Carrièrevrouw

De kans slachtoffer te worden van een (ernstig) geweldsmisdrijf is 24 uur per dag, zeven dagen per week – dus altijd – aanwezig, of je nou in een stad woont of rustig op het platteland.
De kans slachtoffer te worden van een geweldsmisdrijf is tegelijkertijd niet groot.
Verreweg de meeste mensen worden het zelfs nooit.

De kans verdachte te worden van een (ernstig) misdrijf ligt ook altijd en overal op de loer.
Maar ook hier geldt dat de meeste mensen nooit worden verdacht van het plegen van strafbare feiten.
Zowel in als buiten de stad zijn zij die misdaden plegen ontzettend in de minderheid.
Desondanks raken we er maar niet over uitgepraat.

Wat ook zo is, is dat verdachten veel vaker mannen dan vrouwen zijn.
De meervoudige strafkamer van de rechtbank van Groningen deed vorig jaar in 376 zaken uitspraak.
Het ging om 351 mannen en 25 vrouwen.
Van die vrouwen werden er ook nog eens vier vrijgesproken.

Het navolgende verhaal gaat over twee vrouwen van wie er één verdachte en één slachtoffer werd.
Zomaar en beiden van het ene op het andere moment.

Het gaat vooral over Emma, een vrouw van 25 jaar en hoogopgeleid.
Op haar werk, bij een financiële instelling in de stad, staat ze aan het begin van een mooie carrière.
Zo oogt ze ook een beetje, ook qua kleding.
Alsof ze naar een diploma-uitreiking gaat, of naar de trouwpartij van haar beste vriendin.

Maar dat is niet zo.

Emma is de verdachte en niet zo’n beetje ook.

De officier van justitie zegt dat Emma heeft geprobeerd Jantina van het leven te beroven.
En mocht de rechtbank dat niet geloven, dan heeft ze geprobeerd Jantina zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.
Mochten de rechters ook dat niet bewezen achten, dan heeft Emma toch op z’n minst Jantina opzettelijk mishandeld en wel zo dat zij lichamelijk letsel heeft bekomen en /of pijn heeft ondervonden.

Zo zeggen ze zoiets nu eenmaal in de rechtszaal.

Het gebeurde tijdens de feestweek.
Door het dorp reden oldtimers en opgepoetste tractoren, de zon scheen en er was een man die van riet manden kon vlechten, een vrouw draden van wol.
Er was een zweefmolen en zoals ieder jaar waren er suikerspinnen te koop.

’s Avonds waren de twee cafés vol dorpsbewoners en vrolijkheid.

Emma liep met vrienden en vriendinnen van het ene café naar het andere, naar Het Piratennest.
Het was al na middernacht.

Rechters: ‘Was u dronken?’
Emma: ‘Nee. Ik had vier, vijf glazen bier gehad.’

Ze is nog maar net binnen wanneer er bier over haar heen wordt gegooid.
Daarna was het allemaal heel snel gegaan.
Het bier kwam van links, van daar waar Emma haar ex-vriend Daan zag staan praten met twee haar onbekende vrouwen.

Emma tegen de rechters: ‘Ik gooide een scheutje bier richting Daan.’
Rechters: ‘Wat kinderachtig.’
Emma: ‘Het was actie, reactie.’
Rechters: ‘En toen?’
Emma: ‘Toen kreeg ik bier vol in mijn gezicht. Van een van die vrouwen. Ze schold me ook uit. Met een scheldwoord of zo. Ik schrok. Dacht: waar is dit nou goed voor? Ik kon geen kant op, ik viel en toen gooide ik ook.’

Jantina, zij is een van de vrouwen die bij Daan stond, krijgt niet alleen het bier, maar ook glas in haar gezicht en hals.

Rechters: ‘Hoe kan dat nou?’
Emma: ‘Toen ik gooide, ging het glas kapot. Kapot geknepen.’

De rechters zeggen dat ze dat maar raar vinden.
Dat een hoogopgeleide vrouw met een carrière bij een financiële instelling kennelijk zo boos kan worden dat ze een bierglas kapot kan knijpen.

Emma: ‘Ik was pissig, dat klopt. Maar niet boos. Ik heb ook niet gevoeld dat ik haar heb geraakt.’
Rechters: ‘Toen u later de foto’s van de verwondingen zag, wat dacht dat u toen?’
Emma: ‘O jeetje. Vreselijk.’

In het ziekenhuis moeten drie snijwonden in gezicht en hals van Jantina met dertig hechtingen worden gedicht.
De littekens zullen blijvend zijn.
De artsen hebben gezegd dat Jantina van geluk mag spreken.

De officier van justitie zegt dat Emma met kracht moet hebben uitgehaald, gezien de verwondingen.
In de kin een winkelhaak van vel, in de hals een snijwond van drie centimeter diep.
‘Een paar millimeter dieper en het slachtoffer had hier niet op de publieke tribune gezeten.’

