waarom moet u nou huilen?

schokkende beelden
schokkende beelden

Ik zal niet in details treden, want daar wordt het alleen maar erger van.
Journalisten moeten de dingen niet erger maken dan ze al zijn.

Jan – zo heet hij niet – heeft een goede baan.
Een belangrijke ook, zeiden de rechters een paar keer.
Het zal.
Tot slot heeft Jan een vriendin, geen advocaat en een fascinatie: hij kickt op beelden die hem shockeren.

Zijn ex heeft hem verraden.
Zijn ex stapte naar de politie en vertelde dat haar ex kinderporno op zijn computer heeft staan.
Ze kreeg een kop koffie en vertelde het hele verhaal.
Ook dat haar ex er in 2007 al mee was begonnen.

In januari 2012 was Jan aan de beurt.
De politie belde aan en nam zijn computer in beslag voor onderzoek.
Dat leverde 83 foto’s en 88 films op met daarop kinderporno.

Donderdagochtend moest Jan zich verantwoorden voor de meervoudige strafkamer.
Hij had de advocaat verwacht waarmee hij had gesproken toen hij, een jaar geleden, was aangehouden.
Nee, sindsdien had hij geen contact meer gehad met die advocaat.
De rechters: ‘We zien wel hoe ver we komen. Mocht het u allemaal te veel worden, dan moet u dat zeggen.’

Jan vecht tevergeefs tegen de tranen.
De rechters: ‘Waarom moet u nou  huilen?’
Jan snikt: ‘Omdat het om kinderen gaat.’

Had hij bewust naar kinderporno gezocht?
– Eerst niet, later wel.
Niet omdat u er opgewonden van raakte, maar omdat het u shockeerde.
– Klopt.
De rechters hebben gelezen dat Jan verslaafd is aan porno.
– Klopt.

De rechters: ‘Dus u raakt opgewonden van seks met vrouwen, maar als de vrouw een meisje van 16 is, raakt u niet opgewonden, maar shockeert het u?
Klopt.
De rechters: ‘Leg uit.’
Jan huilt: ‘Omdat het om kinderen gaat.’

Op het werk van Jan weten ze van niets.
Zouden ze het wel weten, dan wordt hij misschien ontslagen.
Jan deed ook vrijwilligerswerk wat niet goed samengaat met wat hij heeft gedaan.
Op het vrijwilligerswerk weten ze ook van niets.
Jan is nu gestopt als vrijwilliger, want zou het uitkomen dan zou dat het vrijwilligerswerk kunnen schaden.
En dat wil hij niet.

Zijn vriendin weet iets, maar niet alles.
Rechters: ‘Wat weet ze niet?’
– Dat het om kinderporno gaat.
Rechters: Wat weet ze wel?
– Dat mijn computer in beslag is genomen.
Rechters: ‘U leeft met geheimen.’

De officier van justitie heeft een makkie.
De officier van justitie: ‘Bezit kinderporno tussen 2007 en 2012 bewezen. Zijn ex zegt het en hij geeft het toe. Hij heeft een belangrijke baan, een goede relatie, voelt schaamte en heeft veel spijt, is zelf als vrijwilliger gestopt, hartstikke goed en hij heeft zijn leven redelijk goed op de rails. Ik eis twaalf maanden celstraf waarvan zes maanden voorwaardelijk, verplicht reclasseringscontact en een behandeling.’

Jan zakt zittend ineen.
Heel zachtjes: ‘Gevangenisstraf?’

Dag leven redelijk op de rails.
Dag belangrijke baan
Dag vriendin.
Dag…

Hij stamelt: ‘Ik snap de consequenties…, maar ik hoop… dat gevangenisstraf vermeden kan worden…’
De rechters: ‘Wij zullen er goed over nadenken.’

Rob Zijlstra

 

UPDATE – 20 juni 2013 – uitspraak
De rechters hebben nagedacht. Jan hoeft niet naar de gevangenis en kan zijn belangrijke werk voortzetten zonder thuis en op het werk opening van zaken te hoeven geven. Een voorwaardelijke celstraf van 6 maand en een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 100 uur kan volstaan, vinden de rechters.