Smirnoff

foto: kees van de veen / dvhn

Het voetbalteam uit Harkstede had een feestje te vieren en belandde vrolijk in het wokrestaurant in de Euroborg in Groningen.
Een vriendengroep van jongens die in de buurt van de Euroborg wonen, hadden ook iets te vieren en deden dat op de brede trappen voor de hoofdingang van het voetbalstadion.
En ook Simon (24) had een feestje in de buurt.

Relevant voor dit verhaal: al die afzonderlijke feestjes waren op dezelfde avond.
En het liep die avond uit de hand en wel zo dat Simon zich moest melden bij de meervoudige strafkamer van de Groningen rechtbank.
Hij zou zich schuldig hebben gemaakt aan afpersing en een poging tot zware mishandeling.

Simon zeult een boel problemen met zich mee.
Als kind is hij aan zijn lot overgelaten met als resultaat dat hij lange tijd in de jeugdinrichting Het Poortje verbleef.
Toen hij zijn jeugdtijd er op had zitten, mocht hij de inrichting verlaten.
Al snel nam het lot hem weer te grazen.

Nu is hij veelpleger.

Simon had zitten nadenken en besloten dat het anders moet, omdat het anders nog slechter met hem zal aflopen.
Hij zette zijn zorgen op een rijtje, pakte zijn tas in en begaf zich naar de rechtbank om verantwoording af te leggen.
In die tas zitten schone kleren, zijn Nike-gympies en benodigde toiletartikelen, genoeg om een tijd in de gevangenis te kunnen doorbrengen.
Want dat hij de rechtbank niet als vrij man zal verlaten, daar is hij van overtuigd.
Buiten de rechtbank rookt hij nog een laatste sigaret.

Tijdens de zitting wordt beetje bij beetje duidelijk wat er zich op die avond heeft afgespeeld rond de Euroborg.
Simon had zijn feestje verlaten en zich aangesloten bij de vriendengroep op de trap.
Een paar jongens kende hij wel.
Er werd daar flink gezopen.
De vriendengroep was uitgelaten geweest, want ze hadden net iemand beroofd in het Groenensteinpark in Helpman.
Dat was best lachen.

Simon lurkte aan een fles Smirnoff.

Tegen die tijd was het voetbalteam uitgegeten.
De spelers verlieten, want het was gezellig, vrolijk het wokrestaurant.
Pim wat moeizaam, omdat hij gescheurde enkelbanden had en zich daarom voortbewoog met behulp van krukken.
Buiten trof het voetbalteam de vriendengroep.
Simon was toen al zo dronken als een kanon.

Er werd wat geroepen, over en weer, lelijke dingen.
Toen zette de vriendengroep de aanval in en vielen er klappen.

Simon was op de voetballers afgerend.
De voetballers renden weg.
Behalve Pim met z’n krukken.

Simon sloeg hem twee keer met de lege fles Smirnoff in het gezicht.
Pim viel.
Simon riep: ‘Blijf liggen.’
En: ‘Je geld.’
Pim gaf zijn portemonnee.
Simon: ‘En je mobieltje ook.’
Pim gaf zijn Samsung Star.

Hij kreeg de lege portemonnee terug.
Daarna werd hij opnieuw geslagen.
Bij de vierde klap spatte het glas op het hoofd van Pim kapot.

Simon zegt tegen de rechters: ‘Ik vind het niet leuk en ik ben er ook niet blij mee.’
Toen hij zwaaiend met zijn broekriem toch was aangehouden en de politie hem de volgende dag vertelde waarom dat zo was, was hij zich doodgeschrokken.
Eigenlijk kon hij zich nuchter niet voorstellen dat hij zoiets had gedaan.

Rechters: ‘En nu?’
Simon: ‘Ik weet er helemaal niets meer van. Ik was hartstikke dronken.’
Rechters: ‘U heeft geen filmpje meer in uw hoofd?’
Simon: ‘Nee. Maar het klopt vast wel een beetje, er zal wel een kern van waarheid in zitten.’
Rechters: ‘U zou het gedaan kunnen hebben, u zou met die fles geslagen kunnen hebben?’
Simon: ‘Ja. Die mensen gaan zoiets toch niet verzinnen.’
Rechters: ‘Hier zit dus een andere Simon dan de Simon van die avond.’
Simon: ‘Het is heel dubbel. Normaal ben ik niet zo.’
Rechters: ‘U had erg veel gedronken, bier whisky, wodka.’
Simon: ‘Ik kan niet tegen drank.’

