Nachtwerk

Het Nederlandse strafrechtsysteem kenmerkt zich door de praktische aanpak.
Geen wekenlang durende processen, een wilde uitzonderingen daargelaten, maar vijf, zes meervoudige strafzaken (met drie rechters) op een dag.
Getuigenverhoren hebben bij voorkeur achter de schermen plaats – dus niet in de openbaarheid – en van de inhoud van de vaak omvangrijke strafdossiers, tientallen ordners, dozen vol papier, worden alleen de meest relevante stukken in de openbaarheid van de rechtszaal besproken.

Een moordzaak kan zo in drie, vier uur worden afgehandeld.
In het grote buitenland zouden strafrechters bij wijze van spreken een moord doen voor een zo efficiënte aanpak.
Maar de Hollandse aanpak heeft ook een keerzijde en die toonde zich donderdag in volle glorie in zittingszaal 14.
Er stonden zeven verdachten terecht, opgesplitst in twee sessies: drie vermeende boeven in de ochtend, vier in de middag.
Dat was de planning.

Tegen half vier was de ochtendsessie klaar.
Om kwart voor vier begonnen dezelfde rechters aan het middagprogramma.
Dat was de praktijk.

Toen het negen uur in de avond was, moesten er nog vier advocaten een aanvang maken met hun pleidooien.
Tegen half twaalf donderdagavond kon iedereen naar huis.

Veertien uren hadden dezelfde rechters in zittingszaal 14 achtereen zitten te luisteren.
Hoe lang kunnen rechters dat aandachtig?
Gewone mensen kunnen dat, wetenschappelijk gezien, zo’n drie kwartier.
Zo lang duren daarom colleges op de universiteiten, wist een van de advocaten zich te herinneren.

De vier advocaten hadden, terwijl ze snel wat broodjes met hamburgers naar binnen werkten, wel hun bedenkingen, maar maakten er uiteindelijk geen punt van.
De rechters hadden ’s middags al gezegd dat als het middernacht wordt, dan wordt het middernacht.

Ik kan mij niet voorstellen dat er veel van de pleidooien van de vier advocaten, die tien uren na aanvang van het proces nog moesten aanvangen, is blijven hangen bij de drie rechters.
Er zijn grenzen.

Dat die grenzen donderdag in zittingszaal 14 fors werden overschreden, had met een zorgvuldige behandeling van de strafzaken nul-komma-nul te maken.
Er was een planning en die planning moest hoe dan ook worden nagekomen.
Omdat er op rechtbanken vonnissen moeten worden geproduceerd.
Strafrechters in het buitenland zouden er misschien wel een tweede moord voor doen om uitgerekend zoiets te voorkomen.

Vrijdagochtend (vandaag) wordt het proces voortgezet.
Met dezelfde rechters, maar met andere, frisse verdachten.

Zouden deze rechters vrachtwagenchauffeurs zijn, dan riskeerden ze een flinke boete.

Rob Zijlstra, 01.49 uur

update – De tweede zittingsdag begon om half tien in de ochtend en eindigde om zeven uur ‘ s avonds. 

 

het rechtbankverslag 

13 comments

  1. Ik vraag mij toch af hoe het kan dat de planning zo enorm is uitgelopen? Ik hoorde u in de VPRO/HollandDoc al zeggen dat de zaken regelmatig uitlopen. Dus er is niet sprake van een zeer incidenteel voorkomend iets.

    Bij de zitting van de ochtend had ik ook niet echt het idee dat er een specifieke oorzaak was dat de zitting uitliep. Daarom ben ik achteraf ook wel blij dat ik bij de voedselpauze gebruik heb gemaakt van de mogelijkheid om te vertrekken.

  2. Het is al meer dan twintig jaren (in ieder geval sinds Dubieuze Zaken, 1e druk) bekend dat rechters het advocaten niet in dank afnemen als zij hun werk (te) goed willen doen als het die rechters schijnbaar niet uitkomt. Of dat die vervelende advocaten ‘op elke slak zout willen leggen’.

