Klop maar op een deur

huilEr gebeuren de meest vreselijke dingen achter de deuren van de huizen in de stad.
Er gebeuren ook veel meer vreselijkste dingen achter die deuren dan waar we weet van hebben.
In de huizen in de dorpen buiten de stad is dat niet anders.
Het is overal.
Een paar keer per jaar halen we diep adem, laten we een paar gemeende tranen rollen voor hen die we helemaal niet kennen, kijken we elkaar machteloos aan.
Diepe adem, diepe zucht.

De schooldirecteur komt ineens in het NOS-journaal, de deskundigen bij PenW, in de kranten staan lijstjes met overzichten van soortgelijke drama’s van de afgelopen tijden.
Daarna volgt een discussie, over de aanpak door journalisten, of die nou wel of niet klasgenootjes op het schoolplein een microfoon onder de neus mochten duwen.
De woning in beeld mochten brengen, of de afscheidsbrief zo nodig moesten publiceren op de site.
Faalde de hulpverlening?
De burgemeester, politie?
De jeugdzorg, die sowieso.
Maar ook de buurt, de kerk, het voetbalveld, wij of heel het heelal?

Zoiets duurt maar een aantal dagen.
Dan trekt de nieuwskaravaan verder, altijd op weg naar de volgende botsing.

Op 24 augustus gebeurde er iets vreselijks in een woning, ergens in Groningen.
Bijna niemand weet dat.
Er waren toen geen microfoons, camera’s en andere journalisten.
Geen lijstjes in de krant.

Eldred was vaak bij haar en haar kinderen.
In Groningen kende hij verder niemand.
Gelukkig was hij niet.

Na een tijdje vond hij dat zij in haar huis geen respect voor hem toonden.
Een man hoort respect te krijgen, dat vindt hij, want zo is hem dat geleerd.
Hij, 26 jaar, zegt ook dat hij stemmen hoort in zijn hoofd.
In zijn hoofd is het altijd trammelant, zegt hij.
Er zit een jongetje in die kop van ‘m en dat krijgt hij er maar niet uit, dat stomme stemmetje krijgt hij maar niet stil.
Om gek van te worden.

Toen was er een woordenwisseling.
Op het aanrecht stond een messenblok.
Er werd geschreeuwd.
Hij pakte zo’n mes.
Hij stak zijn vriendin in haar arm.
Haar dochter van 17 gilde en wilde haar moeder beschermen.
Toen werd ook zij geraakt, met het mes dat bleef steken in de hals.

De 12-jarige Jimmy zag het ook allemaal gebeuren en pakte zijn balletjespistool.
Ook Jimmy wilde zijn moeder beschermen.
Hij richte en hij vuurde.
Allemaal balletjes raakten de razende Eldred.
Maar Eldred liep dwars door de balletjes heen en stak toen een mes in Jimmy’s hoofd.

Winnie had zich verstopt en zag het allemaal gebeuren.
Zij bleef ongedeerd.
Zij greep toen het kon haar gewonde tweelingbroertje bij de arm, bracht hem in veiligheid en belde bij de buren 112.
Zij was de held.

Niet heel lang daarna werd Eldred op de vlucht – in de trein, weg uit Groningen – gearresteerd.
In verwarde toestand.
Rotstemmen
Die hadden geroepen dat hij hen allemaal had moeten doden, moeten doen verdwijnen.
Hij had ze moeten vernietigen.
Dat zei zijn hoofd vol trammelant

Het werd op het nippertje geen familiedrama, geen nieuwsfeit dat het NOS-journaal zou halen, geen PenW-deskundigen.
Iedereen was overlevende, dus kon de uitzending die avond ook gewoon over Syrie gaan en gaan over de economie.
.
Vrijdag diende de rechtszaak
Op de publieke tribune werd vooral gehuild.
Door slachtoffers
Door de radeloze moeder van de verdachte ook.
Zij was in haar eentje.

De officier van justitie eiste uiteindelijk geen gevangenisstraf.
Hij verzocht de rechtbank Eldred te ontslaan van alle rechtsvervolging.
Want volledig ontoerekeningsvatbaar.
Hij verzocht de rechtbank de maatregel tbs met dwangverpleging – wat geen straf is – op te leggen.

Wat een rotverhaal.
Ik werd vooral geraakt door de slachtofferverklaring van de 12-jarige Jimmy.
Een grote meneer las het in de rechtszaal mooi voor, want Jimmy zelf is nog te klein om in de rechtszaal te mogen zijn.
De grote meneer droeg het voor, met de stem van het kind.

‘Ik had kapot veel pijn.
Het was een negen op een schaal van tien.
In het ziekenhuis kreeg ik een prik in mijn hoofd, dat deed ook erg pijn.
Ik was verdrietig en een beetje bang
Dat ging allemaal door elkaar.
In groep 8 hadden we een groepsgesprek
Dat vond ik wel lastig.
Ik heb maar een paar zinnetje gezegd.
Toen begon ik te huilen.’

Klop maar op een deur.

