De zwembadmoord

Schermafbeelding 2013-09-27 om 08.14.17Vroeger, sprak de oude journalist, schreven we op wat wij wisten.
Tegenwoordig, vervolgde hij wat nukkig, schrijven ze op wat ze horen.

Dit las ik ergens.

Alles wat ik weet over de zwembadmoord in Marum heb ik vandaag gehoord in de rechtszaal.

Op 10 juli 2012 werd nabij het zwembad in Marum de toen 40-jarige Jan Elzinga doodgeschoten.
Dat gebeurde even na zeven uur in de vroege ochtend.
Jan Elzinga reed op zijn fiets toen het gebeurde.
Hij zwom in het zwembad bijna elke ochtend baantjes.
De schutter wist dat en had zich verstopt in de bosjes.
Jan Elzinga  riep nog naar zijn moordenaar: ‘Wat is dit?’

Wat ik ook weet – maar dan van huis uit – is dat twee dingen die tegenstrijdig aan elkaar zijn, niet tegelijkertijd waar kunnen zijn.

Pascal (36) uit Zwolle zegt dat hij de man is die in de bosjes had gezeten.
En ook dat hij heeft geschoten.
Hij deed dat in opdracht en voor geld.
Een huurmoordenaar wil hij zichzelf niet noemen, want hij is geen slecht mens.
Een goed mens als huurmoordenaar, dat gaat niet samen.
Dat geeft een storend beeld.

Een beroepsdeskundige van het Pieter Baancentrum zei later tijdens de zitting dat een heel stabiel mens heus een moord kan plegen en iemand met een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis juist heel goed niet.
Deze deskundige zei ook dat Pascal wel stoornissen heeft, maar dat die niet hebben geleid tot een doorbraak, tot het levensdelict.
Er was geen doorbraak.
Sterker: er zit een heel gat tussen de stoornis en het delict.
Pieter Baan zegt dat Pascal eigen keuzes heeft gemaakt en dus volledig toerekeningsvatbaar is.

Twee andere deskundigen zeggen van niet en adviseren tbs met dwangverpleging.
Zij zeggen over Pascal dat hij onvoldoende zijn wil overeenkomstig zijn inzicht kan bepalen.
Man is daarmee levensgevaarlijk en moet opgesloten en behandeld.

Beide visies van deskundigen kunnen niet tegelijk waar zijn.

Pascal zegt dat hij vooral slachtoffer is van de manipulerende Willem (45) uit Kampen, de man die hij als vriend beschouwde, zelfs eens als broer.
Willem, zegt Pascal, heeft de opdracht gegeven om Jan Elzinga dood te schieten.
Willem, zegt Pascal, heeft ook alles voorbereid.
En ik, zegt Pacal, heb het gedaan.

Willem ontkent.
Willem heeft er niets mee te maken, hij is anders dan Pascal zegt, nooit in Marum geweest en van Jan Elzinga – zegt hij tegen de rechters – heeft hij nog nooit gehoord.
Dat Pascal van alles met grote stelligheid wel beweert, vindt hij verschrikkelijk.
Ook voor de nabestaanden.

Pascal en Willem kunnen niet allebei tegelijk waar zijn.

Nu is het zo – weet ik – dat wij aan hem die een bekentenis aflegt en zichzelf niet spaart – sterker – zichzelf belast – dat wij mensen aan zo iemand een grotere betrouwbaarheid toedichten dan aan iemand die wordt beschuldigd en dat ontkent.
Anders gezegd: we neigen Pascal te geloven, terwijl we Willem met z’n ontkenningen maar onbetrouwbaar vinden.
Peter van Koppen zal zoiets vast en zeker – maar ik weet het niet – een valkuil voor rechters noemen als het om waarheidsvinding gaat.

Want stel: Willem liegt niet, hij heeft er niets mee te maken.
Waarom heeft Pascal op die zomerse dinsdagochtend Jan Elzinga doodgeschoten?
Advocaat Evert van der Meer (advocaat van Willem): ‘We kunnen niet uitsluiten dat Pascal niet alles vertelt, om anderen voor wie hij bijvoorbeeld heel erg bang is, uit de wind te houden.’

Stel: Willem liegt en hij heeft er wel mee te maken.
Ook dan: waarom?
Wat is het motief?
Waarom moest Jan Elzinga dood?

De politie heeft het uitgezocht en vastgesteld dat Jan Elzinga niet per ongeluk is doodgeschoten.
Er was geen sprake van scenario 4, een persoonsverwisseling.

Jan Elzinga was een lieve en zorgzame man, tikkeltje eigenwijs, maar geen crimineel.
Hij was wel vreemdgegaan en dat had zijn partner ontdekt.
Relatie in een dip(je)?
Moet het in die richting worden gezocht?
De politie heeft dat gedaan.
De partner van Jan Elzinga is verdachte geweest, evenals haar broer.
Na twee weken is dit scenario doorgestreept, zo de prullenbak in.

Jan Elzinga was actief in de motorwereld, geen wereld van de ranja en de spekjes.
Speelde daar iets stoers?
Speelde hij vals, dronk hij Buckler, nam hij vol genoegen de vrouw van de motorpresident wellicht?
Van niets is iets gebleken.

Rest: stomme hennep.
Tijdens de slachtofferverklaring van de verdrietige moeder van Jan werd de pers gehekeld.
In de kranten had gestaan en ‘t was ook op de radio – dat Jan een afrekening was, een afrekening in het criminele circuit.
Dat had de familie veel pijn gedaan, want Jan was geen crimineel, hij was juist lief en zorgzaam.
Laat nou uitgerekend dat, lief, zorgzaam en crimineel, helemaal voor je 87-jarige moedertje, uitstekend samengaan.