In een brief aan de rechtbank schreef Jantina dat ze nog steeds zenuwachtig wordt wanneer ze een blonde vrouw ziet lopen en dat ze hoopt dat Emma haar verdiende straf krijgt.

De officier van justitie zegt dat het niet ongebruikelijk is dat er tijdens het uitgaan dingen gebeuren.
Dat het wel ongebruikelijk is dat een hoogopgeleide vrouw zo’n bijzonder ernstig strafbaar feit pleegt.
Dat ze met alles wel rekening wil houden, maar dat het feit de doorslag moet geven bij het bepalen van de hoogte van de strafeis.
Dat wie gooit met glas, een kapot geknepen glas, bewust de kans accepteert dat er letsel ontstaat.
Of erger.

De officier van justitie: ‘We praten hier over een poging tot doodslag, goed voor anderhalf jaar gevangenisstraf.’
De advocaat: ‘Carrière weg, een leven vernietigd.’

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 26 januari 2012 – uitspraak
De rechtbank heeft Emma vrijgesproken van de poging tot doodslag. Zij heeft roekeloos en ongecontroleerd gehandeld, maar had niet de opzet het slachtoffer te doden. Wel bewezen is zware mishandeling. In beginsel, aldus de rechtbank, goed voor een vrijheidsstraf.  Maar in dit geval – niet eerder met justitie in aanraking en  bij celstraf baan kwijt – kan worden volstaan met een werkstraf van 240 uur. Aan het slachtoffer moet ze 1526 euro  betalen.

.

12 comments

  1. Feestweken, grote evenementen: al jaren worden daar dikwijls plastic bierglazen door de horeca bij ingezet. Ik dacht allereerst omdat die veel veiliger zijn (en misschien ook wel goedkoper).

    Drie cm is erg diep voor een snijwond in de hals. Je halsslagaders liggen niet zo diep.

    De verdachte heeft kennelijk verklaard: ‘Ik kon geen kant op, ik viel en toen gooide ik ook.’ Zelf kan ik me voorstellen dat als je begint te vallen in een drukke mensenmassa terwijl je een bierglas in je hand houdt, dat je spieren instinctief verstijven want zoiets gebeurt er als je valt (tenzij iemand stomdronken is, of een heel klein kind). En dat je dan zonder het te beseffen het glas kapot kunt knijpen.
    Een man, met gemiddeld meer kracht in z’n handen, zal dat eerder lukken/overkomen dan een vrouw. Maar zijn daar weleens proeven mee gedaan? Of vrouwen wel of niet in staat zijn om in een schrikreactie een bierglas kapot te knijpen? (Nog afgezien van de kans dat het om een ‘maandagochtend’ bierglas ging…)

    Rob je schrijft hier nadrukkelijk dat het slachtoffer “glas in haar gezicht en hals kreeg”. Je schrijft niet “kreeg het glas in haar gezicht en hals”.
    Daar leid ik uit af dat Emma geen “stekende beweging” naar het slachtoffer heeft gemaakt met een kapot glas in haar hand. Maar dat het ging om glassplinters/scherven die nou eenmaal op de beweging van het bier richting het slachtoffer, meevlogen toen het glas brak. En viel Emma misschien min of meer voorover en niet opzij of achterover?

    Twee vrouwen bij Emma’s ex-vriend, van wie er eentje bier in Emma’s gezicht gooit. Als dat Jantina was, is die dan misschien zelf in Emma’s richting gebogen tijdens dat gooien, zodat ze nog dichter bij de vervolgens wegspattende glasscherven kwam?

    Een andere vraag is of Emma eerder in haar leven het soort van agressief gedrag heeft vertoond waar ze nu van beschuldigd wordt.

  2. Met al die vrienden en een vol cafe zullen er toch genoeg getuigenverklaringen zijn over wat er is gebeurd. Een bierglas kapot knijpen lijkt me vreemd, die sla je stuk als je het als wapen wilt gebruiken. Getuigenverklaringen kunnen meer duidelijkheid geven of er sprake was van opzet. Dat het niet een ongelukkige samenloop is van bier terug willen gooien, het glas in de gooi stoten en van schrik loslaten. Glas kan diep binnendringen zonder dat daar veel kracht voor nodig is. Ooit hechtingen in mijn hand gehad door een scherf van een glazen lamp die stuk viel en ik op probeerde te vangen. Aan de andere kant, als Emma in een kort moment zo furieus wordt om eigenlijk om niets en doelbewust met glas gaat steken… dan zou een psycholoog haar een heel moeilijke dame vinden, dan zou ze een behoorlijke reputatie hebben. Misschien dat Mieke en ik daarin onze twijfels hebben, moeilijke vrouwen gaan eerst een grootst mogelijke ordinaire scene schoppen wat van kwaad naar erger gaat. Dan is er bijna altijd jalouzie en mannen in het spel. Catfight is aan de haren en kleding trekken.

  3. Wat mij betreft zit er een gat tussen uitgescholden worden en geen kant meer op kunnen en vallen. Dan zou er toch iets van een agressieve voorwaartse beweging moeten zijn geweest waardoor je terugdeinst, valt enz. Iets dergelijks wordt niet genoemd door Emma terwijl dat voor haar zeer goed zou uitkomen.

