De rechters weigeren

Hoe het kan gaan, soms.

Het is 2011 en Mark rommelt in dat jaar een beetje in de hennepwereld.9589832-hennep
Hij heeft ondernemend bloed en op een dag zijn zinnen gezet op een grow-web-shop.
Om klanten te werven moet hij de boer op en zo komt hij van alles tegen en met iedereen in aanraking.

Wat hij niet weet is dat er een groot politieonderzoek gaande is naar mensen met wie hij soms in zee gaat.
Die mensen vormen een criminele organisatie.
Via telefoontaps en observaties komt ook hij af en toe in beeld.
Niet als grote vis, maar als bijvangst.

De drugsbende – die vooral zaken doet met Duitsland – wordt in 2011 ontmanteld en de bendeleider krijgt in augustus 2012 een jaar celstraf.
Er was drie jaar geëist.

Mark was in april 2011 aangehouden.
Waar hij dan is, zijn ook 36 hennepplanten en 3.656 hennepstekken.
Na verhoor op het politiebureau mag hij gaan.
De politie neemt wel zijn auto, zijn computers, telefoons en meer van waarde in beslag.
Zo gaat dat.
De winst (criminele winst) die hij volgens de rekendeskundigen van de politie zou hebben gemaakt bedraagt 200.107,94 euro.

Op 25 maart 2013 krijgt Mark een brief van het Openbaar Ministerie.
Dat doet een schikkingsvoorstel: betaal 5.500 euro en dan doen wij zand erover.
Mark wil dat niet.
Hij voelt zich niet schuldig en wil de zaak voorleggen aan de rechtbank.

9589832-hennepRuim anderhalf jaar na dat schikkingsvoorstel en drie-en-een-half jaar na zijn aanhouding, is  het zover.
Vrijdagmiddag, 21 november 2014.
Mark is wat zenuwachtig, want er staat voor hem nogal wat op het spel.
Bovendien weet zijn werkgever van niks en dat wil hij heel graag zo houden.
Het is de laatste strafzaak van de week.

Bij aanvang van de zaak vragen de rechters hoe dat nou kan, dat een zaak uit 2011 die in augustus 2012 wordt afgerond pas op 21 november 2014 in de rechtszaal belandt?
De officier van justitie zegt dat hij dat ook niet weet, dat het heel vervelend is en biedt vervolgens zijn excuses aan aan de verdachte.

De officier van justitie komt dan met een verrassing.
Hij zegt dat hij nog een keer is gaan rekenen en dat de criminele winst zoals de politie die becijferde, ietwat moet worden bijgesteld.
Het is niet 200.107, 94 euro.
Het moet 9.336,70 euro wezen.

De rechters: ‘Maar dat is nogal een verschil.’
De officier van justitie zegt dat ze bij de politie iets te enthousiast waren.

Tja, zeggen de rechters en gaan nadenken.
Na nadenken zeggen ze vrij vertaald: Maar zo een oude zaak en dat de winst zo naar beneden is bijgesteld, is het dan nog wel een zaak voor de meervoudige strafkamer? Hoort zo’n zaak niet thuis bij de politierechter waar de doorgaans meer eenvoudige zaken worden behandeld?

Tja, zeggen de advocaat en de officier van justitie op hun beurt.
Er volgt nogmaals beraad.
En dan verrassen de rechters: ze willen niet.
Ze weigeren de zaak meervoudig te behandelen.
Dat is pijnlijk voor het Openbaar Minsterie.

Twee rechters trekken zich nu terug.
De voorzitter blijft zitten.
Hij is nu politierechter.

De officier van justitie zegt dat kan worden bewezen dat Mark zich heeft ingelaten met drugshandel.
Ernstig feit, strafbaar ook.
De officier van justitie zegt dat hij ook rekening zal houden met het tijdsverloop.
Hij eist een boete van 1000 euro.
Geheel voorwaardelijk.
Mark hoeft dus niks te betalen.
Dat wil zeggen: hij moet wel de criminele winst inleveren, die 9.336,70 euro.

De advocaat zegt dat de officier van justitie zijn rechten heeft verspeeld.
Zo een oude zaak en dan nu pas.
Advocaat: ‘Bovendien is er sprake van een schending van de behoorlijke procesorde. Het OM dreigt met een ontneming van meer dan 200.000 euro en biedt dan een schikking aan van 5.000 euro. Dus betaal 5.000 om te voorkomen dat je mogelijk meer moet betalen. Dat noem ik chantage, dat is iemand iets door de strot duwen.’

De politierechter doet direct uitspraak.
Het OM mag vervolgen (is ontvankelijk), want het tijdsverloop is keurig verwerkt in de eis.
Die is redelijk.
Dat Mark hennepstekken heeft vervoerd kan worden bewezen, hij geeft het zelf ook toe, vindt de politierechter.
Heeft hij ook gehandeld?
Politierechter: ‘Dat blijkt niet uit het dossier.’9589832-hennep

De straf: een boete van 1000 euro, geheel voorwaardelijk, proeftijd een jaar.
De vordering van 9.336,70 euro wordt afgewezen want onvoldoende aannemelijk gemaakt.

De advocaat zegt: ‘Zo.’
Zegt: ‘En nu proberen de spullen terug te krijgen die in 2011 in beslag zijn genomen door de politie, waaronder een auto, laptops, een iPhone.

Het vermoeden bestaat dat de eigendommen van Mark zijn verdwenen, dat die al door de politie te gelde zijn gemaakt.

Soms gaat het zo.

Rob Zijlstra

.
extra
In korte tijd kwamen van verschillende (juridische) kanten dezelfde vraag binnen: wie was die advocaat?
Het is/was strafrechtadvocaat Mathieu van Linde.
Te Groningen.

Eenmalige misdadigers

Er zijn misdadigers die gewetenloos zijn.
Die doen het om er zelf beter van te worden of zomaar voor de kick.
Zij zijn wel de ergste, maar ze zijn niet met de meesten.
De meeste mannen die met een misdaad in de rechtszaal moeten verschijnen – in Groningen maar ook elders – zijn eenmalige misdadigers.
Amateurs.
Ze hebben vaak ook een reden, al dan niet in combinatie met een samenloop van omstandigheden.
Een zus met reuma, een slecht huwelijk, ontzettende dorst.

Ontzettende dorst.
Martin, 55 jaar, geboren en getogen in Groningen, is glazenwasser van beroep.
Dat wil zeggen Martin had een fiets, een ladder en een emmer met zeepsop.
Toen zijn compagnon in 2000 overleed had hij aan de weduwe 300 gulden (toen nog) betaald om het klantenbestand over te nemen.
Zo kreeg hij een eigen wijk.
Een vetpot was het niet, maar hij kon er de vijf liter bier die hij dagelijks tot zich nam van betalen.
En af en toe wat heroïne.

Op een dag werd hij verraden door een concurrerende glazenwasser.
De sociale dienst stelde een onderzoek in en ontdekte dat Martin genoten inkomsten niet opgaf en dat hij een gezamenlijke huishouding voerde met Alie, de zus van zijn overleden compagnon.
Martin ziet dat anders.
In 2006 was Alie shag gaan halen bij het benzinepompstation.
Ze kreeg een aanval en ging onderuit.
Sindsdien komt ze nauwelijks nog buiten.
Hij verzorgt haar.

De fraudepolitie ontdekte dat hij de boodschappen deed en kookte, dat de gasrekening op het adres waar hij zei zelfstandig te wonen veel te laag was, dat zij zijn kleren waste, dat hij haar hond uitliet.
Martin maakte ook gebruik van een brommer die op naam stond van Alie.
Martin zegt dat hij Alie altijd op haar brommer – zij achterop – naar het ziekenhuis bracht.
Daarom.

In de wijk belde de fraudepolitie aan bij mensen met de vraag of zij Martin kenden als de glazenwasser.
En of ze wilden verklaren dat ze hem geld gaven voor schone ramen.
Veel klanten hadden hun mond gehouden, maar een stuk of tien klapten uit de school en leverden het wettige bewijs voor de fraude.

Martin had nog aangevoerd dat ze het bed niet deelden, dat van een seksuele relatie geen sprake was.
Te laat.
De financiën waren verweven (‘we deden het een beetje sam-sam’) en dat is voldoende om van een duurzame relatie te kunnen spreken.
En dan heb je geen recht op een uitkering als alleenstaande.
Martin moet nu 110.000 euro terugbetalen, geld dat hij niet heeft.

De officier van justitie zegt dat Nederland een verzorgingsstaat is waarin zij die het beter hebben betalen voor hen die het iets minder hebben. ‘Als iedereen doet wat Martin deed, dan houden we de staat niet overeind, dan kunnen we het niet meer betalen.
Wat Martin heeft gedaan is dus heel ernstig. Ik vind dan ook dat hij iets terug moet doen voor de maatschappij. Ik eis een werkstraf van 240 uur.’

Martin vindt dat de officier van justitie groot gelijk heeft.
Zegt: ‘Zoals zij denkt, zo denk ik er ook over. Ik heb de staat benadeeld, maar ik ben geen draaideurcrimineel geworden. Als crimineel had ik de staat nog veel meer geld gekost.’

Martin neemt afscheid met een kleine buiging naar de officier van justitie en naar de rechters en zegt: ‘Mag ik u allen vriendelijk bedanken?’
Dat mocht.
De strafzaak tegen Alie is vanwege haar gezondheid geseponeerd.

Bart is ook mantelzorger.
Hij loopt tegen de zeventig en verzorgt zijn moeder die de honderd nadert.
Hij is ontzettend bang dat hij naar de gevangenis wordt gestuurd.
Dan zal hij zijn moeder niet meer kunnen bijstaan en ook zal hij dan alles aan haar moeten vertellen.
Nu weet ze van niets.