Ik weet het niet, hoor van alles.
Wat ik hoorde is dat het Openbaar Ministerie rekening houdt met een hennepkwestie en dus met een conflict over geld, want zo plat is de hennepwereld vandaag de dag.
Nooit gaat het over kwaliteit of duurzaamheid in die sector, maar dit terzijde.

Jan Elzinga was geen grote speler op het hennepveld, maar deed een beetje mee.
Op zijn TomTom stonden tal van adressen ingetoetst (geregistreerd ook), adressen waar hennepkwekerijen zijn aangetroffen.
Hij had iets met hennep, zijn voorliefde voor tractoren en met maisvelden.

Daar zit een raakvlak met Willem.
Willem zat in de antiek, in glaskunst en – hoe dan ook – in de hennep, dat heeft hij wel ruiterlijk willen toegeven.

Nog een ding.
Het Openbaar Ministerie zegt dat Pascal 14.700 euro heeft gekregen voor het doodschieten van Jan Elzinga.
Pascal zegt dat zelf ook.
Hij zegt dat hij dat geld heeft ontvangen van Willem.
Van de ontkennende Willem.
Toen hij het kreeg had hij er een heel goedkope auto voor gekocht.

Het Openbaar Ministerie zegt dat ook Willem 15.000 euro heeft ontvangen als beloning.
Dit geld is ook bij hem aangetroffen, in dezelfde samenstelling van biljetten als bij Pascal is gevonden.
Briefjes van vijftig, in pakketjes van duizend, met een wikkeltje erom.
Via een ontnemingsvordering wil de officier van justitie dit geld hebben.
Want het is immers criminele winst wat niet mag lonen.

Pascal heeft het geld van Willem gekregen.
Maar van wie heeft Willem dan het geld gekregen?

Vragen, zoveel vragen nog.
Maar aan wie?

De officier van justitie eiste – wegens moord – medeplegen moord –  tegen Pascal 15 jaar gevangenisstraf ,
De officier van justitie eiste – idem – tegen Willem 18 jaar.
Pascal was een marionet, Willem het meesterbrein.

De rechtbank vindt het op voorhand al moeilijk.
Daarom werd aangekondigd dat niet over de gebruikelijke twee, maar pas over vier weken uitspraak wordt gedaan.

Misschien dat wettig en overtuigend in deze zaak niet tegelijkertijd samengaan.

Vroeger, verzuchtte de oude journalist, was alles veel eenvoudiger.
Dan had je het gedaan.
Of niet.
Maar tegenwoordig…

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 24 oktober 2013 – uitspraken
Pascal E. (36) is conform de eis veroordeeld tot 15 jaar celstraf wegens het medeplegen van moord. Hij heeft, zo staat in het vonnis, Jan Elzinga in koelen bloede doodgeschoten. Na de moord ontving hij 15.000 euro   en ging hij met zijn gezin op vakantie.
Willem P. (45) is de opdrachtgever. Het bewijs is de verklaring van Pascal E. Die verklaring wordt ondersteund door anderen feitelijkheden die – opgeteld – voldoende zijn om de rechtbank te overtuigen van P.’s schuld. Zijn straf: 18 jaar (ook conform)

Het motief blijft onduidelijk, de riekende geur van hennep blijft.

Opmerkelijk is dat de rechtbank geen uitspraak heeft gedaan in de twee ontnemingsvorderingen.
De rechtbank heeft vrijdag laten weten dat op donderdag 7 november uitspraak wordt gedaan in de ontnemingsvorderingen

vonnis Pascal E.
vonnis Willem P.

UPDATE – 11 november 2013 – ontnemingsvordering 
Pascal E. moet het geld dat hij van Willem P. heeft gekregen afdragen. Het wederrechtelijk verkregen voordeel zoals het heet bedraagt volgens de rechtbank 9.500 euro. Pascal E. heeft 14.700 gekregen voor het plegen van de moord. Van dat geld heeft hij een auto gekocht van 2.800 euro. Die auto is in beslag genomen. Daarnaast is een bedrag van 2.400 euro contant in zijn woning aangetroffen. Dit is in beslag genomen.

Willem P. moet 15.000 euro afdragen. En dat is merkwaardig. Volgens medeveroordeelde Pascal E. hebben zowel hij als Willem P. ieder 15.000 euro ontvangen voor de moord. Pascal heeft het geld van Willem gekregen. De vraag is dan: van wie heeft Willem het geld gekregen. Het vonnis suggereert dat er een derde partij is die tot nu toe onbekend is gebleven.

Het Openbaar Ministerie zegt dat de ontneming van Willem P. is gebaseerd op de verklaring van Pascal. Niet meer niet minder. Er is wel onderzoek gedaan naar de vraag wie dan de grote geldgever is. Dat onderzoek zegt een woordvoerster namens de officier van justitie niets opgeleverd.

De rechtbank schrijft in het vonnis van de ontneming dat het aannemelijk is geworden dat veroordeelde Willem P. 15.000 euro heeft ontvangen voor het plegen van de moord.

Dan zou je ook kunnen zeggen: de echte opdrachtgever van de moord op Jan Elzinga loopt nog vrij rond.

 vonnis ontneming pascal e.
vonnis ontneming willem p.

6 comments

  1. Mooi stuk Rob. Helaas moest ik vanmiddag voor de pleidooien weg. Ik ben het met je eens, er zijn nog (teveel) open vragen in deze zaak.

    Het zou in mijn ogen een slechte uitspraak zijn, als de rechtbank overgaat tot veroordeling van Willem. Het bewijs wat er tegen hem is komt slechts uit één bron, Pascal. Al het overige is slechts gebaseerd op vermoedens en op zijn karaktereigenschappen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s