Als de officier van justitie het woord neemt, noteer ik in mijn aantekeningen: 24/6.
Dat is aantekenjargon voor 24 maanden celstraf waarvan 6 maanden voorwaardelijk.
Dat is de straf, zo schat ik in, die tegen Simon zal worden geëist.

Hij is veelpleger, beroofd zomaar iemand op krukken en slaat een fles Smirnoff kapot op het hoofd van het slachtoffer.
Het hoofd is, zo zeggen officieren van justitie altijd, een kwetsbaar onderdeel van het lichaam.
Wie met fors geweld het kwetsbare hoofd raakt, neemt het aanmerkelijke risico (voor lief) dat het slachtoffer zal komen te overlijden. Dan zeggen de officieren van justitie dat we blij moeten zijn dat het slachtoffer het heeft kunnen navertellen.
En dat dat niet is te danken aan de verdachte.

Nu is het openbaar ministerie een en ondeelbaar (zeggen ze), maar met regelmaat ook onnavolgbaar (zeg ik).
De officier van justitie zegt – zonder enige overtuiging – dat ze de beide feiten waarvan Simon wordt beticht, bewezen acht.

(Wat zei ze? Dat ze het bewezen acht.)

Dat hij met de fles heeft geslagen en dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan afpersing van 20 euro en de mobiele telefoon van Pim.
Bij de aanhouding had hij die telefoon in zijn broekzak.

Ik kijk naar mijn voorspelling.

De officier van justitie mompelt dat het tijdverloop mee moet wegen in de strafeis.
De misdaad waar Simon van wordt verdacht, speelde zich af in november 2009.
Simon zei nog: ‘Ik dacht al dat jullie het waren vergeten.’

De officier van justitie: ‘Ik eis een taakstraf van 240 uur en vijf maanden voorwaardelijke gevangenisstraf.’

(Hoeveel? 240, 5 voorwaardelijk)

Ik kon niet zien of Simon opgelucht keek, maar de eis moet hem hebben verrast.
Bij het verlaten van het gerechtsgebouw bedankt hij zijn advocaat.

Maar ik zou, als ik Simon was, de tas nog niet uitpakken.

Rob Zijlstra

uitspraak op 9 juni

.

extra (toegevoegd op 31/5 – 23.42 uur) 
Simon is veelpleger en dat vond hij wel een beetje raar. Al een jaar lang was hij goed bezig, had hij geen gedoe met de politie gehad. En toen ineens kreeg hij een brief waarin stond dat hij was gepromoveerd tot veelpleger.
Zijn advocaat: ‘Is dus inderdaad wel raar.’
De reclassering legt het aan de rechters uit.
Vrij vertaling: Simon is op de veelplegerslijst geplaatst om een persoongerichte aanpak mogelijk te maken. Hij is gemotiveerd. Zo wordt geprobeerd te voorkomen dat het met hem uit de hand loopt en dat hij op de veelplegerslijst terechtkomt.
Advocaat: ‘Een soort preventieve veelplegerslijst dus. Nou ja, misschien heeft hij er baat bij.’

.

UPDATE – 9 juni 2011 – uitspraak
Simon kan de tas uitpakken. De rechtbank heeft hem veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur en als stok achter de deur 5 maanden voorwaardelijke celstraf.

VONNIS (volgt)

 

42 comments

  1. Als het OM een dergelijk lage straf eisen dan zijn ze toch niet zo overtuigd van hun bewijzen. Van verzachtende omstandigheden moet Simon het niet hebben want in het verhaal kon ik er weinig bedenken. Ja een moeilijke jeugd maar ik blijf geloven in de eigen wil en verantwoordelijkheid van mensen.