    Is dàt dan het succes van B. Moszkowicz?
    Dat hij wèl op elke slak zout strooit en er ook mee weg mag komen?
    Wordt dan door rechters aan sommige advocaten méér toegestaan dan aan andere?
    En kan dat dan ten koste van de verdediging van de verdachte gaan?

  3. In Groningen is maar weinig recht gesproken ondeskundige rechters en officieren van justitie die Groningen als oefenzaaltje gebruiken

  4. Door mijn (beperkte) persoonlijke ervaring heb ik het idee dat gewoon ontzettend weinig tijd gepland wordt voor kleine zaken. Uit dit verhaal blijkt dat dat ook voor grote zaken zo werkt.

    In mijn geval ging het om een verkeersovertreding waar wat mij betreft fouten gemaakt waren door de KMAR maar ja dat zegt elke verdachte 😉 Wat ik wel merkte was dat de planning was afgestemd op: niet komen opdagen, geen tegenstand, over en sluiten. Zodra iemand tegenstand biedt met argumenten (zoals ik) of tijd kost door taalproblemen (zoals de Turkse vrouw een paar zaken voor me) gaat heel de planning naar z’n moer. Dat is iets dat geen regel mag zijn want dat geeft zeker het risico op fouten.

  5. Ik zou niet graag in het beklaagdenbankje ztten voor een rechter die er net ruim dertien uur heeft opzitten en alleen nog maar naar z’n bed wil… ik vond vroeger colleges van drie kwartier al slaapverwekkend.

  6. Rob,

    Dit is hogeschooljournalistiek! Geen aannames, geen ‘waar rook is kan vuur zijn’ taktieken, maar gewoon kritische constateringen die ook nog eens goed onderbouwd zijn.

    Zou willen dat de media voornoemd uitgangspunt meer ter harte gaat nemen. De dagelijkse praktijk leert echter doorgaans anders.

    Keep the good work Up, Rob!

  7. Aan de andere kant snap ik de advocaten niet. Zo rond 7 uur ’s avonds had ik gewoon mijn tas gepakt, de rechters, ovj en verdachten vriendelijk gedag -en tot morgen- gezegd en was naar huis gegaan.

  8. Verwarring Rob, ” academisch kwartiertje heeft namelijk niets te maken met de aandacht die studenten aan de dag kunnen leggen “. Indien een college om 10.00 uur begint, mag de academische docent of hoogleraar een kwartier te laat komen voordat een student de collegezaal mag verlaten. Het zogenaamde academische kwartiertje. Na dat kwartier mag nog de academie nog docent of hoogleraar, ene student ” euvel duiden ” dat die na vijftienminuten wachten huiswaarts is gegaan om zijn thuisstudie daar voort te zetten. Rechtszittingen kennen een bepaalde voorbereiding. Meervoudige kamer is dus teamwork. Er luisteren en waken meerdere rechters over een goede rechtsgang. Rechters worden ondersteund door de griffie deskundige medewerkers met zeer lange ervaring. Het ‘ hora est ‘ moet echt spreken Rob maar elke rechter kan wel bepalen wanneer.

  9. Afsjok,

    Vermoeid loopt de rechtbankverslaggever een nacht in. Wellicht denkende aan het werk van de Rechter alles omvattende boeiende tentoonstelling in het Groninger stripmuseum. Die Rechter is nu op vakantie ” egel boom, boem. ” hoe woorden op het papier te krijgen voor de krant, weblog, boek. Reacties de boel levendig houden. Mijmeren over academische kwartiertjes ” hora Est ‘ in toga, omvattende geesten. Woorden” heb medelijden” , spreek genade geef uw rechtvaardige oordeel rechter. Wachtend, hunkerend als op een spannende strip verhalen van Rob. Net als wachten op de volgende ” Harry Potter of spannende misdaadroman “. Wij hebben de tijd Rob voor kwaliteit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s