Groningen – Assen

poesIn de krant stond vorige week een vermakelijk bericht.
Er was een poes in haar eentje van Groningen naar Assen gereisd.
Met de bus.
Oorspronkelijk kwam het beestje, al weken vermist, uit Leeuwarden.
Hoe een en ander is gegaan vertelt het bericht niet.
Bij dit vrolijke verhaaltje dacht ik eerst, wat een bijzondere poes.
Vervolgens: zou het wel echt waar zijn?

Op de dag dat de reislustige poes haar reis zou hebben gemaakt, moest de op Sardinië geboren Pelle (53) zich melden in zittingszaal 14 en dat was niet vanwege een vermakelijke gebeurtenis hoewel ook hij zich had verplaatst van Groningen naar Assen.
Pelle wordt beschuldigd van zes pogingen tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij politiemensen.
Dat het bij pogingen is gebleven komt omdat hij de uitvoering van de voorgenomen misdrijven niet heeft voltooid.
De agenten bleven ongedeerd.

Het is een raar verhaal dat zich in februari vorig jaar afspeelde.

Pelle staat met zijn kleine Daihatsu te wachten voor een verkeerslicht in Groningen.
Op een ander deel van de kruising staat een politieauto hetzelfde te doen.
De politieauto krijgt groen en trekt op.
Op dat moment zien agenten de Daihatsu de kruising oprijden, richting ringweg.
De dienders stellen eensgezind en rap vast: die rijdt door rood.

En dan gebeuren er alleen nog maar gekke dingen.

In de Daihatsu zit Pelle met een vriendin.
De twee agenten rijden achter hen aan, want het rijden door rood is niet wat is afgesproken.
Het valt de agenten op dat de auto een beetje slingert.
Besloten wordt om het voertuig aan de kant te zetten.
Om dat te bewerkstelligen wordt het stopteken gegeven.

De kleine Daihatsu trekt zich daar niets van aan.
In plaats van te stoppen rijdt Pelle de ringweg op, geeft flink wat gas en slaat op het Julianaplein linksaf, de A28 op, richting Assen.
De snelheden worden opgevoerd.
Ter hoogte van Haren gaan de toeters en bellen van de inmiddels twee achtervolgende politieauto’s aan.
Via de meldkamer wordt om bijstand gevraagd waarna nog eens twee politiewagens zich bij de achtervolgers aansluiten.
Het gaat er wild aan toe.
Zo wild dat een medeweggebruiker moet uitwijken en in de berm belandt.

Rechters tegen Pelle: ‘Wat een gekke toestand.’
Pelle: ‘Ik had het niet door. Ik had niet in de gaten dat het politieauto’s waren. Ik ben ook doof aan een oor.’
Rechters: ‘Had u een lijntje gesnoven, een lijntje cocaïne?’
Pelle: ‘Nee, ik gebruik geen drugs.’

De officier van justitie vertelt alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat de politie halverwege de achtervolging vanuit de berm langs de A28 heeft geschoten op de razende Daihatsu met Pelle en zijn vriendin er in.
Er was gericht geschoten op de banden, om de auto zo tot stilstand te dwingen, zegt de officier van justitie.
Er zijn geen aanwijzingen dat Pelle van de maffia is.
Hij bakt pizza’s.

De Rijksrecherche zal het vast en zeker hebben uitgezocht en in vertrouwen aan de politie hebben gerapporteerd dat de politie met dat geschiet de juiste keuze heeft gemaakt.
Misschien met de kanttekening dat de agenten in voorkomende gevallen wel raak moeten schieten.
Want de Daihatsu scheurde gewoon door.

Rechters: ‘Hoezo niks gemerkt?’
Pelle: ‘Ik was bang, ik was in paniek.’
Rechters: ‘Bang? Hoezo?’
Pelle: ‘Ik wilde zo snel mogelijk naar het politiebureau in Assen. Ik dacht als ik daar ben, dan ben ik veilig.’

