Orlando Volkerts

in memoriam

De in Paramaribo, Suriname, geboren strafrechtadvocaat Orlando Bernhard Volkerts was een markante persoonlijkheid in Groningen. Hij is op 72-jarige leeftijd overleden.

Orlando, Lando voor vrienden, had zeg maar een eigen stijl, eentje die nogal afweek van hoe zijn confrères verdachten bijstonden. Lando maakte lawaai, verfrommelde ten overstaan van de rechters bewijsstukken tot papieren propjes en in zijn ogen daarmee tot niets, hij walste met wapperende toga en grootse armgebaren van links naar rechts, bokste zich door het juridische metier heen. In de rechtszaal was hij niet te evenaren.

Soms was zijn optreden hilarisch. Soms ging hij net iets te ver.

Hilarisch werd het toen hij een grote horecaondernemer uit Oost-Groningen bijstond. De ondernemer werd beticht van zware mishandeling. Met een barkruk zou hij een vervelende klant zijn tent hebben uitgeslagen. Volkerts kwam de rechtszaal binnen met die zware barkruk die hij vanuit Winschoten had laten aanvoeren.

Hij verhaalde dat als een grote man met een massieve barkruk om zich heen slaat, de kans bijzonder groot is dat een slachtoffer dit niet overleeft. En nu het slachtoffer slechts een paar schrammetjes heeft opgelopen, is slechts één conclusie mogelijk: er is niet met een barkruk geslagen. Vrijspraak.

Soms betichtte Volkerts het Openbaar Ministerie van racisme. Zijn schuldige cliënten vonden dat dan prachtig – Lando durft dat toch maar eventjes te zeggen – maar heel sterk waren deze aantijgingen doorgaans niet. Dat wist Volkerts ook wel. In een interview in 2001 met deze krant zei hij: ‘Ik was brutaal, soms overenthousiast, niet altijd even tactvol. Maar dat is het aard van het beestje.’

De politie houdt niet van Lando, klaagde hij wel eens. En ook dat begreep hij. Tegen de krant: ‘Een strafrechtadvocaat die zijn werk goed doet, daar kan de politie ook niet van houden.’  Volkerts was een luis in de pels van het politie- en justitieapparaat. Inderdaad, niet altijd even tactvol, maar hij hield de boel wel wakker.

Schermafbeelding 2017-12-19 om 19.20.10

Het ging mis. Er was drank, te veel drank en er waren drugs. Hij werd opgepakt en belandde voor twee weken zelf achter de tralies. De zaak werd geseponeerd, dat wel, maar het zou het einde betekenen van zijn advocatenpraktijk die hij zeventien jaar met veel passie had gehouden in een chaotisch kantoortje aan de Grote Markt. Hij werd van het tableau geschrapt.

Op een dag belde hij, met de mededeling dat hij ouder was geworden, maar vooral ook ‘ietsje wijzer’. Dat er geen geld meer was. Lando wilde weer pleiten. Hij miste het vak, hij miste zijn jongens, zijn cliënten. En misschien ook wel die nare officieren van justitie en die rotagenten. Hij miste de rechtszaal, het podium waar hij zijn ding deed. De terugkeer mislukte en Lando verdween uit beeld. Soms kwam er een teken van leven, meestal een teken dat erop wees dat het niet zo goed ging.

Voordat hij als advocaat ging werken was Orlando Volkerts betrokken bij het maatschappelijk werk binnen de Surinaamse gemeenschap en was hij actief betrokken bij voetbalvereniging Mamio.

Orlando Volkerts is op 30 november overleden en op 4 december op De Stille Hof in Hoogezand begraven.

r.z.

Op zaterdag 27 januari 2018  speelt voetbalvereniging Mamio een wedstrijd ter nagedachtenis van Orlando Volkerts (13.00 uur)

dagblad van het noorden, 2006 / foto: kees van de veen

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s