Bart heeft twee enorme stommiteiten begaan.
Hij verzamelde kinderporno op zijn computer.
Zegt: ‘Ik was bewust op zoek, het was verslavend gedrag. Ik zag geen kinderen in nood. Ik had mijn geweten uitgeschakeld. Dat neem ik mezelf ontzettend kwalijk. Toen de politie kwam, stortte mijn wereld in want ik wist waarvoor ze kwamen.’
Dit speelde zich af in november 2011.
Hij is al langer dan een jaar in therapie en dat doet ‘m goed: ‘Ik leer daar heel veel over mezelf.’

In september 2010 was de politie ook al bij hem aan de deur geweest.
Zijn zus heeft reuma en had baat bij zo af en toe wat nederwiet.
In een growshop had hij naar de mogelijkheden geïnformeerd, want steeds maar naar de koffieshop werd te duur.
Politieagenten hadden hem in die winkel gespot en drie maanden later belden ze bij hem aan.
Of hij een hennepkwekerij had?
Bart had ja gezegd en de agenten binnengelaten.
Dat had hij niet moeten of hoeven doen, maar dat wist hij als amateur natuurlijk niet.

Een bezoek aan een growshop kan geen reden zijn om iemand als verdachte te beschouwen en een onderzoek te beginnen, zegt de advocaat.
Ook hebben de agenten niet gezegd toen ze aanbelden dat hij het recht had te zwijgen.
Ernstige fouten die ook niet zijn te herstelen en dus moet vrijspraak volgen.

De officier van justitie is het niet met de advocaat eens: de politie mag overal aanbellen en een vraag stellen.
‘Vragen staat immers vrij.’
Wel houdt ze rekening met het feit dat het oude misdaden zijn: normaliter waren de misdaden van Bart goed geweest voor gevangenisstraf, nu kan worden volstaan met een taakstraf van 240 uur (eis).

Bart buigt het hoofd en biedt excuses aan: eerst aan de kinderen en dan – via de officier van justitie als vertegenwoordiger van de samenleving – aan ons allemaal.

Rob Zijlstra

UPDATE – 31 oktober 2013 – uitspraken
Bart is veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur en 6 maanden voorwaardelijke celstraf.  De politie heeft niets onrechtmatig gedaan, vindt de rechtbank. Vragen staat vrij evenals spontaan iets tegen de politie zeggen.
Glazenwasser Martin moet ook 240 uur voor straf werken en kreeg 2 maanden voorwaardelijk als stok achter de deur.

de vonnissen zijn door de rechtbank niet gepubliceerd

Fuzzy networks

Darbuka 3

Strafrechtadvocaat Sonny Jansen: ‘Het Openbaar Ministerie werpt stof op, roept rook, en zegt nou dan zal er ook wel vuur wezen.’
Verdachte Gibran (33) had iets anders bedacht om de rechters weg te houden bij de waarheid van de officier van justitie.
Hij deelde – nog nooit meegemaakt – in de rechtszaal kranten uit – Dagblad van het Noorden – om de rechters kennis te laten nemen van De Rechter, de strip op de achterpagina.

Stripman belt en zegt: ‘Ik heb het druk. Ik sta bij de autodealer.’
Hij belandt in de gevangenis.
Zijn telefoon werd afgetapt.
In het strafdossier is komen te staan: ‘Ik heb drugs. Ik sta bij de auto van de dealer.’
Tot zover de strip.

Gibran tegen de rechters: ‘Met alle respect, maar deze plaatjes tonen exact aan wat er hier, in dit proces, aan de hand is.’

Ook in deze zaak zijn telefoongesprekken afgeluisterd.
Hoofdverdachte Rian (28) zegt een keer: ‘Ik heb nieuwe schoenen nodig.’
De rechters willen wel eens weten wat hij daar nou mee bedoelde.
Is het lijdend voorwerp versluierd taalgebruik, om de politie te misleiden, misschien?
Rian: ‘Nee, ik bedoelde nieuwe schoenen, die had ik nodig.’

Rian zit al een jaar in de gevangenis.
Tot woensdagmiddag werd hij gezien als de grote leider van een criminele organisatie die de maatschappij ontwrichtte door in Groningen en Friesland hennepkwekerijen te exploiteren.
Halverwege het proces degradeert de officier van justitie hem van leider tot een ordinair bendelid.
Om niet veel later vijf jaar gevangenisstraf tegen hem te eisen.

De strafzaak rond het hennepgeboefte duurde welgeteld 25 uur, verdeeld over drie dagen.
Het dossier omvat zeker dertig ordners, of nog wel meer.
De politie heeft er een potje van gemaakt, zongen de raadslieden in koor.
’s Lands meest strijdbare strafrechtadvocaat Jan Boone, al 39 jaar actief, zei het ietwat fijner: ‘Knoeiwerk van het allerergste soort!’

Er werden drie rechercheurs als getuigen gehoord.
Twee van hen hadden het zicht- en hoorbaar moeilijk met de ondervraging.
Een van de agenten, zeiden de advocaten, had vals geprobeerd verdachten uit de tent te lokken door vermoedens als feiten te presenteren.
Nog erger: vermoedens als feiten op te schrijven in dat dikke dossier.
Boone: ‘Als de politie liegt, is de rechtstaat in het geding.’

Tijdens de ondervraging werd ook duidelijk dat de politie twee mannen die niet in de rechtszaal zaten, ziet als de echte grote leiders van de bende.
Dat de bovenbazen niet zijn gearresteerd, heeft te maken met beleid.
Politieonderzoeken worden ‘afgekaderd’, vertelt een van de agenten aan de rechters.
Wat buiten de kaders valt, gaat vrijuit.

De praktijk is best wel raar.

Het OM ziet andere praktijken.
Dit onderzoek laat zien dat in de huidige wereld van de hennepteelt geweld niet wordt geschuwd.
Vier van de vijf verdachten zouden zich ook schuldig hebben gemaakt aan betrokkenheid bij een poging tot moord.
Ene Willem moest pijn lijden, gemarteld worden en in de kofferbak belanden omdat hij had gelekt waardoor kwekerijen waren ontmanteld.
De leider liet de onderwereld zo zien dat hij geen pussy is.

Gibran werd ingeschakeld – zegt het OM – om tegen betaling killers te vinden die deze smerige klus wel even zouden klaren.
Willem belandde zwaar gekneusd in het ziekenhuis.
Toen Gibran dat hoorde, was hij verbaasd geweest.
Tegen de rechters: ‘Er is over gesproken, klopt, maar ik heb juist geadviseerd geen geweld te gebruiken, dat leidt maar tot negatieve aandacht.’

Strafrechtadvocaat Cees Eenhoorn, 31 jaar actief en strijdbaar, staat de man bij die wiethokken in elkaar timmerde omdat hij timmerman is.
Eenhoorn tegen de rechters: ‘De strijd tegen drugs hebben we verloren en als dat niet zo is, dan gaan we die strijd verliezen. Meer drones de lucht in, het zal niet helpen. Uitgerekend in het land waar de war on drugs is bedacht, wordt in de ene na de andere staat softdrugs gelegaliseerd. En wij maar kwekerijen oprollen.’

Om de bende te bewijzen werden ook stiekem zendertjes geplaatst in auto’s van verdachten.
Advocaat Eenhoorn uit opnieuw zijn bezorgdheid.
Zegt: ‘Zo’n opsporingsmiddel mag alleen worden ingezet als er sprake is van een ernstige inbreuk op de rechtsorde. Vertel mij, sinds wanneer is een hennepkwekerij dat?’

De verdachten ontkennen niet alles.
Rian geeft toe dat hij plantages onderhield, in opdracht van anderen.
Geen namen.
Zijn broer erkent dat hij een paar keer kwam helpen om toppen te knippen, in ruil voor een beetje geld.
Leo kent Rian wel.
En de timmerman had een paar keer wat in elkaar getimmerd, vanwege de beun, een extraatje.
Maar nimmer niet in georganiseerd en crimineel verband.

Zou dat wel waar zijn?

De politie doet uitvoerig onderzoek naar een boevenbende en na een jaar speuren is nog steeds niet duidelijk wat wordt bedoeld met ‘nieuwe schoenen’ en kunnen de feiten zoals de officier van justitie het zei, op verschillende manieren worden geïnterpreteerd.
Lopen de grote mannen achter al die kwekerijen vrolijk rond, terwijl nota bene hun namen in de rechtszaal werden genoemd.

De officier van justitie zei dat een criminele organisatie niet meer een piramide is, met een grote leider aan de top, dan een paar sergeanten en daaronder de soldaten.
Nee, een criminele organisatie is, zei de officier van justitie, vandaag de dag vooral een fuzzy network.

Dus nogal wazig.
Stoffig.

Rob Zijlstra

.

• meer over deze zaak:
darbuka 2 verslag strafproces

.

UPDATE – 24 april 2013 – uitspraken
Gibran – 12 maanden celstraf (eis: 30 maanden)
De timmerman – 500 dagen celstraf waarvan 242 voorwaardelijk (eis 3 jaar)
Rian (hoofdverdachte) – 30 maanden (5 jaar)
De broer van de hoofdverdachte – 308 dagen celstraf (eis: 18 maanden waarvan 10 voorwaardelijk)
De boekhouder – 548 dagen celstraf waarvan 240 voorwaardelijk (eis: 15 maand)

De rechtbank acht deelname aan een criminele organisatie bewezen (niet voor Gibran). Vrijspraak volgde voor de poging tot moord. De rechtbank kwalificeerde de afranseling als zware mishandeling.