Kort na de tweede afslag van de A28 in Assen wordt Pelle op een rotonde tot stilstand gedwongen omdat een politieauto opzettelijk tegen hem aan botst.
De rare gebeurtenissen zijn dan nog niet voorbij.
De agenten proberen hem met trek- en duwwerk uit de auto te krijgen.
Pelle: ‘En ik probeerde binnen te blijven.’

In die poging geeft hij nog een keertje gas waardoor de auto ineens achteruit schiet.
Een agent kan nog maar net wegspringen, een ander komt bijna klem te zitten.
Uiteindelijk wordt Pelle overmeesterd en wordt hij, lelijke woorden roepend, geboeid en afgevoerd.

Tijdens de achtervolging op de A28 zou hij ook hebben geprobeerd zijn volgers van de weg te drukken.
Rechters: ‘Beseft u dat het gevaarlijk is om op de snelweg met hoge snelheid te botsen.’
Pelle snapt dat en zegt: ‘Ja, heel gevaarlijk voor mij.’
De officier van justitie is er snel mee klaar. ‘Meneer heeft deze feiten bij vol verstand gepleegd, de zes slachtoffers zijn gezagdragers. Ik eis 24 maanden gevangenisstraf.’

Vier van de zes agenten hebben aangifte gedaan en eisen schadevergoedingen van tweemaal 350 en tweemaal 522 euro.
De advocaat van Pelle zei (vrije vertaling): ‘Tsss, agenten zijn getraind om weerbaar te zijn, bovendien zijn ze niet aan gort geslagen of zo.’

De vier politiemensen zeggen dat de achtervolging veel spanningen opleverde, een verhoogde hartslag ook en trillende benen tijdens die wilde rit. Een agent zegt dat ze uit angst had geschreeuwd tegen haar collega en dat ze nu gefrustreerd is en boos op de verdachte, de ander slaapt slecht omdat de film die hij ziet zich in bed steeds herhaalt.

Ik moest weer even aan dat bericht over die poes denken.
Dacht: zou dat nou wel echt zo zijn?

Rob Zijlstra

UPDATE  3 februari 2014 – uitspraak
Pelle is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 6 maanden, fors lager dus dan de eis. De rechters geloven niet dat hij niets van de achtervolging door de politie heeft gemerkt. Maar dat er een kans was dat de achtervolgende agenten zwaar lichamelijk letsel zouden oplopen, gelooft de rechtbank ook niet.  Anders is dat voor de twee agenten die Pelle wilden aanhouden. Dat had wel degelijk lelijk kunnen aflopen. Deze twee agenten hebben dan ook recht op schadevergoeding: 250 euro per persoon.

HET VONNIS

4 comments

  1. Ach, je kunt je van alles afvragen. Een aantal jaren geleden is een officier van justitie op Sicilië door twee mafiosi vermoord. Die twee waren doordeweeks pizzabakker in Dormagen, een eindje boven Keulen. Ik heb daar wel eens gegeten. Dan denk je ook zou het wel waar zijn? Maar dat is het dan toch.

  2. Rob, het valt me op dat je de verklaringen/schadevergoedingen van de agenten in twijfel trekt. Als ik me het goed herinner is dit niet de eerste keer dat ik zoiets van je lees. Kan me vergissen..
    Ik ben het iig geheel met je eens. Wat een stelletje kneuzen daar bij de politie. Lijkt me toch dat je voor dit soort actie mede bij de politie bent gegaan. Dan gebeurt er ‘eindelijk’ eens iets spannends gaan ze elke keer en-masse zitten janken en om wat tientjes bedelen.

    Betaalt politiewerkelijk nou echt zo slecht of is dit gewoon treiteren van een verdachte?

  3. Vind het wel erg al die schadevergoedingen van agenten. Kunnen ze soms wel elke dag bij iemand wat claimen. Ik snap best dat somige situaties je echt wel bijblijft. Maar het einde is zoek als ze hiervoor al geld krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s