    Ik kan me niet voorstellen dat het slachtoffer zich in deze eis kan vinden. Misschien is de berichtgeving vaak gekleurd en komen vooral de lage eisen onder de aandacht maar het verbaast me dat er niet vaker wraakgevoelens uitgewerkt worden.

    1. @Martijn,

      Geen verzachtende omstandigheden, zij het dat het niet ongewoon is dat bij het eisen (en opleggen) van straffen rekening wordt gehouden met het tijdsverloop. Verdachten hebben hierdoor (te) lang in onzekerheid gezeten over de afhandeling van hun zaak, terwijl de oorzaak hiervan buiten de verdachte ligt. Zo luidt de redenatie. In deze zaak is het vreemd dat de behandeling bij de rechtbank ruim anderhalf jaar op zich heeft laten wachten.
      (zie ook: extra – later toegevoegd)

      rob

      1. Dan moet ik mijn oordeel een beetje bijstellen. Maar dan ook maar een beetje. Een jaar niks uithalen, of beter gezegd een jaar niks uithalen waar de politie tegenaan stommelt, wil nog niet zeggen dat het verleden niet meer meetelt. De lange behandeltijd telt voor iets mee maar mijns inziens zou dat ook iets moeten betekenen voor de compensatie van het slachtoffer. Iets in de trant van: alles wat er aan straf afmoet bij de dader er in geld bij het slachtoffer bij moet. Het OM kan daar dan op afgerekend worden en misschien stimuleert dat om hun zaken vlotter te regelen.

        Iedereen moet afgerekend worden op resultaten (zowel positief als negatief) en de overheid mag daar geen uitzondering op zijn. Nu heb ik het idee dat dat vaak niet gebeurt.

  2. Hallo Rob,

    Oei, jou stukjes worden veel gelezen door o.a. ook raadsheren, rechters etc. Je hebt een grote invloed ook op het O.M. etc. Mijn indruk is dat jou invloed zeer groot is groter dan wellicht je vermoed.

    Als dit klopt Rob dan zou het kunnen zijn dat door jou bovenstaande verslag de uitslag ongunstiger kan uitvallen voor Simon dan als jij het verhaal niet had geschreven ?

    Jij bent harstikke integer maar wat denk jij kan er een beetje waarheid in zitten.

    Is vast niet jou bedoeling. Heb ook nimmer deze gedachte gehad maar bij dit verhaal denk ik oei…………

    1. @Peter,

      Ik heb volgens mijn geen mening gegeven, laat staan een oordeel. Wel heb ik een zekere verwachting uitgesproken.

      rob z (die denkt dat het met die invloed wel meevalt)

  3. 240 uur en vijf maanden voorwaardelijk?
    240 uur is 10 dagen! en dan het 15voudige voorwaardelijk?
    Zal het een foutje zijn?

    1. Ja, 240 uur is 10 dagen. Maar als die straf zou worden opgelegd (wat nog maar de vraag is) en Simon laat het met de uitvoering van de werkstraf zitten, dan wordt de subsidiaire hechtenis ten uitvoer gelegd en dat is dan weer 120 dagen. Dus verkijk je niet op 240/10.

      1. Beste Dee,

        Ik begrijp de preventieve werking van het systeem van 240 uur / 5 maanden. Ik hou me ook liever van commentaar wanneer een gevangenisstraf passend is als straf of bedoeld is om de buitenwereld te beschermen. Ik kan me voorstellen dat er veel voorbeelden zijn waarin iemand beter geholpen is om zijn/haar leven goed op de rails te krijgen met bijv hulp van reclassering/verslavingszorg. Ook kan ik me voorstellen dat een rechtbank een strafafweging maakt (die passend is voor het delict) en daarnaast besluit voor een proeftijd en een voorwaardelijke straf vanwege die preventieve werking. Het siert Simon dat hij niet ontkent en wil meewerken. Maar als de eis van het OM 6 weken werken is en anders 120 dagen zitten, wat verwacht het OM dan dat Simon zal gaan doen met die anderhalve maand taakstraf? Ik kan me het een en ander voorstellen bij een eerste veroordeling, maar dat gaat bij Simon niet op, toch? Of omdat Simon daarna snel kan instappen in die veelplegersinterventie, dat het elkaar niet bijt? Ik mis nu die logica. Ook omdat Rob een andere voorspelling heeft gedaan.