Aangekondigd is een procedure waarin wordt geprobeerd het verdiende geld af te nemen (‘pluk-ze’). Het zou gaan om honderdduizenden euro’s.

DE VONNISSEN VOLGEN [zodra beschikbaar]

Darbuka 2


krantenDeze week staat zittingszaal 14 in het teken van de strafzaak Darbuka (Darabuka). De  zaak draait  om grootschalige hennepteelt in Groningen en Friesland. Er zijn vijf verdachten van wie er een (1) nog in hechtenis zit. Vier van de vijf  worden ook beschuldigd van een poging tot moord. Vier verdachten zouden deel uitmaken van een criminele organisatie. De man die nog vastzit, werd tot woensdagmiddag gezien als de leider van deze drugsbende, nu als gewoon lid.

Woensdagmiddag kwam het Openbaar Ministerie met de strafeisen. De hoofdverdachte hoorde 5 jaar celstraf eisen, de andere vier straffen van tien maanden tot 3 jaar >> dvhn

meer achtergrond-informatie: Darbuka

Het strafproces duurde drie dagen, welgeteld 25 uur.  Hieronder staat het verslag, dat is opgetekend tijdens het proces en is met updates voortdurend  aangepast aan de ontwikkelingen in de rechtszaal.

.

this is not – is not – a live blog
DE ZITTING 

DINSDAG 26 MAART – DAG 1

Schermafbeelding 2013-03-26 om 23.00.4109.30 uur –
Aanvang strafzaak.
Advocaten willen getuigen horen die er niet zijn. Rechtbank wijst de verzoeken af. Een getuige verbijft in het buitenland, de tweede getuige –  tevens slachtoffer in deze zaak (poging moord) – is voldoende gehoord, vinden de rechters. Zitting kan worden voortgezet.

10.15 uur –
Op verzoek van de advocaten worden drie rechercheurs gehoord die bij het onderzoek Darbuka betrokken zijn geweest. Gaat over de wijze van verhoren. Advocaten proberen te achterhalen of hun vermoeden klopt dat er bewust voor verdachten ontlastende informatie uit het dossier is gehouden. Zo ja, dan is het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk (verdachten vrijuit).

Een van de rechercheurs zegt te weten dan wel te vermoeden dat de hoofdverdachte niet de hoofdverdachte is, maar dat er nog bovenbazen zijn. En dat dat niet is onderzocht, omdat politieonderzoeken  ‘afgekaderd’ worden. Er worden namen genoemd van mogelijke andere mannen die nu geen verdachten zijn. Het ziet er naar uit dat de advocaten hier punten scoren. Rechercheur krijgt het verwijt dat hij tijdens het verhoor valse  informatie aan verdachten heeft voorgehouden, ‘kennelijk om hen uit de tent te lokken’.

De rechercheurs krijgen het vuur na aan de schenen gelegd en hebben het zicht- en hoorbaar zwaar. De advocaten gaan er hard in, met name advocaat Jan Boone (hij staat de hoofdverdachte bij). Boone heeft de naam een straatvechter te zijn en dan vooral in de rechtszaal.

12.40 uur –
Advocaat Jan Boone  verzoekt de rechtbank naar aanleiding van het verhoor van de drie agenten om zijn client per direct (dus tijdens de zitting) in vrijheid te stellen. Overduidelijk is dat hij niet de grote leider is zoals het Openbaar Ministerie beweert, zegt de advocaat. Hoofdverdachte zit als enige van de vijf verdachten  vast. Officier van justitie zegt verbaasd te zijn over het verzoek en maakt bezwaar.

12.45 – 
Pauze en beraad door rechtbank op verzoek advocaat Jan Boone. 

13.45 uur –
Rechtbank wijst verzoek van advocaat Boone af. Er zijn nog voldoende ernstige bezwaren, zoals dat heet, om hoofdverdachte in voorlopige hechtenis te houden.

Schermafbeelding 2013-03-26 om 23.00.1813.50 uur –
Rechtbank begint met het behandelen van de feiten.

Hoofdverdachte C. (28) erkent dat hij betrokken is bij hennepplantages. Op meerdere plekken in Groningen en Friesland. Deed alleen onderhoud en knipte. Zegt: ‘Ik heb met opbrengst e.d. niets te maken.’ Wil niet zeggen van wie de kwekerijen zijn. ‘Als ik iets deed, deed ik dat op verzoek.’ Zelf geen initiatieven genomen, zelf ook niets geïnvesteerd. C. zegt: ‘Ik kan er niet bij dat mij een ontnemingsvordering van 800.000 euro boven het hoofd hangt. Ze weten dat ik zo veel niet heb verdiend, dat weten ze.’

15.00 uur –
Rechters gaan in gesprek met tweede verdachte, de 30-jarige D. Ik was knipper. Kreeg wat geld, 100 euro, 150 euro en ik kreeg wat wiet, loon in natura. En dat twee of drie keer. Er was ook geen hiërarchie, dat is allemaal grappenmakerij. Over anderen mensen wil D. niets zeggen. Hij zegt:  ‘Als er echt onderzoek was gedaan, dan was dat ook allemaal wel duidelijk geworden. Ik heb 10 maanden vastgezeten en er hangt een vordering van 50.000 euro boven mijn hoofd. Ik bedoel, dat kan gewoon niet. ‘

15.35 uur –
Verdacht L. (30) zegt dat hij geen betrokkenheid heeft bij de hennepteelt en -handel en ook niet bij een criminele organisatie. Rechters: Zit u hier volkomen onterecht? L.:  ‘Ik beroep mij op het zwijgrecht.’ Rechter: ‘Dan heeft het geen zin u vragen te stellen.’

15.39 uur
Verdachte B. (27) wordt Bob de Bouwer genoemd en zou plantages in elkaar kunnen timmeren. Zegt: ‘Ben een paar keer gevraagd, ik heb een paar keer iets gedaan. Wist wat de bedoeling was, want ik ben niet gek. De plantage in de woning in Delfstrahuizen heb ik helemaal gebouwd, op de andere locaties deed ik reparaties. Daar waren al een plantage ingericht. Nee, ik heb nooit geknipt of planten onderhouden.’

15.50 uur –
Verdachte C. wordt nu door advocaat van verdachte L. als getuige gehoord. Advocaat heeft slechts een (1) vraag: Heeft u de waarheid gesproken? Antwoord van verdachte/getuige C.: ‘Ja.’

Schermafbeelding 2013-03-26 om 23.07.4215.55 uur –
Rechtbank begint met de behandeling van de feiten rond de poging tot moord. Vier van de vijf mannen worden hiervan verdacht, onder wie F. (33) die tot nu toe nog niet is gehoord. Verdachte L. is in deze kwestie niet verdacht. W. is het slachtoffer. Hij is bewerkt dor twee mannen met een honkbalknuppel en belandde in het ziekenhuis. Hij zou betrokken zijn bij een ripdeal. Met name F. wordt langdurig ondervraagd. Hij ontkent 2.000 euro te hebben ontvangen om iemand te mishandelen.

17.15 uur –
pauze

17.25 uur –
Advocaat Jan Boone komt terug op verklaringen van drie agenten die vanochtend zijn gehoord en wil bij nader inzien opheldering. Hij  suggereert dat een van de agenten mogelijk meineed heeft gepleegd, onder ede heeft gelogen.  Boone wil de rechercheurs woensdagochtend opnieuw horen en hen confronteren met wat zij hebben gezegd. Deze actie moet helder krijgen of er informatie buiten het dossier is gehouden. De andere advocaten sluiten zich bij het verzoek van Boone aan.

17.40 uur –
Verdachten ontkennen betrokken te zijn bij de poging tot moord op W. Dan wel ze beroepen zich op het zwijgrecht. Verdachte F. zegt dat er wel iets speelde, maar dat hij had geadviseerd ‘het’ niet te doen. Hij heeft wel wat vermoedens en vraagt of de rechtbank er behoefte aan heeft dat hij gaat gissen. Dat heeft de rechtbank niet.

Schermafbeelding 2013-03-26 om 23.07.0617.59 uur –
Advocaat Jan Boone roept naar de rechters: ‘Meneer de president, is het niet tijd voor de aardappelen?’

18.15 uur –
Rechtbank wil eerste procesdag na bijna 9 uur afsluiten. Er is onduidelijkheid over het vervolg ten aanzien van verzoek advocaat Boone (zie 15.25 uur).
Officier van justitie: ‘Ik begrijp het niet.’
Advocaat Jan Boone tegen rechter: ‘Dat de officier van justitie het niet begrijpt, daar kan ik ook niks aan doen.’
Rechter (niet  zonder cynisme) tegen advocaat: ‘Zucht. Wilt u zich dan verlagen tot het niveau van de officier van justitie en het haar nog eens uitleggen?’

18.35 uur –
Rechtbank trekt zich terug voor beraad.

18.45 uur –
Rechtbank wijst het verzoek van de advocaten af. Hadden ze wel verwacht.

De zaak wordt woensdag (27 maart)  voortgezet. Begonnen wordt dan met de feiten witwassen en wapenbezit. Daarna worden de persoonlijke omstandigheden van de verdachten besproken. Vervolgens is het woord aan de (twee) officieren van justitie. Die denken twee  uren nodig te hebben om de bewijzen te presenteren en de eisen te formuleren. Vier advocaten kondigden aan een tot anderhalf uur nodig te hebben voor hun pleidooi, de vijfde denkt het te kunnen doen binnen een half uur.

19.01 –
De zitting wordt onderbroken – vervolg woensdag 09.30 uur.

 .

.

WOENSDAG 27 MAART  – DAG 2

Schermafbeelding 2013-03-27 om 13.47.2009.40 uur –
Zitting wordt hervat.
Twee verdachten (C en L) worden ook verdacht van witwassen in 2010, 2011 en eerste kwartaal van het jaar 2012.

