Project X Haren (2)

rechtbank groningen, vanochtend bij aanvang politierechterzitting Project XHaren

Rechtbank Groningen, vanochtend bij aanvang van de zitting politierechter ProjectX Haren

De politierechter behandelde vandaag 12 zaken tegen evenzoveel verdachten die in september betrokken zouden zijn bij de rellen in Haren (Project X).

Negen jonge mannen werden veroordeeld.

Het onderstaande verslag is opgetekend vanuit de rechtszaal en is tijdens de zitting  voortdurend bijgewerkt.

Een eerder liveblog rond Project X Haren publiceerde ik op 30 november: zie hier

De belangstelling voor de strafzaken was uiterst minimaal: er was één inwoonster van Haren aanwezig. Is dat raar?

.

.

09.05 uur
Sipko L., 19 jaar uit Sneek
MBO-opleiding sociaal cultureel werk
openlijk geweld: gooien van kiezelstenen naar de Mobiele Eenheid.
“Voordat ik het wist gooide ik, daar zat geen zware gedachte achter. Spijt van dat ik er een onderdeel van ben geweest. Ik zou het verschrikkelijk vinden als het bij mij in de straat zou gebeuren.”

Rechter: “Ik heb begrepen dat u graag bij de politie wilt.”
Sipko: “Ja, nog steeds.”
Rechter: ‘Ik zal dan maar de brenger zijn van de slechte boodschap. Dat kunt u nu wel vergeten.”

eis werkstraf van 60 uur + storten van 500 euro in schadefonds (bij niet betalen: geldboete van 600 euro)
vonnis: conform de eis

.

09.20 uur
Joran T. , 18 jaar uit Gieten
MBO-opleiding sport en beweging
openlijk geweld: gooien van flessen, een fiets en stokken naar politie, auto omgooien, opruiing.
“Ik heb er eigenlijk niets over te zeggen. Klopt denk ik wel, ik weet het niet zo goed meer. Is al lang geleden. Ik had niet de intentie om de auto om te gooien. Ik stond daar wel. Ik heb ook wel een flesje gegooid. En een fiets. Iemand gooide de fiets en ik gooide die door. Spanning zoeken. Sensatie.”

Officier van justitie: “De beelden spreken voor zich. In combinatie met uw verklaring is er voldoende bewijs. Geen bewijs voor opruiing  Opruiing middels gebaren is niet strafbaar gesteld. Wel fors geweld tegen hulpverleners. Dat leidt tot dubbele strafeisen.”

eis werkstraf van 120 uur + storten van 500 euro in schadefonds (bij niet betalen: geldboete van 600 euro)
vonnis: Vrijspraak voor opruiing. Dat is alleen strafbaar als het mondeling gebeurt of met afbeeldingen. Wel bewezen het openlijk geweld. U bent fors over de schreef gegaan. Gevangenisstraf zou kunnen. Maar u bent nog jong en ik hoop dat u uw les heeft geleerd. Ik leg op een werkstraf van 120 uur en de storting van 500 euro in het schadefonds. Conform de eis dus.”

.
09.48 uur
Sjoerd S., 20 jaar uit Groningen
HBO-student bestuurskunde 
openlijk geweld: gooien van flessen en bierblikken naar de politie
‘Klopt. Ik begrijp het wel. Geen tien blikjes, waarschijnlijk een stuk of vijf. De meesten waren zo goed als leeg. Ik heb mezelf gemeld nadat mijn foto was getoond bij Opsporing Verzocht. Ik was met twee vrienden naar Haren gegaan uit nieuwsgierigheid. Oproep van de burgemeester dat er geen feest was, werkte averechts. Bij mij wel tenminste. Alcohol speelde ook een rol. Ik was aangeschoten. Ik schaam me er voor wat ik gedaan heb.’

Rechter: ‘Als u bij de overheid wilt werken heeft u een verklaring van goed gedrag nodig. Met een veroordeling voor een misdrijf wordt dat wel heel moeilijk.’
Sjoerd: ‘Ja, heel vervelend.’

Officier van justitie: ‘Anderen gooiden en daarom ging hij ook gooien. Onbegrijpelijk. Ervaren ME’ers zeiden dat ze zoiets, zo extreem, nog niet eerder hadden meegemaakt.’

eis werkstraf van 60 uur + storten van 500 euro in schadefonds (bij niet betalen: geldboete van 600 euro)

Advocaat: ‘Verdachte heeft zichzelf gemeld en is first offender. Dus een deel van de werkstraf zou voorwaardelijk opgelegd moeten worden.”
Sjoerd: ‘Storting in schadefonds vind ik buiten alle proporties gezien wat ik heb gedaan.’

vonnis  ‘U heeft meegedaan. Ik vind het jammer wat u zegt over de schade. U moet ook uw bijdrage leveren. U krijgt 60 uur werkstraf en de storting van 500 euro.’

