De medicijnman

Anderhalf jaar geleden noteerde ik op deze plek dat een rechtszaal tot op zekere hoogte een spiegel vormt van politiewerk.
De boeven die de politie vangt, worden berecht in de rechtszaal.
De politie pakt van alles wat, soms per ongeluk, of omdat iets even prioriteit heeft, omdat iemand 112 belt, soms ook na gedegen onderzoek.

Ik schreef ook dat jaarlijks honderden kilo’s cocaïne, heroïne, chemische pillen, hasj en hennep in Groningen en omstreken worden verhandeld.
Het is helemaal niet raar aan te nemen dat er in de handel in soft- en harddrugs dagelijks zo’n 100.000 euro omgaat in Groningen.
Dat is best veel geld.

Wat wel merkwaardig is, is dat je daar weinig van terugziet in de rechtszaal.
Er is ten opzichte van anderhalf jaar geleden niets veranderd.
In zittingszaal 14 werden dit jaar tot nu toe bijna 300 mensen veroordeeld.
Zij kregen opgeteld 224 jaren onvoorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd en 12.000 uren aan uit te voeren werkstraffen.
Van die 300 verdachten stonden achttien mensen terecht in verband met drugsdelicten, goed voor samen twaalf jaar cel.

Die achttien hielden zich bezig met hennep, softdrugs, met het telen van wiet en het verkopen ervan.
Hadden we al nooit Marokkaanse jeugdbendes, nu ziet het er naar uit dat we ook de handelaren in harddrugs en hun straatdealers in Groningen zijn kwijtgeraakt.

Wij moeten het doen met Pim.

Pim’s handel was internationaal.
Hij voerde in, maar ook weer uit naar Duitsland.
Pim was een doorgeefluik.
Hij had twintig grote afnemers.
In 2009 was het begonnen, in december 2011 roken speurders onraad en kwam er een onderzoek.

Pim zegt dat hij van drugs nooit wilde weten.
De rechters citeren uit het dossier: ‘U bent geen domme man.’
Pim knikt.
Dat is ook weer zo.

Rechters: ‘Als je handelt in heroïne of cocaïne dan ben je een dikke crimineel. Maar u handelde in medicijnen. Dan ben je niks.’
Pim beaamt het.
Rechters: ‘Beetje dubbel. Medicijnen zijn ook drugs, die staan ook op lijsten van verboden middelen.’
Pim spreekt de rechters niet tegen.
Misschien kijkt hij wel link uit.

In de dagvaarding wordt gerept van een doleus delict.
De officier van justitie: ‘Pim is zo schuldig als wat. Willens en wetens heeft hij zich schuldig gemaakt aan een ernstig strafbaar feit.‘
Dat het handelen van Pim de dood ten gevolge heeft gehad, is onbekend en dus daarom ook niet ten laste gelegd.
Was dat wel het geval dan had Pim maximaal 30 jaar celstraf kunnen krijgen, nu, zonder doden, vijftien jaar.

Pim bestelde de pillen via via in India.
Via ene Ton, een man wiens volledige naam als het even kan niet hardop in de rechtszaal uitgesproken moet worden.
Het was een groeiproces geweest, zegt Pim.
Er is iemand op het internet die kan leveren.
En dan groeit het.

In 2009 werden 21 zendingen onderschept, een jaar later 69 en in 2011 verijdelde de douane op Schiphol 43 zendingen.
Dit betekende niet dat de politie in die drie jaar 133 maal bij Pim op de stoep stond.
Hij kreeg gewoon steeds een brief met de mededeling dat een aan hem geadresseerde zending in beslag was genomen.
De meeste zendingen kwam wel aan.

Rechters: ‘t Was veel.’
Pim: ‘Ja, heel veel.’

Hij deed in obestofit, sibutril en Slimex, wonderpillen met daarin sibutramine waar je slank van wordt.
In kamagra (viagra), in de kalmeringspillen als Oxazepam, in Ritalin (methylfenidaat).

Rechters: ‘We hebben gelezen dat het in die tijd erg slecht met u ging. U was zelf verslaafd aan medicijnen en u probeerde met een handeltje uw hoofd boven water te houden.’
Pim die nu 48 jaar is, zegt dat hij sinds zijn 18e depressief is en altijd ontzettend veel medicijnen slikte.

Zal zo wezen, zegt de officier van justitie: ‘Meneer wist dat hij fout bezig was en ging daar desondanks jaren mee door.’
Aan de andere kant, hij heeft er geen geld aan verdiend.
Zelf geeft hij toe: ‘Ik kreeg betaald in natura. Ik heb veel geld uitgespaard.’

Dat Pim geen bikkelharde crimineel is, geloven de rechters wel, zo laten ze doorschemeren.
Wat hen nog dwarszit, is dat Pim doorging met Slimex, ook nadat bekend werd dat dat afslankspul uit de handel was genomen, te gevaarlijk voor het hart.
Dat laatste klopt, zegt Pim, maar hij had daarover pas later gehoord en over gelezen in de Telegraaf.
Daarin stond dat iemand gevangenisstraf kreeg wegens Slimex-handel.
Pim: ‘Ik wist het niet. Ik gaf het aan mijn beste vriendin.’

De officier van justitie zegt vijftien jaar.
En daarna zes.
En daarna zegt hij dat de persoonlijke omstandigheden ook een rol moeten spelen.
Dat dan drie jaar gevangenisstraf recht doet.
En dat daarvan een jaar voorwaardelijk mag.
Betekent dat Pim twee jaar moet zitten.

Hij valt bij het horen van die eis niet van de stoel.
Pim zegt dat hij zonder die pillen al lang zelfmoord had gepleegd.
Hij leeft nu twee maanden zonder en voelt zich als herboren.
‘Ik ben blij dat met mijn aanhouding een spiraal is doorbroken. Ik mag eindelijk leven.’

Kunnen wij eindelijk weer eens iemand heel lang opsluiten wegens het overtreden van de Opiumwet, krijg je Pim.

Rob Zijlstra

doleus delict 

UPDATE – 12 november 2012 – uitspraak
Pim is strafbaar maar dat kan hem wel in verminderde mate worden aangerekend. Dat er geen sprake is geweest van een financieel motief stemt de rechtbank mild: 18 maanden celstraf waarvan 10 maanden voorwaardelijk. Daarmee komt hij begin volgend jaar vrij.

HET VONNIS

 

3 comments

  1. De rechtbank vormt een spiegel van het feit dat de pliesie meer bezig is met zeden en verkeer dan met drugs en financiele delicten. Als je je dus wil amuseren en je kan kiezen tussen drugs en kinderporno, kies de drugs want dan komen ze toch niet achter je aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s