Verdachte L. moet verklaren waarom er veel geld op zijn rekening is gestort en afgeschreven. Hij geeft vijf keer zo veel uit dan er binnenkomt, zo zou blijken uit financieel onderzoek.  Drugsgeld? L:. ‘Gokgeld.’ L. treedt op als tussenpersoon in gokspel (voetbaluitslagen) via het internet. Uit het onderzoek blijkt ook dat L. zijn boodschappen in de supermarkt meestal contant afrekende. Dat is verdacht voor iemand die verdachte is.

10.15 uur –
In de woning van hoofdverdachte C. is een wapen gevonden met patronen. Rechter wil weten waarom C. een vuurwapen had. C. wil er niets over zeggen. Rechter: ‘Bij politie heeft u gezegd om u te beschermen tegen inbrekers.’ C.: ‘Het is een heel oud pistool, zeker 30 jaar oud. Weet niet eens of ‘ie het nog doet.’

C. wordt ook verdacht van witwassen. Hij zou 64.000 euro hebben verdiend met het fileren van vis. Rechter merkt op dat de vermeende werkgever van niets weet. En dat ‘uw vriendin’ niet op de hoogte was van ‘uw werktijden’.  Jaaropgaven zouden nep zijn. Rechter: ‘U heeft uw auto contant betaald, 10.000 euro. Waar kwam dat geld vandaan?’ C.: ‘Geleend geld, nog steeds niet terugbetaald.’ Rechter: geen verdere vragen.

10.35 uur –
Rechtbank begint met de behandeling van de persoonlijke omstandigheden van de verdachten.

hoofdverdachte C.
Heeft klein strafblad. Verleden bij kinderrechter. Mocht al eens moet groep jonge criminelen via een bureau in Assen op survival naar Tsjechië. Wandelen door de bergen. Nee. Niet echt iets van geleerd. Toekomstplannen? Mijn vriendin kan baan krijgen in Amsterdam. Wil graag met haar mee en dan wil ik weer naar school. Zegt: ‘Werken als hennepknipper loont niet.’

medeverdachte L.
Ook verleden met kinderrechter, in 1999 een agressieregulatietraining moeten volgen. Afgebroken tenniscarrière. Makelaarsopleiding. Goed genormeerde jeugd. Vader. Wil investeren in zichzelf om recidive te voorkomen. Rechter: ‘Is dat laatste een loze kreet?’ L.: ‘Nee.’ Heeft jaar voor deze zaak vastgezeten, nu (voorlopig) op vrije voeten.

medeverdachte B.
Diverse veroordelingen (mishandeling, diefstal met geweld, brandstichting, vernieling). Diverse trainingen moeten doen. Werkstraffen (‘ik moest schroefjes sorteren’). Vader. Timmerman van beroep. Heeft volgens reclassering gezegd dat het hennepwereldje, maar een raar wereldje is. Deed mee, zag het als een beunklusje. Zegt geen hulp nodig te hebben, reclassering denkt daar anders over.  Rechter: ‘Misschien bent u wat naïef geweest.’ B.: ‘Ik heb lesje wel geleerd. Ik heb acht maanden vastgezeten, dat is geen pretje hoor.”

medeverdachte D.
Klein strafblad (diefstal, 20 uur werkstraf). Gebruikte dagelijks softdrugs, nu niet meer, mede door deze strafzaak. Vader. Ben helderder, actiever. Rechter:  ‘Positieve uitkomst van dit justitiecontact.‘ Gaat hbo-studie weer oppakken: communicatie. Verder geen problemen. Advies: heeft geen hulp nodig. D.: ‘Mee eens.’ D. is de broer van hoofdverdachte C.

medeverdachte F.
Strafblad. Gewelds- en vermogensdelicten. Oplichting. Wapenbezit. Langere gevangenisstraffen uitgezeten. Laatste veroordeling in 2008 (voor feiten uit 2006). Staat nog onder elektronisch toezicht. Eigen bedrijf. Leven goed op de rails. Rechter: ‘Succesvol.’ F.: ‘Klopt.’ Veel baat gehad bij hulp van de reclassering. Advies: moet mij minder bemoeien met anderen.

.

11.35 uur – 
Advocaat Paul van Jaarsveld maakt opmerking in verband met een nieuw inzicht. Zegt: ‘Rechtbank heeft gisteren ons verzoek om opnames van verhoren te mogen horen afgewezen. Maar de officier van justitie wil die opnames wel gebruiken in het requisitoir. Dat kan dus niet. Gelijke monniken, gelijke kappen. Ofwel: het Openbaar Ministerie mag die verhoren ook niet gebruiken.

Officier van justitie is het daar niet mee eens, maar het zal geen strijdpunt worden. ‘Ik kan ook zonder.’

11.40 uur – schorsing tot 12.30 uur
Officieren van justitie beginnen om 12.30 uur met het requisitoir dat ruim twee uur zal duren.

fuzzy12.40 uur –
Officier van justitie begint met requisitoir. Daarin worden de bewijzen besproken en uiteindelijk de strafeisen worden geformuleerd. Het voorlezen gaat minimaal twee uur duren, zo is aangekondigd.

Officier van justitie: ‘Zit hier een criminele organisatie voor ons? Ja. En ik zal bewijzen dat dat zo is. Deze verdachten zijn jarenlang actief geweest in Noord-Nederland met grootschalige hennepteelt die gepaard gaat met geweld. Dat is hier ook aan de orde.’

Officier van justitie: ‘Is er sprake van een criminele organisatie (max. 8 jaar celstraf)? Van een fuzzy network? Ja. Een criminele organisatie is niet een piramide. Verdachten deden zaken samen, maar ook weer zaken met anderen, met anderen die hier nu niet als verdachten zitten. Maar zij komen nog wel aan de beurt. Wat wij ook weten is dat boven  deze organisatie weer anderen zitten, hoger in de hiërarchie.’

afrekenenOfficier van justitie citeert uit het dossier: ‘Er moet worden afgerekend met de neger. Hij moet wreed worden gemarteld.’ Man wordt later door twee personen met bivakmutsen op in elkaar geslagen met een honkbalknuppel. F. zou deze mannen in opdracht van C. hebben ingehuurd.  Ook B. is hier bij betrokken. Er is sprake van een afrekening, een poging tot moord. Officier van justitie stelde al eerder dat hennepteelt en geweld hand in hand gaan. Een van de redenen, aldus de officier van justitie, om hennepteelt aan te pakken, ondanks beperkte capaciteit bij politie.

14.20 uur –
Officier van justitie nu bijna twee uur aan het woord. Hoofdverdachte wordt niet langer gezien als leider van de criminele organisatie, van het fuzzy network, maar wel als vooraanstaand lid. De officier van justitie zal zo de strafeisen formuleren.

14.40 uur –
De officier van justitie wil de strafeisen noemen, maar een van de verdachten kan de spanning niet meer aan. Moet naar toilet. Nu extra pauze.

14.50 uur – 
de eisen
hoofdverdachte C: 5 jaar
medeverdachte L: 15 maand
medeverdachte D: 18 maand waarvan 8 voorwaardelijk
medeverdachte B: 3 jaar
medeverdachte F: 30 maand

advosonny15.25 uur –
Advocaat Jan Boone begint aan zijn pleidooi. Boone staat hoofdverdachte C. bij. Boone denkt anderhalf uur nodig te hebben om de rechtbank er van te overtuigen dat het politieonderzoek niet alleen niet deugt,maar ook een zeer belabberd onderzoek is. Strafdossier bevat volgens Boone veel leugenachtige verklaringen. Er is sprake van grote schending van de procesorde. Het Openbaar Ministerie moet niet ontvankelijk worden verklaard.

16.20 uur – pauze

16.30 uur –
Advocaat Sonny Jansen begint aan zijn pleidooi. Jansen verdedigt L. die wordt gezien als kompaan van hoofdverdachte. L. zou vooral de financiële man zijn geweest. Jansen heeft niet veel op met het dossier. Zegt:’Het Openbaar Ministerie werpt stof op, roept er is rook, dan zal er ook wel vuur zijn.’

17.50 uur – proces is op tweede dag het tiende uur in gegaan –  vraag me af hoe lang een mens kan luisteren in die zin dat hij ook nog hoort wat er wordt gezegd….

18.20 uur –
Advocaat Sonny Jansen is klaar. Hij vraagt de rechtbank om L. vrij te spreken.

18.21 uur – pauze

Schermafbeelding 2013-03-27 om 19.37.1318.35 uur –
Advocaat Yannick Quint heeft de eer om als laatste en na tien uur de aandacht van de rechters voor zich op te eisen. Quint staat verdachte D. bij die door justitie wordt gezien als de voorman van de wietknippers. D. is de broer van de hoofdverdachte.

19.32 uur – zitting onderbroken  

.

.

DONDERDAG 28  MAART – DAG 3

09.05 uur – 
Advocaat Cees Eenhoorn begonnen aan pleidooi. Eenhoorn staat de man bij die Bob de Bouwer wordt genoemd, de timmerman die hier en daar een wiethok in elkaar timmerde.

Eenhoorn: ‘De strijd tegen drugs hebben we verloren en als dat niet zo is, dan gaan we die strijd verliezen. We kunnen nog meer drones de lucht in sturen om plantages op te sporen, maar ook dat zal niet helpen. Een uitgerekend in het land waar de war on drugs is uitgevonden, wordt softdrugs in de een na de andere staat gelegaliseerd.’ Tegen B. is drie jaar celstraf. Eenhoorn vindt dat B. lang genoeg achter de tralies heeft gezeten (10 maand).