Rob Zijlstra

UPDATE – 20 december 2013 – uitspraak
De rechtbank volgt het Openbaar Ministerie. Eldred wordt ontslagen van alle rechtsvervolging want hij is volgens de rechters volledig ontoerekeningsvatvaar. Hij heeft zich wel schuldig gemaakt aan drie pogingen tot doodslag, maar is geen strafbare dader. Een behandeling vinden de rechters noodzakelijk om herhaling te voorkomen. En omdat er sprake is van gevaar dient de samenleving te worden beschermd. Opgeteld: tbs met dwangverpleging. De slachtoffers krijgen een schadevergoeding.

HET VONNIS

14 comments

  1. Griezelig hoeveel mensen met een stoornis rondlopen en ieder moment kunnen toeslaan. Blij dat iedereen in dit verhaal het kan navertellen. Hopelijk kunnen ze ooit weer een normaal leven leiden.
    En zus is inderdaad een held!

  2. @Fred, ik wil niks bederven. Maar ik ben bang dat er meer mensen met een stoornis buiten de gevangenis lopen, dan er in de cel zitten. Dat is ook gelukkig maar…

    1. Je bederft niets Rob, integendeel! Strafrecht is ook niet bedoeld voor deze mensen. En helaas kunnen we als maatschappij niet iedereen helpen…

  3. Een mooi geschreven verslag. Bijzonder is de noodzaak om mensen eraan te herinneren dat TBS geen straf is. Met het gemiddelde tbs-horrorverhaal zou je bijna vergeten dat strafrecht toch echt niet alleen maar draait om vergelding en bescherming van de geschokte maatschappij, maar ook kan dienen ter bescherming van de dader.

  4. Die beruchte datum staat bij de slachtoffers wel op hun netvlies gebrand.
    Dat is dan wel een feit.
    Ze kunnen nooit meer het effect van die datum geheel uit je geheugen wissen.

    Stemmen in het hoofd… dat past wel bij een dwangmatig handelen.
    Of er al eerder problemen waren lees ik niet terug.
    Hij scheelt maar 9 jaar met zijn stiefdochter.
    En had ook niet veel sociale contacten behalve deze familie..valt te lezen.
    Voordat iemand in de rechtszaal eindigt zijn er wel voorgeschiedenissen vooraf gegaan.

    Respect tonen..is dus hetzelfde als angst aanjagen?
    Waar ligt het verschil tussen wel en niet toerekeningsvatbaar?
    Wanneer stopt de verantwoordelijkheid over je eigen handelen en de gevolgen daarvan?

    1. helaas spelen vaak mensen dit ook er zijn er die echt stemmen in hun hoofd hebben. maar er zijn maar zat mensen die gewoon door kunnen gaan omdat ze denken ontoerekeningsvatbaar te zijn. maar de kinderen zijn de dupe, partner vaak ook de dupe waar is voor hun hulp als ze aan de bel trekken ken ook een zeer triest geval waar ze maar doorgaan met huiselijk geweld tot een steekpartij tot gevolg.en nog doen instanties niks totdat…………

  5. Beste Rob,

    Door de kritiek die er momenteel (ook door mij) is op de stigmatiserende verslaggeving van jouw collega Chris Klomp, ben ik eens wat artikelen van jou gaan lezen.
    Respect voor de realistische woordkeuzes en de manier waarop je aankijkt tegen de meest vreselijke dingen die er in onze wereld soms gebeuren.
    Je collega kan veel van je leren.
    Groet, John

    Spreek hier namens mijzelf.
    Ben tevens ambassadeur voor het Fonds Psychische Gezondheid.

  6. Greep me enorm bij de strot, dit stuk. Vooral Jimmy met zijn speelgoedpistool en het mes in zijn hoofd. Tranen brandend achter mijn ogen. Nu zal Rob dat pistooltje vast niet zomaar ten tonele hebben gevoerd (ervaren als hij is, kent hij natuurlijk als geen ander de uitwerking van dit soort beelden), maar het vergt een begenadigd schrijver om het geen goedkoop effectbejag te laten zijn. Stephen King is er groot mee geworden. Het huiveringwekkende is alleen dat het in dit geval de Groningse realiteit betreft, in plaats van ontsproten uit de fantasie van een broodschrijver in het donkere hart van Maine.

  7. boinnk.nl/blog/71119/het-vertrouwenin-de-politiek-slink-als-sneeuw-voor-de-zon-bij-de-bevolking-en-terecht/comment-page-1/#comment-17985

    boinnk.nl/blog/71099/gast-aan-het-woord-cor-van-ruitenbeek-met-spoorloos/comment-page-4/#comment-18034

    boinnk.nl/blog/71099/gast-aan-het-woord-cor-van-ruitenbeek-met-spoorloos/comment-page-3/#comment-17971

  8. Wil met bovenstaande aan geven dat er dus wel degelijk collectief oorzakelijke oorzaken van dat sort gedragingen zijn. boinnk.nl/blog/71119/het-vertrouwenin-de-politiek-slink-als-sneeuw-voor-de-zon-bij-de-bevolking-en-terecht/comment-page-1/#comment-17995

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s