    In mijn ervaring val je niet van scheldwoorden en rondvliegend bier dus mijn voorzichtige conclusie is dat Emma wat meer schuld heeft dan ze wil laten zien. Ook de gedachte “waar is dat voor nodig” past niet bij van schrik of woede een glas kapot knijpen.

  4. Dit bewijst maar weer eens dat je zomaar in aanraking kan komen met justitie, zonder dat je maar op eenigerlei wijze agressief bent. Emma heeft 3 dagen in voorarrest gezeten en heeft haar vakantie moeten laten schieten die ze met vriendinnen geboekt had. Jantina was na een week alweer gewoon op stap gelukkig, Deze hele situatie heeft een enorme impact op de naaste familie van Emma. Ook wordt er veel gespeculeert in het dorp waarvan Emma afkomstig is.
    Het geeft een smet op haar reputatie, want de mensheid gelooft van nature het negatiefste scenario. Moeilijke taak voor de rechters om tot een goede uitspraak te komen. Maar niemand heeft er wat aan als Emma anderhalf jaar in de gevangenis komt. Haar baan is ze dan kwijt en het kost de staat geld.

  5. en wat nu als Emma putjeschepper/uitzendkracht of ww er was geweest.
    Is toch dezelfde discussie geweest inzake afnemen rijbewijzen.
    Als iemand maar de auto nodig had voor werk: ja hoor je mag alles houden.

    Als slachtoffer heb je hier toch geen boodschap aan ?
    En dan zeker ook nog blaadjes prikken in een andere gemeente. want ja, wat als je baas hje daar ziet ?

  6. Het doet zich voor als mevrouw,
    drinkt gewoon bier en
    reageert als een Dobermann.
    Lijkt me een tegenstrijdigheid tussen imago en identiteit.

  7. Hoe het ook zij, die carriere kan ze natuurlijk wel op haar buik schrijven als ze in Groningen blijft. Tuurlijk, ze hoeft niet naar de bajes maar ze heeft nu wel een strafblad dat haar zal achtervolgen. Ik denk bovendien dat haar werkgever hoe dan ook al niet blij zal zijn met haar veroordeling, promotie zal het haar in ieder geval niet opleveren. Nee, haar echte straf komt nog.

    1. Als ze bij een andere financiële instelling wil solliciteren, moet ze een verklaring omtrent gedrag inleveren. Ik denk niet dat Emma die nog zal krijgen.Haar carriere zit dus sowieso in het slop.

      Ik vraag me trouwens af of ze niet sowieso ontslagen moet worden na deze veroordeling, ook al heeft ze alleen een geldboete gekregen.

  8. Ik snap niet waarom ze een carriere op haar buik kan schrijven als ze in Groningen blijft. Het strafblad zal haar overal achtervolgen. Verder zou ik als werkgever niet sec naar een veroordeling kijken, maar de hele situatie in een breder perspectief zetten. Ik zou haar carriere iig niet dwarsbomen wanneer ze gewoon uitstekend presteert op werk.

    Mbt de uitspraak. De feiten liegen niet, maar er zit altijd een verhaal achter. In dit soort gevallen (waarbij er geen opzet in het spel is), zou ik graag zien dat de rechter in beginsel kijkt waar het slachtoffer het meest mee geholpen is. Is het slachtoffer geholpen waarneer dader in hechtenis wordt gesteld? Lijkt me niet. Werkstraf dan? Lijkt me ook niet. Slachtoffer heeft vooral emotionele en materiele schade opgelopen. Laat dader er voor zorgen dat het leed zo veel mogelijk verlicht wordt. Schadevergoeding voor de geleden schade lijkt me daarom zeker op zijn plaats. En die had best hoger mogen zijn.

  9. @Gerard:

    ‘Ik snap niet waarom ze een carriere op haar buik kan schrijven als ze in Groningen blijft. Het strafblad zal haar overal achtervolgen.’ Correct, maar wellicht dat er toch buiten Groningen wat nuchterder naar wordt gekeken dan in de provincie, met name in die dorpen eromheen. Als ik haar was zou ik zeker niet in de stad of zelfs in Nederland blijven. En laten we eerlijk zijn: Robert M. had in Duitsland een strafblad wegens ontucht en kon in Nederland wel gewoon kinderoppasser worden.

    ‘Verder zou ik als werkgever niet sec naar een veroordeling kijken, maar de hele situatie in een breder perspectief zetten. Ik zou haar carriere iig niet dwarsbomen wanneer ze gewoon uitstekend presteert op werk’ Dat doen werkgevers niet altijd en zelfs wanneer ze het wel doen zitten ze met de druk van collega’s die haar niet meer accepteren. Dan heb je een verstoorde arbeidsrelatie en in het ergste geval moet er iemand weg en dat is zij. Bovendien houden mensen altijd die veroordeling in hun achterhoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s