    2. Daar komt bij: 240 uur is puur technisch gesproken inderdaad 10 dagen. Maar wie werkt er nu 24 uur per dag? (Alleen Rob Zijlstra natuurlijk).

      Deze 240 uur worden verdeeld over een aantal dagen,
      dat kan zijn 2 uur per dag of gewoon 40 uur per week,
      waarbij het laatste (volgens mij) als maximum geldt. In
      “Simons” geval denk ik dat hij simpelweg 30 (werk)dagen zoet is.

      Hoe het ook zij, het lijkt mij dat een maand werken niet afdoende is om een dergelijke mishandeling af te straffen.
      Hij heeft een invalide (dat zulks tijdelijk is doet er niet aan af) meerdere malen met een fles IN HET GEZICHT geslagen, totdat uiteindelijk de fles kapotging. Dat lijkt
      mij inderdaad meer dan genoeg om een tijdje brommen ter rechtvaardigen.

  4. Welicht maken zij ook aantekeningen: 24o en 5v. Dat de o dan staat voor onvoorwaardelijk, maar o en 0 dat is op papier een klein verschil.

  5. Dit verhaal van Rob is een staaltje vakkundigheid pur sang. En inderdaad, verdachte moet die tas nog wel even ingepakt houden.

  6. Hallo Rob,

    Je hebt er (zoals altijd) een goed lopend verhaal van gemaakt met heldere bijzinnen. Ik zag alles in beelden voor me. Je zou er een stripverhaal van kunnen maken! Je hebt er vandaag zoveel gezien, dat zou vast wel lukken. Of laat je dat toch liever aan Jesse v M of Kees W over? Je teksten in het boek over de Rechter van Jesse en die op de tentoonstelling in het stripmuseum zijn zeer verhelderend en geven beide glans.

  7. ik blijf erbij, dat u zich mooi kan verwoorden rob,,

    ik kan weten dat het poortje geen pretje is en dat er niet de liefste mensen komen, maar iemand op zijn/haar hoofd slaan met een fles smirnoff, dat gaat behoorlijk ver en dat voor 20.- en een mobiel van een paar honderd euro, en dan maar 240 uur en 6 maand voorwaardelijk?! ik zou gaan duimen als ik hem was!

  8. Ik vind het ook altijd goed verwoord, grappig, serieus met een ondertoon van naiviteit toch, met ook allerlei reacties keer op keer. Het geheel doet mij soms wel een beetje lachen, vandaar dat ik ook zei: grappig.
    Ja, toch, want hoe weet jij zo zeker dat Simon de advocaat bedankte na afloop? Het had toch ook wel kunnen gaan over een poging van het afeggen van een date met die onbekende dame van justitie? Het is echt niet altijd zo waarvan het de schijn heeft. Mensen willen vaak wel iets meer.

  9. De extra toevoeging geeft een ander beeld van het verhaal. Het maakt het verschil tussen een onverbeterlijke veelpleger en iemand die waarschijnlijk zijn hele leven wat sturing (frequentie en intensiviteit variabel naar omstandigheden) nodig heeft. Persoonlijk vind ik het prettig dat verzachtende omstandigheden meegewogen worden. Ik weet niet wat hij op zijn kerfstok heeft meegezeuld in de periode van na het Poortje. Ook niet of hij strafrechtelijk heeft gezeten in het Poortje. Als dat allemaal meevalt dan is het een jongen die moeite heeft om zelf te kiezen en zich door omstandigheden de weg laat wijzen. Of hij zelf nog kan leren de goede keuzes te maken? Dan is het wel fijn als er iemand is om hem zoveel mogelijk uit die nare situaties te houden. Die hem helpt om waardevolle onstandigheden op te bouwen zodat hij weet waar hij het voor doet. Nu maar hopen dat hij (vooral in het begin) zich wat laat sturen. Makkelijke stappen zullen het niet zijn. Ik weet niet of dat de bedoeling is van de veelplegerslijst?