.

10.25 uur
Rubben A., 20 jaar uit Tolbert
opleiding beveiliger Noorderpoortcollege
openlijk geweld: gooien van bierflessen in de richting van de Mobiele Eenheid en politie.
‘Klopt, maar niet vaker dan drie keer. Een een lat. Ik kwam er voor het feestje, gezellig met muziek, biertje drinken. Sfeer sloeg om. In eerste instantie kijk je toe. Maar dan ga je er in mee. Dom inderdaad. Hoe vaak moet ik dat zeggen. Na een tijdje ben ik gewoon weggegaan. Ik had toen zoiets van, dit gaat te ver. Ik heb mezelf gemeld, ik stond met foto nummer 356 op de lijst van Opsporing Verzocht. Ik had het rond die tijd wel een beetje moeilijk. Ik wil het niet goed praten, maar ik zat niet lekker in mijn vel.’

Officier van justitie: ‘Wettig en overtuigend bewezen. Relatief licht vergrijp, maar u was wel onderdeel van extreem geweld. Gooien van een blikje of een lat kan niet los worden gezien van het geheel. Een strafblad werkt niet mee als je beveiliger wilt worden. Had u zich eerder moeten bedenken.’

eis: werkstraf van 60 uur + storten van 500 euro in schadefonds (bij niet betalen: geldboete van 600 euro).
vonnis:’U bent strafbaar. U heeft zich laten meeslepen, is geen excuus. De ernst van wat u heeft gedaan, mag niet onderschat worden. 60 Uur en de storting van 500 euro. Conform de eis.’

..

11.00 uur
verdachte P.V. (21) uit Groningen is niet verschenen.

.

11.40 uur
Marius F., 20 jaar uit Bolsward
volgt taxi-opleiding (net gezakt)
openlijk geweld: blikken bier gooien naar politie en het stelen van sigaretten bij Albert Heijn.
‘Klopt. In ben met auto naar Haren gegaan. Ik had wel zin in een feestje. Ik kwam aan bij de C1000, bij de kerk. Het was toen nog vrij rustig, later een grote chaos. Iemand begon ruzie te zoeken met de politie en toen, ja… zodoende. Ik heb lege blikjes naar de Mobiele Eenheid gegooid, maar ik heb ze niet geraakt.’

Rechter: ‘Leg nou eens uit waarom?’
Marius: ‘Adrenaline. Ik werd meegesleurd, denk ik. Door de groep. De spanning van het moment.’
Rechter: ‘U bent ook in de Albert Heijn geweest.’
Marius: ‘Zelfde verhaal. Ik heb een pakje sigaretten meegenomen.’
Rechter: ‘Dat is wel weer een stap die verder gaat. Wat denkt u dan op zo’n moment.’
Marius: ‘Ik dacht een pakje sigaretten mist niemand. En zulke grote bedrijven zijn verzekerd toch? ‘
Rechter: ‘Er is wel voor meer dan 16.000 euro schade aangericht. Dat wil Albert Heijn ook op u verhalen.’
Marius: ‘Ja…’

Officier van justitie: ‘Openlijk geweldpleging bewezen, diefstal sigaretten ook. Er zijn beelden waarop is te zien dat hij een pakje sigaretten pakt en naar buiten loopt via het raam. Volstrekt onacceptabel. De diefstal is plundering. U heeft eerder een werkstraf gehad bij de kinderrechter voor openlijk geweld. Daarom mag ik nu geen werkstraf meer eisen. De wet is daar heel streng in. ‘

eis: 2 maanden celstraf + storten van 500 euro in schadefonds (bij niet betalen: geldboete van 600 euro). Vordering Albert Heijn is te ingewikkeld en wijs ik af.