09.35 uur –
Advocaat Paul van Jaarsveld als laatste advocaat aan het woord. Hij staat de man bjj die twee ‘killers’zou hebben ingehuurd om een ‘afvallig bendelid’ een lesje te leren (poging tot moord). Van Jaarsveld zegt dat het een stokpaardje is van het Openbaar Ministerie om hennepteelt te koppelen aan geweld. ‘Om dat te onderbouwen had het OM kennelijk mijn client nodig, mijn cliënt die acht maanden na dato is aangehouden.’ Hij rept van een gat in de bewijsconstructie en dat bij twijfel moet gelden dat de verdachte wordt vrijgesproken. ‘Dat laatste lijkt mij evident.’

10.20 uur – 
De officier van justitie zegt dat het Openbaar Ministerie  geen behoefte heeft aan repliek.

10.25 uur
Verdachte B. krijgt het laatste woord en zegt dat hij niets meer te zeggen heeft.

Verdachte F. vraagt of zijn elektronisch toezicht kan worden opgeheven. ‘Ik vind het onnodig en de reclassering ook. Ik vind het zonde van het belastinggeld.’ De rechtbank trekt zich terug in de raadkamer om zich over het verzoek te buigen.

Schermafbeelding 2013-03-28 om 10.57.4610.33 uur –
Rechtbank wijst het verzoek af. F. krijgt nu het laatste woord. Staat op en deelt Dagbladen van het Noorden van gisteren uit aan de rechters en wijst hen op de strip De Rechter. Zegt dat die strip goed de inhoud weergeeft van dit strafproces. Zegt ook: ‘Ik heb niks gedaan. Ik heb C. geadviseerd geen geweld te gebruiken. Dat geeft alleen maar negatieve aandacht.’ F. houdt nu gloedvol betoog over zijn onschuld, de onschuld van de andere verdachten en over het gekke hennepbeleid in Nederland.

10.50 uur – zitting tot 12.00 uur onderbroken. Het Openbaar Ministerie zal dan reageren op de pleiten van de advocaten die gisteren hun verhaal deden.

11.00 uur – 
De rechters leken wel gecharmeerd van de kranten-actie van F. maar justitie en politie dachten daar anders over. Op het moment F. de rechtbank wil verlaten, wordt hij gearresteerd en afgevoerd naar de kelders van het gerechtsgebouw, naar het cellencomplex. Een kwartier later staat hij weer buiten: de arrestatie berustte op een foutje.

12.20 uur –
Offcier van justitie reageert op de wat ze noemt de ‘vlammende betogen’ van de raadslieden  ‘Dat de advocaten denken dat de politie liegt, is onbegrijpelijk. Valse info in het dossier? Onzin. De politie liegt niet.’

12.35 uur – zitting geschorst tot 13.15 uur

13.20 uur – 
Advocaat Jan Boone in 2e termijn. De rechtstaat is in het geding als de politie liegt. Maar de politie liegt wel degelijk en aantoonbaar. Vermoedens worden gepresenteerd als feiten. Hier geldt dat het Openbaar Ministerie moet spreken als zij niet kan zwijgen. Het Openbaar Ministerie spreekt niet. Daarmee is het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk. Betekent, zegt Boone, dat verdachte C. per direct in vrijheid gesteld moet worden. Wil de rechtbank dat niet, ‘wat ik mij niet kan voorstellen‘ dan moet C. tot de dag van de uitspraak worden geschorst uit voorlopige hechtenis.

13.32 uur –
Advocaat Sonny Jansen voert het woord. Merkt op de de officier van justitie op veel punten die hij naar voren heeft gebracht, niet heeft gereageerd. Zegt dat het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk moet worden verklaard.

13.42 uur – 
Advocaat Yannick Quint onderstreept wat zijn voorganger heeft gezegd en wil het daar bij laten.

13.45 uur –
Rechtbank trekt zich terug voor beraad op verzoek Boone (opheffing dan wel schorsing voorlopige hechtenis L.).

13.50 uur – 
Rechtbank ziet op dit moment geen aanleiding om hechtenis op te heffen.

13.53 uur –
Verdachten krijgen het laatste woord.

C. bedankt de rechters voor de tijd.

D. noemt het proces een grote onzin. Zegt: ‘Het is is verspilling van uw tijd en van onze tijd. Ik heb met die mishandeling niks te maken.’ Ik heb vooraf tegen mezelf gezegd:  ik spreek in de rechtszaal de waarheid of ik zwijg. Maar ik ga uit respect voor u niet liegen. Terwijl die agenten wel liegen en dan is er niks aan de hand? Dat begrijp ik niet. Het is een groot spel. Ik dacht dat gebeurt alleen in films, maar dat is dus niet zo. Ik heb alleen voor een beetje geld een beetje wiet geknipt. Ze hebben mij tien maanden bij mijn kinderen weggehaald. Ik hoop dat ik hier nooit weer zit. Komt u tot een veroordeling, dan kan iedereen in Nederland worden opgepakt en in de gevangenis worden gezet.’

L. zegt met verontwaardiging naar de officier van justitie te hebben geluisterd. ‘Ik vind het onbegrijpelijk dat dit allemaal kan. Door leugens ben ik tien maanden gescheiden geweest van mijn gezin.’

C. (mag nog een keer): ‘Ik ben nog steeds in shock door de eis en sluit me aan bij mijn broer (D.).

14.05 uur –
Rechterbank meldt dat het onderzoek ter zitting wordt gesloten op 10 april om 15.00 uur. Vervolgens zal op 24 april uitspraak worden gedaan. Klaar.

14.06 uur
Rechter vraagt aan C. – die terug moet naar de cel in de kelders van het rechtbankgebouw – of daar inmiddels de verwarming is aangezet. C. had eerder vandaag  de rechters verzocht om een warme dan wel niet ijskoude cel. Rechters zeiden toen dat zij niet over het klimaat gaan, maar tonen zich nu toch wat bezorgd. Rechter zegt tegen haar mederechters dat we toch eens moeten kijken of we iets kunnen doen.

Rob Zijlstra

uitspraken op 24 april

 

Darbuka 1

Criminele organisatie op vrije voeten

darbuka fotoStrafrechtadvocaat Jan Boone heeft al wat kruit verschoten.
Dit politieonderzoek brieste hij in de rechtszaal, is ‘knoeiwerk van het allerergste soort’.

Boone zei dat in januari dit jaar tijdens de regiezitting rond de strafzaak Darbuka die vandaag inhoudelijk begint.
De rechtbank in Groningen heeft voor de behandeling drie dagen gereserveerd.
Vijf mannen in de leeftijd van 27 tot 33 jaar uit Groningen worden verdacht van de handel in hennep.
En van poging tot moord.

Het gaat om een omvangrijke strafzaak die – knoeiwerk of niet – voor het Openbaar Ministerie (OM) vooralsnog niet naar wens verloopt.
Het OM beticht de vijf mannen niet alleen van het exploiteren van hennepplantages en de handel in hennep, ook zouden de vijf lid zijn van een criminele organisatie.

Dat betekent zoveel dat de verdachten professioneel te werk gingen en dat er binnen de bende een duidelijke taakverdeling was.
En een leider.

In januari besloot de rechtbank, zeer tegen de zin van het OM, dat twee verdachten hun strafproces in vrijheid mochten afwachten.
Ze hadden op dat moment tien maanden in de gevangenis doorgebracht.
Drie maanden daarvoor waren twee andere verdachten al in vrijheid gesteld.
De vermeende criminele organisatie loopt dus grotendeels vrij rond.

Alleen de verdachte die wordt bijgestaan door Jan Boone, een 28-man uit Groningen, zit vast.
Is hij de leider?
Ja, zegt het OM.
Natuurlijk niet, vindt Boone.

Het OM denkt wel degelijk een stevige zaak te hebben met een onderzoek zonder knoeiwerk.
De verdachten zouden jarenlang in Groningen en Friesland grote hennepkwekerijen hebben geëxploiteerd en daar vele honderdduizenden euro’s aan hebben verdiend.
In december 2011 deed de politie in Friesland onderzoek naar gestolen tractoren.
In het kader van dat onderzoek werd een leegstaande boerderij in Hardegarijp doorzocht.

Tractoren werden niet aangetroffen, wel een paar duizend hennepplanten in een zeer professioneel ingerichte kwekerij.
Elders in de boerderij werden grote partijen gedroogde hennep aangetroffen.
De verkoopwaarde van de aangetroffen drugs becijferde de politie op 600.000 euro.
Het was de grootste ‘hennepvangst’ van de politie in Friesland van dat jaar.

Vervolgonderzoek zou hebben aangetoond dat de verdachten ook elders in Friesland actief waren.
In de binnenstad van Leeuwarden (Voorstreek) werd een plantage ontmanteld boven een winkel, in Drachten in een bedrijfsloods, in Delfstrahuizen in een grote, vrijstaande woning.
Ook in Groningen zou een aantal woonpanden zijn gebruikt om er hennep te telen.
Al eerder werd duidelijk dat de politie de verdachten lange tijd heeft afgeluisterd.
In hun auto’s waren zendertjes geplaatst.

Vier van de vijf mannen worden ook verdacht van een poging tot moord.
In februari vorig jaar zouden ze hun slachtoffer hebben bewerkt met een honkbalknuppel.
Aanleiding: het slachtoffer zou hebben geprobeerd een hennepkwekerij leeg te halen (rippen).
Hij raakte ernstig gewond.

Vandaag worden de feiten besproken en worden drie betrokken rechercheurs tijdens de zitting als getuigen gehoord.
De verdachten hebben tot nu toe niet het achterste van de tong laten zien.
De verwachting is dat het OM pas morgen met de strafeisen komt.
Ook de advocaten komen op z’n vroegst woensdag aan het woord.

