtjes kijken’ was een Duits leugentje, ontdekte de politie al snel.
Het ging om drugs, om een paar kilo hennep.
De autohandelaar moet gedacht hebben dat je in Nederland beter kunt zeggen dat je kleine vrouwen verhandelt, dan dat je handelaar in hennep bent.

Alfonso: ‘Ik heb alleen bemiddeld en de mannen naar de Osloweg gebracht. Toen het plan bij Jonathan thuis werd gesmeed, zat ik achter de playstation. Ik ben meegegaan, maar toen ik een wapen zag, ben ik weggerend.’
Jonathan: ‘Zo is het gegaan.’

Een ripdeal, zegt officier van justitie.
En dat dit het zoveelste bewijs is dat de handel in hennep zich verhard.
Dat de handel in hennep vandaag de dag gepaard gaat met wapengekletter en gewonden.

Heel kwalijk is ook, zegt de aanklaagster, dat deze vier verdachten na de overval vrolijk de binnenstad bezochten om hun easy money uit te geven, terwijl het slachtoffer op datzelfde moment in het ziekenhuis werd geopereerd.

Alfonso zou in de Groninger binnenstad het contact hebben gelegd met de Duitse handelaar.
Thuis bij Jonathan hadden ze afgesproken net te doen alsof ze een paar kilo handel hadden.
Arson had geadviseerd dat ze agressief moesten zijn.
Zelf was hij niet meegegaan.
Wel had hij zijn huurauto beschikbaar gesteld.

Arson: ‘Belachelijk. Ik deed die dingen vroeger, nu niet meer.’
Pieter: ‘Ik heb er sowieso niets mee te maken.’

De officier van justitie zegt dat het verhaal zoals Jonathan het heeft verteld, past bij de verklaringen die de autohandelaar en zijn gewonde vriend uit Hoogezand hebben afgelegd.
Opgeteld moet dat de waarheid zijn.
En dat die waarheid op tafel is gekomen, is te danken aan goed speurwerk van de politie.

De advocaten zeggen dat het onderzoek meer vragen oproept, dan er worden beantwoord.
En dat bij zoveel vraagtekens maar vier conclusies getrokken kunnen worden: vier vrijspraken.

De officier van justitie ziet het nogal anders.
Pieter hoort als schutter de zwaarste straf eisen: zes jaar cel.
Voor de andere drie geldt samen uit, samen thuis: vijf jaar cel per persoon.

De handelaar is dan in zijn snelle auto al vertrokken, terug naar Duitsland, waar hij zich misschien wel voorbereid op een zoveelste slapeloze nacht.

Rob Zijlstra

 

UPDATE – 1 juni 2011 – uitspraken
Geen levenslang, zoals het slachtoffer had gehoopt. Pieter is, zo vindt de rechtbank, schuldig aan afpersing in vereniging met zwaar lichamelijk letsel tot gevolg en een poging tot doodslag. Conform de eis werd hij veroordeeld tot 6 jaar celstraf. Pieter was het al niet eens met de eis, dus ook niet met deze uitspraak. Nadat de rechter het vonnis (deels) had voorgedragem, zei Pieter: ‘Dit is de grootste fout die u kunt maken, meneer.’ Oftewel: Pieter gaat in hoger beroep. De rechter: ‘Daar heeft u twee weken de tijd voor. Bespreekt u het maar met uw advocaat. Dit was het en bedankt voor uw komst.’
De drie anderen werden vrijgesproken voor de ook aan hen ten laste gelegde poging tot doodslag. Volgens de rechters schoot Pieter in de hectiek van de gebeurtenissen en dit kan de anderen niet worden verweten. Wel zijn de drie schuldig aan de afpersing. Dus ook Arson die er niet bij was. Alle drie kregen vier jaar celstraf opgelegd.

 

 

3 comments

  1. Vier vrijspraken, dat zal er niet van komen. Vwb de handelaar; hoop dat die lering heeft getrokken en in het vervolg op het goede pad blijft. Zal wel niet.

  2. Ik hoop alsnog op 4 vrijspraken, gewoon vanwege de ‘loose-ends’.

    Maargoed ik weet alle ins en outs niet.

    Feit is wel dat ik weet dat zo gauw een veroordeling begeerd wordt, dat ‘is er eerder is.

    Dankzij de krachtdadige samenwerking tussen justitie en rechterlijke macht.

    En ik weet dat de betrokkenen alles ontkennen.

    Àlle betrokkenen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s