Advocaat: ‘We kunnen kort zijn over de feiten. Die kunnen bewezen worden. Ik kan de officier van justitie niet volgen in zijn eis van een gevangenisstraf. Bij de eerste veroordeling was hij minderjarig. Dat onderscheid moet gemaakt worden. Als de wet het  niet toestaat, kunt u een gevangenisstraf opleggen van een (1) dag, in combinatie met een werkstraf.’
Marius (laatste woord): ‘Ik ben geschokt door de eis. Ik ben stom bezig geweest, maar ik ben geen gevaar voor de samenleving en ik vind dat ik niet in de gevangenis hoor te zitten.’

vonnis: ‘Bewezenverklaring openlijk geweld. Diefstal sigaretten ook. U bent in het verleden gewaarschuwd toen u minderjarig was. Dat telt. U krijgt een (1) dag gevangenisstraf en 120 uur werkstraf. Daarnaast een storting van 500 euro n het schadefonds.’

.

12.35 uur
Kai M, 19 jaar uit Bronneger
?
openlijk geweld: gooien met harde spullen (blikken, stenen, fietsen) naar de politie en diefstal uit de Albert Heijn.
‘Klopt. Ik heb een keer een deksel gegooid. Spullen meegenomen uit de Albert Heijn? Daarvoor beroep ik mij op mijn zwijgrecht.’

Rechter: ‘Bent u de man in het streepjes-shirt?
Kai: ‘Ik beroep mij op mijn zwijgrecht.’

[rechter besluit om de beschikbare beelden te bekijken]

> zaak wordt aangehouden (en op later tijdstip voortgezet).

.

13.15 uur
S.G., 19 jaar uit Groningen
openlijk geweld
zaak niet gevolgd
eis: werkstraf 80 uur en storting 500 euro in fonds
vonnis: conform

.

13.45 uur
Herman I., 20 jaar uit Groningen
werkzaam in de autohandel
openlijk geweld: afbreken verkeersbord, gooien met bierblikken naar de ME en omgooien winkelwagens
‘Klopt. Ik woon vlakbij, ik was nieuwsgierig. Was een feeststemming. Gezellig. Stemming sloeg een beetje om naar het tegenovergestelde. Toen heb ik mij mee laten sleuren. Puur uit nieuwsgierigheid ben ik blijven kijken. Ongelooflijk dom van mezelf. Ik werd op gegeven moment gebeld door de politie met de vraag of ik langs wilde komen. Ik heb toen keurig netjes meegewerkt.’

Officier van justitie: ‘Mee laten slepen? In 2008 bent ook veroordeeld wegens openlijk geweld.’
Herman: ‘In 2007. Ik ben sindsdien heel erg veranderd, bezig met een eigen bedrijf en zo.’
Officier van justitie: ‘Blijf het merkwaardig vinden.’
De gemeente Haren vordert 144 euro voor vernieling verkeers- en straatnaambord.

eis: ‘Drie maal openlijke geweldpleging, kan worden bewezen. Is ook strafbaar. Ik ga een onvoorwaardelijke gevangenisstraf eisen, dus let goed op. U heeft een bijdrage geleverd aan het totaal. In januari 2008 bent u veroordeeld door de kinderrechter. U was een fors gewaarschuwd man. De ruimte om nog een werkstraf op te leggen is beperkt, 22 b lid 2 Wetboek van strafrecht. Er moet een onvoorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd worden. Ik eis een storting van 500 euro in het schadefonds, een gevangenisstraf van 2 maanden en 144 euro betalen aan de gemeente Haren.’

Advocaat: ‘Hij is geen harde kern, geen hooligan, maar een meeloper. Hij ging niet naar Haren om te rellen. De eis is fors en staat niet in verhouding tot andere straffen. De meeste komen weg met een werkstraf. De eis is disproportioneel. Hij is al aantal jaren rustig. Als hij toch moet zitten, doe dan 1 dag. Hij werkt zeven dagen in de week keihard.’

vonnis: ‘De drie ten laste gelegde feiten acht ik bewezen. U heeft een wat prominentere rol gehad dan anderen. Op bent op meerdere tijdstippen en plekken actief geweest. Er moet ook een balans zijn ten opzichte van anderen. De bedoeling van de wet is dat niet meer taakstraf na taakstraf wordt opgelegd. Maar ik kijk ook naar uw leeftijd. De vorig keer is bijna vijf jaar geleden. Ik veroordeel u tot 1 dag celstraf en 120 uur werkstraf. U moet verder 144 euro betalen aan de gemeente Haren en u moet 500 euro storten in het schadefonds.’

.

14.25 uur
R.L., 20 jaar uit Groningen
niet verschenen, dagvaarding nietig.

.