Rob Zijlstra

HET STRAFPROCES IS HIER TE VOLGEN > DARBUCA 2.

.

• darbuka – darabuka
Politieonderzoeken krijgen namen. Soms van insecten, van vissen of vogels of van muziekinstrumenten. Volgens de politie worden die namen willekeurig toegekend aan een onderzoek. Daar zou zelfs een computerprogramma voor bestaan. Zo kreeg het (tweede) onderzoek naar Johnny B. de naam Kakkerlak mee. Tijdens de rechtszaak zei de betrokken officier van justitie dat die naam wat ongelukkig was gekozen en dat het niet zo was dat de politie B. als een kakkerlak zag.  Een darbuka is een vaastrommel. Darbuka wordt ook geschreven als darabuka. Mag ook, zegt Wikipedia.

dvhn [pdf]

De socialist

Mineermotten vliegen voornamelijk in de avondschemering (bron: wikipedia)

Er zitten vier Duitse mannen op de publieke tribune van zittingszaal 14.
Ze luisteren en zitten zich te verbazen.
Bij ons in Duitsland, zeggen ze in de pauze, gaat het in de rechtszaal heel anders.

De Nederlandse strafrechtspraak kenmerkt zich door een raar woord: efficiency.
We doen het grondig en met zorg (echt waar), maar het mag bij ons allemaal niet te lang duren.
Bij hun wel.

Hoewel openbaarheid ook bij ons een groot goed is, speelt een groot deel, het grootse deel van het goed, van het openbare proces, zich af achter gesloten deuren.
Anders dan bijvoorbeeld in Duitsland worden in Nederland zelden getuigen op zitting gehoord.
Wat ook anders is, is dat onze rechters bij aanvang van een strafproces alles, maar dan ook alles al hebben gelezen.
Zij hebben, net als mensen, bij aanvang al een idee, een beeld, bedenkingen en/of vermoedens van schuld of onschuld.
Maar nog geen professionele mening (moeten we aannemen), ook zeker ook nog geen rechterlijk oordeel (mogen we hopen).
Bij hun in Duitsland beginnen rechters blanco (zeggen zij).

Tijdens het openbare gedeelte worden de meest relevante stukken van de officier van justitie door de objectieve, maar goed ingelezen rechters aan de onschuldige verdachte voorgehouden.
De beklaagde mag daar dan op reageren.

Na een tijdje vragen de rechters (na al dan niet een blik op de klok) of het zo voldoende is.
Dan knikt de officier van justitie en ook de advocaat blijft meestal gewoon zitten.
Mooi, zeggen de rechters dan weer, want dan kunnen we verder.
Dan zeggen de rechters dat geacht wordt dat alle stukken voldoende zijn voorgehouden.
Ook als dat niet zo is.

Rechters tezamen hebben ook alle belang bij voortvarendheid, want gerechten worden door het ministerie van Veiligheid en justitie gefinancierd op basis van het aantal vonnissen (uitspraken) (echt waar).
Daar kunnen individuele rechters ook niks aan doen.

Woensdag is in Groningen een omvangrijk strafproces begonnen.
Er zijn 17 verdachten en evenzoveel advocaten van wie er eentje woensdag vanuit het Westen veel te laat verscheen met de trein van 08.14 uur (aankomst Groningen).

Er zijn acht zittingsdagen met uitloopmogelijkheden
Tientallen dossiers (dikke multomappen, klappers vol).
Daarin staan uitgeschreven honderden verklaringen.
Duizenden en duizenden uren aan politieonderzoek.
Onderzoeken die namen hebben gekregen als Mineermot, Zeespin, Afghanistan en Muskiet.
Die onderzoeken vallen onder een project: Project Golfclub.
Veel verdachten reden in Golfjes, dat zijn auto’s, geen van de verdachten had ooit eerder gehoord van het bestaan van de mineermot, de vlinder die vooral in de avondschemering vlindert

De Duitse gasten luisterden aandachtig, maar konden er uiteindelijk geen touw aan vastknopen.
Waaraan?
Nou, dat weet ik eerlijk gezegd ook niet.

Project Golfslag is met alle deelonderzoeken zo omvangrijk dat het meest relevante dat op de eerste zittingsdag is voorgehouden, kleiner was dan een topje van een ijsberg.
Dan zit je dus uren te luisteren en dan denk je na verloop van tijd: waar gaat dit over?

Het ging bijvoorbeeld over een speciaal ingerichte kamer waar vingers afgesneden konden worden.
Op een boerderij in Tripscompagnie, Oost-Groningen.

Het ging over mannen die tegen andere mannen met papieren zakken over hun hoofden en handen met elektriciteit-draden samengebonden, schreeuwden dat ze hun oren van de kop zouden knippen.
Maar daar draaide het niet om, het ging over veel meer dan een draai om de oren.

Op deze eerste dag stonden vier verdachten terecht.
Zij zouden zich schuldig hebben gemaakt aan pogingen tot moord in vereniging.
Daar kun je zomaar acht jaar celstraf voor krijgen.

Twee van de vier verdachten zitten al vijftien maanden in voorlopige hechtenis.
Dat schijnt bij hun in Duitsland onbestaanbaar te zijn.
Bij ons hier kan dat, zij het dat het best wel heel lang is.

De verdachten die al vijftien maanden in de gevangenis zitten en zeggen onschuldig te zijn, mochten reageren op hetgeen de rechters hen kort voorhielden.
Omwille de efficiency was het niet nodig de verdachten uitvoerig te horen tijdens het verhoor ter zitting.

Rechter des ochtends: ‘Er zitten heel, heel veel verklaringen in het dossier. Als ik die allemaal met u ga bespreken, zitten we hier vanmiddag nog. Dat gaan we dus niet doen.’
Rechter des middags: ‘Wij gaan hier vandaag dus geen avondwerk van maken.’

Efficiënt samengevat:
Er zijn twee groepen.
De verdachten van vandaag zijn nu de verdachten.
Hun slachtoffers zijn volgende week de verdachten.
De twee groepen liggen elkaar niet.

De twee groepen, de verdachten van nu en de slachtoffers van straks, troffen elkaar op een boerderij in Tripscompagnie.
Op een dag in augustus in 2011.
Aan dat treffen is iets vooraf gegaan.
De politie weet ondanks duizenden uren van onderzoek niet wat.
Er is wel een vermoeden: gedoe, iets met hennep.

De twee groepen bedreigen elkaar.
De twee groepen ripten elkaar (misschien)
De twee groepen spreken elkaar.
De twee groepen spreken met elkaar iets af.
De twee groepen schieten op elkaar.
De ene groep zegt dat de andere groep begon.
De andere groep zegt dat het net andersom was.
De twee groepen geven elkaar de schuld.
De twee groepen worden gearresteerd.

De officier van justitie zegt dat voor beide beweringen aanknopingspunten te vinden zijn in het dossier.
Dat dus beide groepen gelijk kunnen hebben.
Maar omdat twee tegenstrijdigheden niet samen waar kunnen zijn, moet de officier van justitie kiezen.

Hij kiest voor Mo en zijn gang.
Wie voor Mo is – die volgende week terecht moet staan – kiest tegen Aboe.

Aboe zegt dat hij socialist is en God groot.
Dat hij al 13 jaar in Nederland is en nog nooit problemen heeft gehad.
Dat hij in Nederland altijd een blije man was, een blije grapjesman, twee prachtig zonen heeft van wie er een arts wil worden, maar dat Mo zijn leven en die van zijn gezin kapot heeft gemaakt.
Kapot, en dat zonder respect.
Dat hij al vijftien maanden onschuldig tussen vier muren zit.
Met als zijn gezondheidsproblemen.

De tweede verdachte heet Izzy,
Izzy zegt: ‘De mensen over wie het Openbaar Ministerie zegt dat wij hebben geprobeerd hen te vermoorden, zitten bij ons in de gevangenis. Jullie hebben hen bij ons op de afdeling geplaatst. Wij worden kapot gemaakt. Waarom? Wij zijn slachtoffers, geen daders. Zij gooiden tegen het huis van mijn vrouw en kinderen molotovcocktails.’

Aboe had in Syrie een eigen groentenbedrijf.
Izzy werkte in Nederland bij de NAM, had daar als technicus een goede baan met een auto van de zaak.

Aboe hoort vier jaar celstraf eisen.
Wegens een drievoudige poging tot moord.
Izzy: 3 jaar, wegens medeplegen pogingen doodslag op diezelfde slachtoffers.

Dan is er nog Amar, de jongste.
Vijf jaar.
Hij was niet alleen bij de schieterij aanwezig, maar dreigde ook oren en vingers te knippen in het onderzoek Zeespin.

Een vierde verdachte hoorde een werkstraf eisen van 240 uur – de helft voorwaardelijk vanwege aanwezigheid en iets met zweetvoeten.

Dus:
Er is een groot strafproces gaande.
Met veel verdachten en over ernstige zaken.
Op de eerste dag is tegen drie verdachten al 12 jaar celstraf geëist.
Dertien verdachten moeten nog.

Heel verhaal.
Maar waar het nou precies over ging en de komende zeven, acht dagen over gaat?

Kan de openbaar aanklager aan de geschokte rechtsorde iets meer vertellen, ook als dat iets minder efficiënt is?

Rob Zijlstra

uitspraken op 27 december

Vrijdag stonden vier mannen terecht wegens onder meer overvallen op woningen (op zoek naar hennepplantages), afpersing van een 14-jarige jongen en in verband met gijzeling. Maandagochtend worden deze zaken voortgezet met het requisitoir van de officier van justitie (de eisen).