  10. Dit keer geen commentaar van mij.

    Ik heb van je verhaal genoten en heb er niks aan toe te voegen want alle ingrediënten waren m.i. aanwezig.

    Want het ‘wel of niet’ of ‘hoelang’ doet er niet echt toe.

    Ik houd er zelfs een grimlach aan over.

  11. Goed beschreven Rob. Ik ken deze zaak. Een van de daders vroeg of ik hem wilde bijstaan in deze zaak. Maar ook gezien de arrogante houding van de knaap, ( ouders hadden poen zat) op de eerste plaats het slachtoffer eerst schadeloos te stellen, weigerende houding, hebben mij toen al doen besluiten hem niet bij te staan. Ook wilde ik hem wel helpen als hij bereid was aan zichzelf te werken.

    Ook in deze zaak verkies je een stuk muziek van ” Colin Bendes ” beter bekend ” Kytemans sorry”. T’s zo zinloos maar als je iets kunt bereiken daders te bewegen aan zichzelf te werken, maar iets van spijt ziet,… heeft het zin je energie in zo’n kleine snotaap te steken. Dat zag ik helemaal niet.

    Jammer dat het Openbaar Ministerie geen kriebels heeft gevoeld deze zaak eens voortvarend snel voor de meervoudige rechtbank te brengen met alle daders en veel publiciteit!

    1. Màg jij zulke dingen wel zeggen (voor de zaak in kracht van gewijsde is gegaan) Alex?

      Fijn om te lezen, daar niet van 🙂

        1. @ nuance:
          Het kan natuurlijk zijn dat de zaak van één van z’n mededaders in dezelfde zaak (want Alex zegt dezelfde zaak) op een eerder tijdstip is behandeld.
          Maar IS dat zo?

  12. @henk

    ik denk inderdaad dat je gelijk hebt, als ik dat bericht leest,

    @nuance,

    tis een beetje apart om te reageren op een post, en dan over een andere zaak te beginnen vind u niet?

    1. @ Jente:

      Dit zei de advocaat Alex: ‘Ik ken deze zaak. Een van de daders vroeg of ik hem wilde bijstaan in deze zaak’

      Hij zegt dus: één van de daders in DEZE zaak verzocht mij om bijstand te verlenen.

      Dat laat de mogelijkheid open dat ‘nuance’ een mededader in dezelfde zaak bedoelt 😉

    2. Nee, het stoort me niet. Ik kan me voorstellen dat het willen “winnen” van een zaak vele gezichten heeft. En een fiancieel gewin hoort naar mijn mening niet de hoogste prioriteit te hebben. Je hebt advocaten die hun client zo goed mogelijk willen helpen en je hebt ook advocaten die van de dader een slachtoffer van het (juridisch) systeem maken en zo de aanklacht op een ander bordje proberen te leggen. Je hebt ze met meer en weinig/geen scrupules. Ik denk dat een (betere) match tussen client en advocaat van twee kanten komt. Verder staat er in het bericht dat er erg weinig publieke aandacht is geweest. Ik zou niet weten wat ik daarvan zou kunnen vinden.

      1. @ nuance:
        Dit antwoord op de post van Jente snap ik echt niet.
        Je lijkt hier en daar Jacob wel! 🙂

        Je zegt nu dat advocaten soms op financiëel gewin uitzijn en dat sommige (betere) advocaten op ‘groter’ gewin uit zijn en daarom een zaak kunnen weigeren?
        Maar daarna kunnen ze niets meer op andermans bordje leggen!

        Houd er wel rekening mee dat je reageert op Jente die 14 is en dat hij er wat van mee wil krijgen. 🙂

          1. ik ben misschien jonger dan jou, maar je hoeft me niet als een klein kind te behandelen, en ik weet wat een advocaat enzo is ik heb er zelf ook een,

          2. De afleveringen van ‘kijken in de ziel’ ken ik.
            Van haver tot gort.

            De expositie van het stripmuseum ken ik niet.
            Jente misschien ook niet.