14.40 uur
Hans E., 20 jaar uit Groningen
HBO-opleiding laborant
openlijk geweld: gooien van flessen en bierblikken naar de politie.
‘Ik heb een keer een fles gegooid en een keer een blik. Ik heb me later zelf gemeld. Ik voel met wel verantwoordelijk. Niet direct gemeld, maar toe ik de beelden zag schrok ik wel. Ik was herkenbaar in beeld. Ik schrok van hoe ik me heb gedragen. Ik heb me mee laten slepen. Ik had veel gedronken, maar dat zal iedereen wel zeggen.’

Rechter: ‘U hebt ook vuurwerk afgestoken.’
Hans: ‘Ja.’
Rechter: ‘U was wel heel actief bezig.’
Hans: ‘Maar niet gericht op een persoon.’
Officier van justitie: ‘U was ook bezig met een fietsenrek.’
Hans: ‘Ja…, maar niet om te gooien.’
Rechter: ‘Was u aangeschoten?’
Hans: ‘Nee, dronken.’

Officier van justitie: ‘U heeft meer gedaan dan u ten laste is gelegd. U maakte opruiende gebaren. Dat wordt u niet verweten, maar het speelt wel mee. Ambulances en brandweer konden hun werk niet doen. Daar heeft u aan bijgedragen. Er was geweld tegen de politie. Daarom zijn de eisen in deze zaken fors, dubbele strafeisen. U bent niet eerder veroordeeld.’

eis: 80 uur werkstraf en 500 euro storten in het schadefonds ten behoeve van Haren.
vonnis: 80 uur en storting, conform de eis.

.

Raoul A., 20 jaar uit Groningen
student sportopleiding
openlijk geweld: omgooien van winkelwagens, diefstal dan wel heling van sigaretten bij Albert Heijn.
‘Het klopt. Vrienden van mij kwamen bij mij en wilden naar Groningen, naar de Drie Gezusters. Hoorden we van Haren, gingen we daar heen. We dachten dat er artiesten zouden langskomen om er een leuke muzieksfeer neer te zetten. Op het voetbalveld. We hadden een feestje verwacht. Was ook nieuwsgierigheid.Het was geen sensatiezucht, we hadden zin om een feestje te bouwen. We waren tegen tien uur in Haren. We kwamen in een groep terecht, man of 2000. We liepen met de stroom mee. Was toen nog leuk. We zongen waar is het feestje… We hebben ook nog drank gekocht bij de slijterij. De Mitra. Ja, die was nog open. Bij Albert Heijn werden sigaretten dor de lucht gegooid. Heb ik twee pakjes van gepakt. Die heb ik onderweg verkocht. Later heb ik mijn ouders gebeld, gezegd het klopt niet wat hier gebeurt. Ik wilde weg, maar kon niet weg. Later zijn we wel weggekomen.’

Rechter: ‘Waarom deed u wat u deed?’
Raoul: ‘Combinatie van alcohol en joelende mensen, beetje meegaan, niet echt over nadenken. Armen in de lucht en zo. De sensatie om je heen. Later denk je wel, nee…’
Rechter: ‘Wanneer kwam dat besef?’
Raoul: ‘Toen ik mijn ouders ging bellen.’
Rechter: ‘Bij de politie vertelde u dat u het wel lekker vond mensen uit hun comfort-zone te halen.’
Rauol: ‘Nee, maar ik vond dat wel apart om te zien.’
Rechter: ‘Albert Heijn heeft een schadevordering ingediend van 16.000 euro.’
Rauol: ‘Oke.’

Officier van justitie: ‘Je bent verantwoordelijk voor je eigen handelen. Drank of sensatiegevoel of niet. Nu zit je hier met de consequenties. U zit hier ook voor het geweld van anderen, van de mensen om u heen, dat is de kern van openlijke geweldpleging. U heeft een flinke bijdrage geleverd.’

eis: 120 uur werkstraf (zo niet: 60 dagen zitten) en 500 euro storten in het schadefonds ten behoeve van de slachtoffers van Haren (zo niet: een geldboete van 60 euro). De vordering van Albert Heijn is te ingewikkeld voor behandeling in strafzaak.

Rauol (laatste woord): ‘Ik vind het een beetje veel.’

vonnis: ‘Ik zal het iets matigen: 80 uur en 500 euro storten in schadefonds.’

zitting gesloten: 15.25 uur

Geen netwerk meer

Bedroefd rijd ik even na middernacht de stad uit, langs links en rechts de donkere weilanden richting huis.
Even voorbij de kaasfabriek licht de IPhone in de houder aan de voorruit geplakt op en meldt dat ik geen netwerk meer heb.
Daar zat ik nou juist over te piekeren.