Katvanger

Het lijkt soms wel dat er geen dag voorbij gaat dat de politie geen hennepplantage ontdekt en opruimt. Het is natuurlijk ook heel eenvoudig.
De meeste kwekerijen worden verklikt.
Hoef je niks voor te doen.
Na zo’n anonieme kliktip is het voor de politie met innige contacten bij de stroomboeren een peulenschilletje.

In die zin is het nog een wonder dat er niet dagelijks tien kwekerijen in Groningen worden ontdekt.
Vergeet Drenthe niet.
Het is vast een kwestie van capaciteit.

Soms gaat het ook te gemakkelijk.

Een jaar geleden kwam bij de politie in Vlagtwedde een anoniempje binnen: er bloeit en groeit hennep in die oude varkensstallen, daar aan de Musselweg in Stadskanaal.
De politie belt Enexis die een mannetje met een netmetertje stuurt.
Hij meet spanningen en roept: bingo.
De politie doet een inval en schrijft een persbericht.
Welgeteld 776 hennepplanten.
Nog twee weken en er had geoogst kunnen worden.

Het spul wordt in beslag genomen en vernietigd.
Delano – 52 jaar – wordt aangehouden.
Hij is de huurder van de boerderij met de oude varkensstalen.

Kat in het bakkie, denkt de politie.
Omdat het moet – het is beleid – wordt er ook financieel onderzoek gedaan.
Misdaad mag niet lonen en dus moet Delano het misdaadgeld dat hij heeft verdiend, afdragen.

De financiële rechercheurs bekijken de boel, tellen de planten en maken een inschatting van de bergen potgrond die zowel in de als buiten de stallen lagen.
Ze zeiden: 22 kuub potgrond te vermenigvuldigen met ervaringscijfers minus de onkosten zoals de Hoge Raad die heeft geaccepteerd maakt 111.618 euro en 81 eurocent.
Delano ziet er niet uit dat hij ooit zoveel geld bijeen heeft gezien.

Hij heeft altijd in de fabriek gewerkt.
Toen kreeg hij rugklachten en een oogziekte met duistere vooruitzichten.
In mei keerde hij terug naar Paramaribo waar zijn gezin woont met het idee er ook te blijven.
Maar Delano vindt er geen werk.
Hij zegt: ‘Ik wil wel, maar mijn lichaam wil niet.’
In oktober besluit hij toch maar weer naar Nederland te gaan, naar Breda waar zijn moeder woont.

Tegen de rechters zegt hij: ‘Ik ben er ingetrapt.’
Hij zegt ook dat hij zich schaamt en dat hij hartstikke nerveus is, de voorbije nacht geen oog dicht heeft kunnen doen. Dat hij nog nooit eerdfer een rechtszaak heeft meegemaakt.

In een belhuis in Breda ontmoet hij een man. Ze maken een praatje. Bij een tweede ontmoeting zegt Delano dat hij geen werk heeft en eigenlijk ook geen huis. De praatjesman zegt dat hij wel wat weet. Hij kan er wonen, eerst voor niks als hij een beetje meehelpt. En daarna voor 1250 euro per maand.

Delano: ‘Ze zeiden, als het misgaat, dan moet je de schuld op je nemen. Dat is niet erg, want alles is geregeld en dan komt het allemaal vanzelf weer goed.’
De praatjesman brengt hem begin januari dit jaar naar de Musselweg waar hij niemand kent laat staan dat hij weet had van het bestaan.
Eten en drinken krijgt hij, de woning bij de boerderij is sober ingericht.

Delano vertelt dat hij wel eens heeft meegeholpen zoals van hem was gevraagd. En toen het klaar was, moest hij de plantjes water geven. En een beetje aan bewaking doen.
Hij vertelt dat de eerste oogst, plant of duizend, was mislukt. Daar zat de ziekte in. Toen is er een nieuw oogst in nieuwe potgrond gepoot, maar toen kwam twee weken te vroeg de politie.

Of hij ooit geld had ontvangen? Nee nooit.
Ooit die huur had betaald? Ook niet.
Heeft u schuden? Ja, 25.000 euro.
Vond u het niet allemaal een beetje gek? Ja.

De officier van justitie is teleurgesteld.
Niet in Delano, maar in de politie, dus eigenlijk als leider van het onderzoek, in zichzelf.
De officier van justitie bromt: ‘De politie heeft meneer hier twee maal verhoord en hem toen heengezonden. Terwijl er heus aanknopingspunten waren voor nader onderzoek naar medeverdachten. Dat is niet gebeurd en dat is teleurstellend.’

De officier vervolgt met te zeggen dat meneer vooral gezien moet worden als katvanger en dat uit zijn eigen onderzoek niet kan worden gehaald dat meneer 111.618 euro en 81 eurocent heeft verdiend.
Hij verzoekt de rechtbank de vordering die hij zelf heeft ingediend af te wijzen.
En om Delano te veroordelen tot een taakstraf van 240 uur waarvan 60 voorwaardelijk.
Aangepast werk mag.

De advocaat van Delano – ook uit Breda – kan zich er wel in vinden.
Hij zegt dat dit soort praktijken in Breda de algemene praktijk is en nu kennelijk ook in Groningen.
En vergeet Drenthe niet.
Dan zeggen de praatjesmakers: als het mis gaat moet je de schuld op je nemen, gaat het goed, dan kun je je schulden betalen.

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 15 april 2010 – uitspraak
Delano is veroordeeld, maar niet zoals de officier van justitie het graag had gezien: een werkstraf van 180 uur waarvan 80 uur voorwaardelijk. De vordering om het verdiende geld te ontnemen, is door de rechtbank afgewezen. En dat was wel zoals justitie het wilde, zij het dat het nooit de bedoeling kan zijn geweest.


Drugsbende

vakantiekiekje Brantome

Op het internet staat de woning aan de rand van de stad Groningen aangeprezen als een ‘vrijstaand jaren-30 herenhuis’ uit 1928, met prachtige glas-in-loodramen, luxe keuken, nette badkamer en een fraai aangelegde tuin op het zuiden en aan het water gelegen: te koop voor 275.000 euro.

Toen de politie er op 19 juni vorig jaar via die fraai aangelegde tuin binnenviel, hadden de ongenode gasten hun ogen uitgekeken: het leek wel een drugsfabriek.
Volop in bedrijf, het was er een komen en gaan van mensen.
De aanwezigen op de werkvloer hadden het zo druk, dat ze niet eens in de gaten hadden dat de politie was binnengevallen.

Het resultaat van die actie zat donderdag in zittingszaal 14 van de Groninger rechtbank.
Acht mannen van 23 tot 45 jaar en een verdrietige vrouw van 32 die haar paspoort is verloren.
De tiende verdachte was niet komen opdagen.
Zijn advocaat wel.
Die zat samen met negen collega’s tussen de verdachten in.
Daar om heen waakten veertien politieagenten.
Op de publieke tribune zaten nog eens vijf rechercheurs.

Kortom, het was een gedoe vanjewelste in de rechtszaal die op zo’n bende niet is berekend.

De officier van justitie beticht de club van georganiseerde criminaliteit die met hun drugs ook de volksgezondheid in Duitsland en Frankrijk in gevaar had gebracht.
De officier van justitie kwam, nadat ze veertig A-viertjes vol tekst had voorgedragen, met een paar pittige strafeisen.

Vijf jaar cel bijvoorbeeld voor de grote initiator, de bewoner ook van de drugsfabriek.
Hij wordt De Rooie genoemd.
Over hem wordt gezegd dat hij de beste wiet van de stad kon leveren.
Hij was een tussenhandelaar.
Hij kocht van de wietkwekers, keurde het spul, stopte het in sealbags en verkocht het dan weer door aan de achterdeuren van koffieshops.

De grootste van het stel noemen ze De Lange.
Hij hoorde zes jaar celstraf eisen.
De Lange is al sinds 2003 lucratief bezig.
Zijn growshop gebruikte hij als dekmantel.
Growshops zijn daar ook heel geschikt voor, zei de officier van justitie.

De Lange denkt zelf dat hij in al die jaren her en der een kilo of vier- of vijfhonderd heeft weggezet.
Maar zeker geen 2650 kilo zoals de officier wil doen geloven.
Dat hij wel eens flessen champagne van 500 euro per stuk uitdeelde, dat zeggen ze, doet daar niet aan af.

Er was ook iemand die ze De Bolle noemen.
Hij was de aanleiding voor de inval.
In een afgeluisterd telefoongesprek vroeg De Bolle net iets te enthousiast aan De Rooie of er 75 kilo geleverd kon worden.

Voor het idee:  één kilo werd verhandeld voor om en nabij 3.200 euro.

Soms was er zoveel vraag aan de voordeuren van de koffieshops, dat aan de afleveringsverzoeken aan de achterdeuren niet kon worden voldaan.
Desondanks ging er zo nu en dan wel een partij richting Duitsland waar De Lange de weg goed kende.
Of naar Frankrijk waar De Rooie, nadat zijn muziekhandel ten onder was gegaan omdat wij massaal zijn gaan branden, een tijdje had gewoond om er huizen op te knappen.

Er was ook een verdachte die zich had gespecialiseerd in het huren van auto’s en die ook mensen kende die wilden koerieren.
Alles werd voor zo’n Franse trip geregeld, ook de overnachting halverwege.
Het afleveringsadres – ergens nabij Brantôme – was voorgeprogrammeerd op de TomTom.
Overigens, vertelde De Rooie aan de rechters, is Frankrijk zakelijk gezien niet bijster interessant.
De kosten liggen veel te dicht bij de baten.

Naast de celstraffen wil justitie het geld hebben dat De Rooie en De Lange met hun handel zouden hebben verdiend.
De Rooie zou 155.952 euro criminele winst hebben gemaakt.
De Lange 353.000 euro.

