Dus toch… opgepimpt

nrc

voorpagina nrc handelsblad van vandaag (en morgen)

In september 2009 schreef ik over opgepimpte strafzaken.
Ik schreef op basis van wat ik zag in zittingszaal 14 dat de rechtbank Groningen soms eenvoudige strafzaken liet behandelen door de meervoudige strafkamer (drie rechters).
Ik vond dat merkwaardig omdat eenvoudige(r) strafzaken bij de politierechter (een rechter) thuishoren.

Ik noemde het opgepimte strafzaken en vermoedde een reden.

Rechtbanken worden afgerekend (letterlijk) op het aantal vonnissen.
Een vonnis van de meervoudige strafkamer levert meer geld op dan een vonnis van de politierechter.
Ik schreef het op, op dit weblog en in de en mijn krant (#DvhN).

Voor het idee: in 2009 leverde een vonnis van de meervoudige kamer 3.915,50 euro op, een vonnis van de politierechter was in dat jaar goed voor 330,50 euro.

Het toenmalige Tweede Kamerlid Ton Heerts (PvdA) las het ook en stelde Kamervragen.
Hij wilde opheldering over de ‘opgepimpte strafzaken’ in Groningen.

De rechtbank Groningen liet desgevraagd weten dat van creatief boekhouden, van fraude geen sprake was, maar dat de Raad voor de Rechtspraak graag wil dat eenvoudige strafzaken vaker meervoudig moeten worden behandeld om de kwaliteit van de rechtspraak te verbeteren.

De toenmalige minister van justitie Hirsch Ballin antwoordde ook in die geest.
Er was niks aan de hand en vragensteller Ton Heerst ging iets anders doen.

Kamervragen op grond van een stukje in een krant uit Noord-Groningen doet de aarde in Den Haag natuurlijk niet beven.

Vanavond las ik in NRC Handelsblad dat er op rechtbanken wordt gerotzooid met de waarheid.
Eenvoudige zaken worden, zo staat het in die krant, meervoudig afgedaan omdat dat meer oplevert.
Het zijn rechters die dat zeggen.
Onder hen Jeroen Recourt, oud-rechter en nu Tweede Kamerlid namens de PvdA.

Ik dacht vanavond heel even: al is de leugen nog zo snel, de waarheid, rechters, die …

Rob Zijlstra

 opgepimpt [september 2009]
de Kamervragen
de antwoorden van de minister
afgepimpt

.

5 comments

  1. Rob, is de hoogte van jouw inkomen afhankelijk van het aantal ingeleverde stukken? voor het aantal uur dat je hebt gewerkt? het aantal regels dat je hebt geschreven? de hoogte van de kwaliteit van wat je schrijft? de bijdrage die je levert in vergelijking met je collega’s? Als je al een flexibel loon zou hebben dan zit daar een marktwerking achter. In de medische zorg is men al zo ver om die marktwerking toe te laten. Maatschappen voor gespecialiseerde zorg zijn er. Van de patienten die daar naar binnen lopen is bekend wat hen mankeert, zo ook de behandeling. De artsen in een maatschap verdienen het meervoudige van het salaris van hun collega’s in de reguliere ziekenhuizen. Geen “House”-zoektochten zoals op de intensive care’s. En ze mogen ook patienten weigeren.

    In heel veel overheidsinstellingen is die marktwerking ook zichtbaar. Er staat een bedrag tegenover een geleverd produkt. Zo wordt een geldstroom zichtbaar. Niet de kwaliteit, niet de bestede werkuren. Bij bulkwerk is dat makkelijk te berekenen. Het wordt anders als er maatwerk aan te pas komt. Die produkten passen niet in een vast plaatje. Zoals je schrijft krijgt de rechtbank financiele compensatie voor het aantal vonissen. Nu is de ene zaak de andere niet. Kijkend naar de zaak rond Baflo dan wordt er van die 3900 euro drie volle dagen zitting gehouden, zijn er daarnaast (niet inhoudelijke) zittingen geweest, moet van dat geld betaald worden: de rechters (die heel wat uren met hun neus in de dossiers zitten), de griffier, de administratie, de schoonmaak en al die andere medwerkers die behalve bij de portiersloge niet zichtbaar zijn. In werkuren zou dat vertaald kunnen worden naar een veel hoger bedrag dan die 3900 euro. De rechters hebben recent al aangegeven dat hun werkdruk te hoog is en dat daardoor de kwaliteit van het strafrecht in gevaar komt. Ook hebben ze aangegeven dat het onwenselijk is dat de politiek zich gaat bemoeien met het strafrecht door standaarden in de strafmaat te eisen. In principe gebeurt die tangconstructie al door een gecamoufleerde marktwerking: twee produkten, twee bedragen. Als er dan in een relatief eenvoudige zaak drie rechters aan werken dan klopt het sommetje en houdt men het evenwicht in stand. De financieerder krijgt waar het om vraagt.

    Het is ook voor te stellen dat de kwaliteit gebaat is als de meervoudige kamer zich vaker gaat buigen over eenvoudige zaken. Het is goed mogelijk dat voor simpeler zaken de rechtbank een eigen beleid voert dat kan verschillen met andere rechtbanken. Op de site van rechtsspraak.nl zijn waarschijnlijk alleen de vonissen van de meervoudige kamer te achterhalen en niet die van de politierechter. Door te vergelijken haal je de kwaliteit naar boven. komt zelfreflectie tot stand.

    1. Daar ben ik het toch niet helemaal mee eens. Het is normaal dat je de ene zaak met de andere compenseert. Dat is in het bedrijfsleven ook zo. Soms zit het tegen, soms wil je een klant binnenhalen enz. Allerlei redenen zijn te bedenken. Wat je echter niet kunt doen is voor iets simpels 10 keer zoveel geld vragen want dan koopt niemand meer bij je. Mocht je dat wel kunnen doen dan verdwijnt de prikkel om het beter te doen of je calculatie aan te passen. Dat is wat met deze methode gebeurt.

      Daarnaast worden bij de enkelvoudige kamer per 10 minuten een zaak gepland. Zeker als een dag onbetaalde bekeuringen afgehandeld worden. Op zulke dagen wordt al behoorlijk wat compensatie voor andere zaken gevonden. Dan zou het niet nodig moeten zijn om interne fraude te plegen, want dat is het.

  2. Het verbaast me allemaal niets Rob. Overigens, is het omgekeerde ook wel eens het geval; zaken die eigenlijk door een meervoudige kamer behandeld zou moeten worden, en waarbij er sprake is van ambtelijk broddelwerk, worden door 1 rechter behandeld. Ik heb het persoonlijk meegemaakt: veroordeeld, officier van justitie én rechter negeerden ontlastend bewijs, en er werd ‘vergeten’ een proces-verbaal van de zitting te maken. Gevolg: hoger beroep kansloos.

    Dit is slechts allemaal het topje van de ijsberg. De Rechtspraak is een ‘closed shop’, fouten en aantoonbare misdrijven door ambtenaren en rechters worden afgedekt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s