Schematherapie

Ergens in Nederland woont een meisje.
Ze is 15 jaar en uit huis geplaatst.
Ze is niet gelukkig, maar wel eenzaam.

Ergens in Groningen woont een man.
Hij is 68 jaar en woont alleen.
Ook eenzaam.

Het meisje plaatst een contactadvertentie op marktplaats.nl
De man reageert op 13 mei 2010.

Hoi.
Hoi.

Hij weet dat het meisje 15 jaar is, want dat stond gewoon is de advertentie.
Zij weet dat hij 63 is, want daar liegt hij niet over.

Hij chat: ‘Ben je echt 15?’
En: ‘Zoek je vriendschap of meer?’
Ook: ‘Ik zou je best eens willen zien.’
Nog diezelfde dag: ‘Als ik wil, mag ik dan seks met jou?’

De rechters: ‘Waarom? Waarom stuurt een kerel van 68 dit soort teksten naar een meisje van 15 jaar?’

Hein weet het niet.
Zegt: ‘Uuh.’
Hij oppert: ‘Eenzaamheid? Aandacht?’

Toen hij werd aangehouden en drie dagen had vastgezeten, had hij zich aangemeld bij de Ambulante Forensische Psychiatrie Noord-Nederland (AFPN).
Hij zit nu al zeven maanden in een praatgroepje.

Ze hadden hem daar verteld dat hij het deed vanwege verlatingsangst.
En vanuit opoffering.

De rechters fronzen de wenkbrauwen?
Een van de drie rechters: ‘Opoffering? Daar moet ik even over nadenken.’

Na even: ‘Ik ben geen psychiater, maar ik heb wel een boerenjongensverstand. Die gespreken gaan keihard over seks. U gaat, gewoon hupsakee, recht op uw doel af. Wat heeft dat met opoffering te maken?’

Hein: ‘Ik volg schematherapie. En dan kom je uit bij opoffering.’
Rechter: ‘Dat is toch gewoon nonsens.’

Hein vraagt haar of ze een webcam heeft.
Die heeft ze niet.
Hein stuurt haar vervolgens – in het echt – vijftig euro.
Van dat geld koopt ze een camera.

Sonja laat haar borsten zien, Hein zijn penis.

De rechters vragen: ‘Raakte u er opgewonden van?’
Een beetje, zegt Hein.
Rechters: ‘Lust, spanning. Voor veel mensen is dat de drijfveer.’
Hein: ‘Valt wel mee.’

De rechters citeren uit de chatgesprekken die door de politie zijn uitgewerkt en ruim veertig pagina’s tekst bevatten.
Ze zeggen: ‘Niks opoffering na zeven maanden therapie. U stuurde geld voor een webcam, u wilde met haar afspreken, een kamer huren, u vroeg of ze met Pinksteren vrij was, er zit geen woord Spaans tussen, u wilde gewoon keihard seks met haar.’

Hein: ‘Nee. In gedachten wel, alleen in mijn fantasie.’
Rechters: ‘Dit is geen fantasie, dit is echt.’
Hein: ‘We hebben een rollenspel gespeeld.’
Rechters: ‘Sonja is een naïef meisje. Weet u wat u heeft aangericht?
Hein: ‘Jawel. Schade.’

Nadat Hein op het politiebureau is ontboden, wist hij bestanden van zijn computer.
Het vermoeden is dat hij met meer meisjes contacten had.
Van de vader van Sonja krijgt hij een brief met het verzoek op te houden, er mee te stoppen.
Hein gaat door.
Ook nadat hij drie dagen in een politiecel heeft gezeten, stopt hij niet.

De officier van justitie zegt dat Hein een man is die meisjes van martkplaats plukt.
Zegt dat ouders zo vreselijk goed moeten uitkijken wat hun kinderen op het internet doen.

Rekwireert dat mannen die chatten met kleine meisjes niet strafbaar zijn.
Dat chatten over afspraakjes maken ook niet strafbaar is.
Het wordt pas strafbaar als het heel concreet wordt.
Als er treinkaartjes worden aangeschaft.
Of geld wordt gestuurd voor het kopen van een webcam.

De officier zegt dat de verdachte van mening is dat het allemaal wel meevalt.
Ze zegt: ‘Maar als we al die chatgesprekken lezen, dan valt het pagina na pagina niet mee. Bijzonder zorgelijk, want het gaat vooraf aan echte handelingen.’

Zegt ook dat in zedenzaken de verdachten de gewone mannen zijn.
Niet de criminelen.
Dat Hein ook zo’n doodnormale man is.
Oud ambtenaar.
Een man van de klei.
Hein: ‘Nee, van ’t veen.’

De officier van justitie: ‘Het bewegen tot het plegen van ontuchtige handelingen is wel strafbaar. Ik eis geen taakstraf, want daar heeft de samenleving ook niets aan. Ik eis vier maanden gevangenisstraf, maar die geheel voorwaardelijk. Als grote waarschuwing. Ook moet meneer doorgaan met de therapie bij het AFPN.’

Hein knikt en zegt: ‘Ik heb mijn lesje nu wel geleerd.’

Rob Zijlstra
.

• grooming

.

UPDATE – 24 november 2011 – uitspraak
Zorgelijk en volstrekt onacceptabel, vinden de rechters. De vier maanden die voorwaardelijk werden geeist, heeft Hein dan ook gekregen. Maar om de ernst van de gebeurtenissen te onderstrepen moet hij ook een taakstraf uitvoeren van 100 uur.