Want het was een rotrechtbankdag.
Ik had net het blogverhaal geschreven dat zaterdag in de krant moet staan en morgen (vrijdag) al op dit weblog staat.

Het gaat over een echtpaar dat vertelde dat ze 28 jaar buikpijn had omdat hij en zij wel wisten dat het niet deugde wat ze samen hadden uitgevroten.
Nu worden ze met de nek aangekeken.
Hij op het voetbalveld, waar ze hem lelijke dingen naroepen.
Zij komt de deur niet meer uit, vanwege de schaamte.
Met niemand nog contact.

Geen netwerk meer.

De officier van justitie zei dat het gaat om een berekenend echtpaar dat op de blaren hoort te zitten.
Ze zei: zielig en sneu doen, is nu flauwekul.
Dat opa dreigt met zelfmoord, is chantage,
Nee, opa en ook oma moeten naar de gevangenis.

Eerder op de dag had de rechtbank uitspraak gedaan in de zaak van de 17-jarige jongen uit Haren.
De strafzaak was twee weken geleden achter gesloten deuren behandeld omdat de verdachte minderjarig is.

Het vonnis – de uitspraak – heeft echter plaats in het openbaar.
Omdat dat moet.
En omdat de jongen vorig jaar oktober de rechtsorde heeft geschokt, mag of moet diezelfde rechtsorde nu kennis (kunnen) nemen van de achtergronden van die schokkende gebeurtenissen.
Daarom heeft de rechtbank het vonnis voor eeuwig op het internet gepubliceerd.

Ik heb niet vaak eerder een vonnis gelezen dat zo triest tot de verbeelding spreekt.

Naast mij zat de terneergeslagen vader van de verdachte.
Succesvolle man in het zakenleven, wordt gezegd.
Maar mislukt als opvoeder, schrijven de rechters in het vonnis.

De rechters schrijven dat er sprake is van een uiterst complexe gezinssituatie.
Waar geen aandacht was voor (alledaagse) problemen.
Het motto was: niet zeuren, maar presteren.

De zoon van 17 van deze vader heeft zijn vrouw, de moeder van 49, doodgeslagen met een hockeystick.
In een immense opwelling.
Die opwelling kwam nadat die moeder, de dominante moeder wordt gezegd, haar zoon de opdracht gaf haar te helpen zelfmoord te plegen.
Zij wilde samen naar het bos, naar een boom.
En dan moest hij het krukje waarop zij zou gaan staan, in dat bos verplaatsen.

Hij zei dat hij dat niet kon en ook niet wilde en probeerde haar op andere gedachten te brengen.
Hij dacht, in paniek en in een toenemende vernauwing van het bewustzijn – tot een zeer ernstige verminderde toerekeningsvatbaarheid aan toe – zijn moeder te kunnen redden door een dreigende situatie te creëren.
Hij pakt daarom een hockeystick die daar in de woning in Haren stond en hield die stok met beide handen in de lucht.
Zei: ‘Dit wil je niet, mama.’
Moeder: ‘Dit wil ik wel.’
Vader was in Amerika.
Zoon van 17 sloeg toen in de immense opwelling.
Tenminste vijftien keer.

Rechercheurs die wel wat gewend zijn en ter plaatse waren geweest, zeiden dat ze wel wat gewend zijn, maar zoiets nog nooit.
Ze zeiden: ‘Je wilt het niet weten.’

Een moeder die haar zoon vraagt haar te vermoorden.
Een moeder die van haar zoon eist dat hij haar helpt zelfmoord te plegen.

Geen netwerk meer.

Ik heb vanavond op de krant geprobeerd, met het beeld van die terneergeslagen vader naast mij, het vonnis zo goed mogelijk weer te geven.
Maar eigenlijk zou iedereen die geschokt is of doet, dat vonnis zelf eens moeten lezen.

Het vonnis.

Rob Zijlstra

De vrouwenman

Anderhalf jaar geleden zegt Sonny in zittingszaal 14 van de Groninger rechtbank dat hij nooit vrouwen zou beroven.
Nooit!
Hij zegt: ‘Ik kom uit een vrouwenfamilie, ik ben opgegroeid met alleen maar vrouwen. Dus.’