            Wat wil je nou duidelijk maken.

            En aan wie? Aan Jente of aan mij?

            Jouw post is misschien niet duidelijk voor een 14-jarige of voor iemand anders die niet denkt zoals jij.

            Ik vroeg om verduidelijking en in plaats daarvan kom je met onduidelijkheid.

            Je geeft een link naar een site met allerhande kijktips en met een tip naar een museum.

            Je bent nog erger dan Jacob.

  13. Voordat de hele advocatuur hier aan de schandpaal zal worden genageld’: in strafzaken vooral in zeer gecompliceerde zaken is het niet altijd zo dat alleen een advocaat de verdediging voert.

    In strafzaken is het ook niet ongebruikelijk dat anderen dan advocaten de verdediging mede voeren of voeren. Dus voor de verdediging in strafzaken is een advocaat niet verplicht.

    Een verdachte kan besluiten zijn eigen verdediging te voeren of dat aan iemand over te laten.

    Ook de berekening wat een verdediging kost behoeft dat niet alleen de advocaat-kosten te zijn. Als advocaten gebruik maken van bijvoorbeeld deskundigen of die betrekken bij een strafzaak om iets duidelijk te maken, zijn de kosten hoger. Vaak consulteren advocaten ook deskundigen.

    In kortgedingen ” spoedeisende zaken “, schreef een collega van Rob een stukje dat die de verdediger bagger vond. De advocaat hakkelde,.. kwam nauwelijks uit zijn woorden. Die cliënt van die advocaat had dat gelezen. Trok zijn conclusie. Wilde dat ik hem verdedigde.

    Ik schreef in een korte reactie op dat stukje: ” denk ook aan de pleitnota”! Vaak schrijven advocaten alles vooraf op in een pleitnota ‘.

    Dan is uitspreken soms helemaal niet nodig. Maar meer gebruikelijk voor de mensen die een zitting volgen’. In een pleitnota verwijs je soms ook naar jurisprudentie “.

    Dus in zijn algemeenheid kun je vaak niet een conclusie trekken. Zo schreef die journalist mijn pleitnota een maand later in die zelfde zaak weer de hemel in’. Maar die was niets beter dan de eerste pleitnota. Zelfs in mijn ogen minder, omdat ik min of meer abusievelijk de lawine aan kortgedingen wilde doen stoppen, dus wederpartij het recht wilde ontnemen tot het voeren van kortgedingen. Dit omdat ik spuugzat was van die onzin. Ik moet wel volledig zijn; ‘ ik won dat kortgeding. Een later kortgeding in een uitloper van die zaak, ‘ won ik ook. Dus niet alleen een meester in het recht hoeft het recht meester te zijn.

    Maar je mag voorwaarden stellen aan een verdachte om een verdediging op je te nemen. Zoals slachtoffer schadeloosstellen of excuus of spijtbetuiging. Dat vernoem je dan niet in de rechtszaal. je maakt een afweging iemand wel of niet te verdedigen. Vaak mensen zonder centen die verdedig ik. Mensen met poen ” die hoeven geen beroep op mij te doen.

    1. Wel onduidelijk hoor Alex.

      Eerst zeg je dat je hem niet kon bijstaan en nu zeg je hem wèl te hebben bijgestaan.

      Ik snap er niks van.

      Ik las iets niet goed?

      En: als je als advocaat iets zegt over (de proceshouding van) een verdachte vóórdat de zaak in kracht van gewijsde is gegaan dan mag dat wèl als je zijn advocaat wèl of niét bent geweest? Want daar ging mijn eerste vraag over.

      Ik snap er niets van.

      Dat ligt aan mij of dat ligt aan jou.

      Maar leuk is het niet.

      Voor niemand.

      1. Hallo henk,
        Als je een client weigert dan is diegene ook niet een client van je geweest.
        Je hebt het over een zaak waarvan niemand (behalve Alex) weet over welke zaak het gaat. Wat jij dan bedoeld met -kracht van gewijsde- is voor mij onduidelijk. Zo goed zit ik niet in het juridisch jargon.