Justitie verdenkt hem wel van het beroven van vrouwen.
In december 2007 werden op verschillende plaatsen in de stad en in Haren jonge vrouwen – meestal ’s nachts en op de fiets op weg naar huis – van hun tas en veiligheid beroofd.
Via informanten kreeg de politie Sonny in het vizier.
Toen hij werd aangehouden, vond de politie diverse bankpasjes die bij de berovingen buit waren gemaakt in zijn woning.
Dus.

Maar Sonny ontkende stellig.
Het huis waar hij woonde, aan de Multatulistraat, was een crimineel doorloophuis, zei hij. Dus dat daar pasjes werden gevonden, was heus niet raar.
‘Er komen daar zoveel mafkezen.’

Justitie legt hem uiteindelijk zeven van de in totaal veertien tasjesstraatroven ten laste en eist achttien maanden celstraf waarvan zes voorwaardelijk.
De rechtbank wil er twee weken later niet aan. De rechters noemen het politieonderzoek onder de maat en daarom wordt Sonny vrijgesproken van zes van de zeven ernstige beschuldigingen.
Niet dat hij daar heel veel mee opschiet, want de rechters volgen wel de strafeis.
Sonny moet voor een beroving netto een jaar zitten.

Zo belandt hij – hij de vrouwenman – in de bajes.
En daar gebeurt iets heel moois.
Hij wordt verliefd.
Nog mooier: zij ook op hem.

Hij de boef, zij de boevenbewaakster.

Op 28 november (vorig jaar) zijn Sonny’s dagen geteld en mag hij naar huis.
Omdat hij geen huis heeft, trekt hij bij haar in.
Hij vindt werk, hun kind wordt geboren en de zon schijnt.

Maar na vijf maanden betrekt de lucht.
Sonny was samenwonen nog niet zo gewend en het jonge stel besluit elkaar een maandje rust te gunnen. Sonny mag zolang wonen in een vakantiehuisje van zijn goede werkgever.

En daar zit hij dan.
Vrij, maar weer alleen.

En het gaat dus fout: oude vrienden, drugs.
Een feest wordt het niet, want Sonny is boos, boos op zichzelf, omdat hij weer is teruggevallen, nu zelf ook weer een mafkees is.
Hij is zo boos en heeft niemand om mee te praten (zegt hij) dat hij besluit in haar auto te stappen en de eerste de beste die hij tegenkomt iets aan te doen.
Zegt: ‘Best heel eng eigenlijk.’

Sonny zegt dat tegen de rechters in zittingszaal 14.
Want daar zat hij deze week opnieuw.
Justitie beweert dat hij – in Haren – drie vrouwen heeft beroofd van hun tassen.
Op 22, 23 en 24 mei.
Uitgerekend in de periode dat hij in dat vakantiehuisje verbleef, gescheiden van zijn bewaakster.

Die laatste beroving, op 24 mei, aan de Hertenlaan, bekent hij.
Met haar auto was hij – boos, niemand om mee te praten, paar flesjes bier en een grammetje cocaïne – de eerste de beste voorbij gereden en toen ineens gestopt, portier opengegooid en haar tas gepakt.
De vrouw grijpt echter het portier vast en rijdt ongewild tien tot vijftien meter mee.
Zij werd meegesleurd, zegt de officier van justitie.
Het ging niet zo snel, zegt Sonny.

De twee andere berovingen, hoewel op soortgelijke wijze en eveneens in Haren, ontkent hij stellig, net als anderhalf jaar geleden.
Wel laat hij het vrouwenverhaal nu achterwege.

Sonny heeft een fors strafblad.
Zegt: ‘Er is ook wel iets met mij aan de hand. Ik doe wat mij het eerst te binnen schiet. Vroeger ook al. Het schiet niet op.’
Hij zegt dat hij in zijn jeugd onhandelbaar was, ouders gescheiden.
Toen hij achttien werd, was hij een erkend voetbalhooligan bij de z-side van de FC.

Sonny bevestigt dat als hij op vrije voeten komt de kans op herhaling groot is.
Dat hij dan weer mafkees wordt.
En dat wil hij niet: ‘Ik heb een zoontje van tien maanden en een lieve vriendin die nog steeds achter mij staat. Ik heb een gezinnetje. Daar wil ik voor knokken.’

Nog los van straf lijkt iedereen een klinische behandeling het beste.
Maar hoe dat moet en hoe lang zoiets moet duren, is nog niet onderzocht.
En dat moet wel van de wet.
De officier van justitie wil de afhandeling van de strafzaak daarom aanhouden tot 27 oktober.
De rechters vinden dat een goed idee.

Rob Zijlstra