        En advocaten heb je in alle soorten en maten. Ze hebben hun voorkeuren, hun deskundigheid (bijv een advocaat gespecialiseerd in belastingzaken vraag je niet voor familiezaken), en soms ook hun eigen belangen. Ik zeg er bij: soms, lang niet alle. Ik heb jaren geleden een advocaat gezien die het persoonlijk leek op te nemen wat over zijn client werd gezegd. Die man was zo kwaad dat hij zijn client niet meer goed kon verdedigen. Er zijn advocaten (zelfs hele bekende) die regelmatig rechters wraken en deskundigen denigreren, welk belang ze daarbij hebben?
        Zo ken ik een advocaat van een negroide man met ernstige psychiatrische problematiek (zorgvermijdend, dus niet gediagnostiseerd) die zich niet richtte op de kern van de zaak maar de onderzoeker met verve betichtte van incorrecte vooringenomenheid vanwege de huidskleur van de client. Daar waar het om ging bedekte de advocaat met stemmingmakerij en beledigende aantijgingen. Dat is tactiek, een vuile tactiek, maar als dat werkt?… Gelukkig zijn er heel veel goede advocaten! Ik heb er een groot respect voor!

        1. Nouja, de vraag of Alex mocht zeggen wat hij zei, is me nog steeds niet beantwoord, ondanks de reacties.
          Maar misschien kan mijn vraag op dit moment of op deze plek niet beantwoord worden.

          Als ‘de zaak’ ‘in kracht van gewijsde is gegaan’ dan staat er geen beroepsmogelijkheid meer open. Da zaak is dan afgesloten.
          En zolang de zaak openstaat dan moet er nog steeds een rechter over gaan oordelen.
          Dan ‘moet’ je als betrokkene bij die zaak ‘op je woorden passen’ zoals dat heet.

          De tactiek van een advocaat staat volgens mij nooit ter beoordeling zolang hij/zij ervan overtuigd is dat hij/zij het belang van de cliënt ermee dient.
          Want het doel heiligt de middelen, denk ik.

          Een advocaat moet in het geheel niet op de stoel van rechters of OM gaan zitten uiteraard.
          Sommigen doen dat wel en moeten dat verborgen zien te houden.
          Want dat kun je als advocaat niet maken.

          Ook rechters en Officieren zitten met dat dilemma (gaan met regelmaat op een verkeerde stoel zitten) want ze maken ook dergelijke fouten.

          Als het er op aankomt dan is niemand duidelijk als ze daar nadeel van kunnen gaan ondervinden. Iedereen lult in z’n voordeel.

          Gek dat verdachten juist dáár steevast op worden afgerekend, lijkt het wel eens.
          ’t Zijn gewoon klungels die niet genoeg twijfel kunnen zaaien?

        2. Vergeten toe te voegen:

          @nuance: je zei: ‘Als je een client weigert dan is diegene ook niet een client van je geweest.
          Je hebt het over een zaak waarvan niemand (behalve Alex) weet over welke zaak het gaat.’

          Maar Alex zei:

          ‘Ik ken deze zaak. Een van de daders vroeg of ik hem wilde bijstaan in deze zaak. Maar ook gezien de arrogante houding van de knaap..’

          Nu weten we toch om wèlke zaak het gaat? Om déze!

          Nu is het voor mij nog steeds de vraag of hij iemand in deze zaak nou wèl of niet bijstond.

          Vraag voor mij is ook inmiddels waarom die vraag niet beantwoord kan worden, maarja er is mij wel eens meer iets niet duidelijk.

    1. Ik ben er ook wel benieuwd naar Jente.
      Maar ik krijg zo’n gevoel dat ik geestelijk niet deug met die vraag omdat er maar steeds niet geantwoord wordt en ook niemand het antwoord lijkt te willen weten.
      Maar ondertussen is er niemand die er op wijst dat ik misschien geestelijk niet deug of dat de vraag anderszins niet ter zake doet.
      En door die stilte wordt mijn nieuwsgierigheid aangewakkerd.

      Laat mij er maar voor opdraaien en lees maar gewoon ff mee, misschien komt er nog duidelijkheid over het één en ander 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s