Misschien dat straks in de jaarverslagen van de politie en het openbaar ministerie in Groningen wel komt te staan dat met het omvangrijke Specht-onderzoek een succes is geboekt in de strijd tegen de georganiseerde hennephandel.
Met zoveel kilo’s laat zich dat ook graag opschrijven.

Maar je kunt het ook anders zien, bijvoorbeeld als je ziet hoeveel softdrugs er dagelijks in de gedoogde koffieshops wordt verhandeld. Tien kilo? Twintig? Honderd in heel Groningen en Drenthe?

In dat licht kun je deze drugsbende ook beschouwen als een bont gezelschap van ook heus wel aardige mensen.

Iedereen, ook de rechercheurs, had het te doen met de illegale mevrouw uit Rusland die, nu ze in de vrouwengevangenis in Zwolle zit, verdrietig moet accepteren dat haar dochtertje is ondergebracht in een pleeggezin, bij wildvreemde mensen uit Friesland.
Zij had het als partner van De Rooie sowieso niet gemakkelijk gehad, werd gezegd.
Zij had eten moeten koken en de plantjes water moeten geven.
En dan een eis van achttien maanden.

De Bolle, hij kende De Rooie van feesies in Amsterdam, werkt in de reclame. Hij is, al tien jaar, freelance-posterplakker.
Er zat een handelaar in antiek in het gezelschap, een voormalig zeeman, een Amsterdamse taxichauffeur (eis: vrijspraak), iemand die een opleiding volgt en nu stage loopt, een man die eerst in de telecom-branche en daarna in de horeca had gewerkt en nu het welzijnswerk wil proberen en een Francofiel.

Ik bedoel, zolang de wiet niet gratis aan de bomen groeit en koffieshops mogen, moet het toch ergens vandaan komen.

Rob Zijlstra

Het strafproces wordt vrijdag (22 januari) voortgezet. De advocaten gaan dan pleiten voor ongetwijfeld lagere straffen dan wel voor vrijspraken. Twee weken later volgt de uitspraak.

UPDATE – 5 februari 2010 – uitspraken
Rechtbank legt fors lagere straffen op >> zie gehakt

Justitie laat omstreden vonnis verjaren

nieuwsbericht

Het openbaar ministerie (OM) laat het vonnis dat werd uitgesproken over een overleden verdachte verjaren. Een 61-jarige man uit Groningen werd vorige week naast een werkstraf veroordeeld tot het betalen van 112.000 euro aan de Staat. Het ging om geld dat hij zou hebben verdiend met de handel in hennep. Drie dagen voordat het vonnis werd uitgesproken, overleed de man. De rechtbank noch justitie waren hier van op de hoogte.

Justitie, belast met de uitvoering van vonnissen, zat met de kwestie in de maag. De wet bepaalt dat een vordering van crimineel geld niet vervalt wanneer de verdachte komt te overlijden. Dat betekent dat nabestaanden de rekening krijgen gepresenteerd.

In dit geval zal dat niet gebeuren. Hadden wij geweten dat de man was overleden, dan had de rechtbank het vonnis niet uigesproken en dan was er dus geen veroordeling, zegt OM-woordvoerster Kirsten Smit. Door het vonnis ‘ter verjaring op te leggen’ lost het probleem zich uiteindelijk – na vijftien jaren – vanzelf op.

Rechtbank veroordeelt overleden man

nieuwsbericht 
De rechtbank Groningen heeft vanmiddag een 61-jarige man uit Groningen veroordeeld die eind vorige week is overleden. Volgens het vonnis moet de man 240 uur werken en aan de staat der Nederlanden 112.000 euro betalen. De man werd onder meer verdacht van het telen van hennep.
Zowel de rechtbank als ook het openbaar ministerie was niet op de hoogte van het overlijden van de verdachte.
De wet bepaalt dat de strafrechtelijke  vervolging direct wordt gestaakt als een verdachte komt te overlijden (artikel 69 Wvs). Een uitzonderig wordt echter gemaakt voor de ontnemingsmaatregel (artikel 75 Wvs).
Dit kan betekenen dat nabestaanden opdraaien voor die 112.000 euro. Nabestaanden hebben ook niet het recht in hoger beroep te gaan. De man was twee weken geleden niet aanwezig bij de strafzaak. Ook had hij geen advocaat.
r.z.
het rechtbankverslag van twee weken geleden

De afrekening

top-film

 

Ik denk dat het Bennie rauw op z’n dak is gevallen.

Het bedrag uiteindelijk in de dagvaarding.

In oktober 2007 was hij door de politierechter veroordeeld tot een werkstraf van 20 uur.

Vanwege een paar stomme hennepplantjes die bij hem op de eerste verdieping waren aangetroffen.

In zijn woning aan Zaaibak.

Dat weer wel.

Het waren er 76 geweest.

Voor eigen gebruik.

 

Het openbaar ministerie had destijds bij de politierechter wel geroepen dat er mogelijk nog een ontnemingvordering aan zat te komen.

Een pluk-ze.

Maar wat nou wil justitie anderhalf jaar na dato nog plukken van 76 plantjes?

 

Nou, zo blijkt, dat wil justitie maar al te graag.

Sterker nog: justitie wil 32.945,82 euro van Bennie hebben.

 

In 2006 was er bij de politie een kliktip binnengekomen.

Bennie aan de Zaaibak, daar moet je wezen, daar heb je hennep.

De politie ging ter plaatse, ze kenden Bennie ook wel – maar vond niks.

Dat wil zeggen: de politie trof een hennepinrichting aan, maar zonder groen hennep.

En van een kale inrichting alleen kun je niet plukken.

 

Maar ’t was wel verdacht.

En ’t was bovendien bij Bennie die ze wel kenden.

 

Een jaar later is het raak: 76 stuks.

Het mag de naam plantage nauwelijks dragen, maar toch.

Het levert ook maar twintig uur werkstraf op.

Bennie lachen, want dat is natuurlijk niet veel.

 

Dan gebeurt er anderhalf jaar niks.

Dan ineens de dagvaarding met de afrekening: 32.945,82 euro.

Rauw op het dak.

Want zo’n bedrag is weer niet niks.

 

Wat is het geval?

De politie is na die vondst van 76 plantjes wat gaan rondneuzen.

Vanwege Bennie ook.

Tussen 1984 en 2004 hadden ze de handen vol aan hem gehad.

Je kunt rustig zeggen dat B. tot de A-categorie behoorde van het lokale criminele milieu, daar aan de haven.

Maar na 2004 was Bennie ineens nooit meer van de partij.

 

De wijkagenten in 2007: Bennie zal potverdorie toch niet sinds 2004 in de hennep zitten?

Hij zal toch niet een nieuwe lucratieve bezigheid hebben gevonden?

Het zal toch niet daarom zijn dat onze Bennie nooit meer in beeld komt voor een diefstalletje of inbraak?

 

De politie ging even bij Essent langs.

Bij zij van onze stroom.

Zij zei: Bennie van Zaaibak?

Die heeft sinds 2004 een enorm hoge energierekening.

Zeker drie keer hoger dan een gemiddeld gezin.

Terwijl onze Bennie daar in zijn up woont.

 

Politie: Hebbes.

 

Een misdaad is pas een misdaad als die ook wettig en overtuigend wordt bewezen.

Maar dat laatste is niet nodig als justitie het wederrechtelijk verkregen voordeel – het crimi-geld – wil hebben.

Justitie hoeft crimi-geld niet te bewijzen.

Justitie hoeft het slechts aannemelijk te maken.

 

Dat is ook lachen dus, maar nu bij de politie.

Hadden ze Bennie eindelijk tuk.

 

Want als je in oktober 2007 wel eventjes 76 plantjes had, en al sinds 2004 een extreem hoge energierekening, dan is de justitiële rekensom snel gemaakt: dan heb je dus zeker 13 keer wiet geoogst. Dat doe je dan maal zoveel, minus dit en dat, plus wat jurisprudentie, en dan heb je welgeteld opgeteld 32.945,82 euro.

Daar is het eigen rookgebruik – dagelijks naar Bennie’s eigen zeggen vier gram – dan al van af.

Aannemelijker kan het haast niet.

 

Bennie kijkt nors richting rechters.

Voelt zich misschien wel belazerd met zo’n aanname.

Twee rechters hebben geen vragen, maar de derde heeft er zin in.

 

Zegtvraagt: Hoe zit dat nou? Met dat hoge stroomverbruik? Kunt u dat verklaren?

De rechter vraagt hier naar de bekende weg, want het antwoord – gegeven tijdens de verhoren bij de politie – staat ook in het dossier.

Bennie, argwanend, zegt: ‘Ik heb een waterbed. Da’s al twee keer vierhonderd watt. En een terrarium voor de leguanen.’

Rechter: Kom nou toch, waterbed, vierhonderd watt. Ik heb een stofzuiger, 2000 watt, maar die staat bijna altijd in de trapkast. Niks te verbruiken.

Bennie: ‘Terrarium.’

Rechter: ‘Ach nou, met twee lampjes d’r in van 150 watt. Dat hebben de agenten vastgesteld en opgeschreven. Dat zit in het dossier.’

Bennie: ‘Dat klopt niet.’

 

Rechter: Wat had u verder nog aan stroomverslindend apparatuur in huis?

Bennie balend: ‘Niks.’

Rechter triomfantelijk: ‘Dus kan het niet kloppen, uw verhaal.’

Bennie zwijgt nors.

Rechter: Ik heb geen verdere vragen.

 

Ik denk dat Bennie moet betalen.

Hij heeft geen geld, alleen een uitkering.

Dan ben je, 48 jaar oud, wel even een flink deel van de rest van je leven bezig met 32.945,82 euro.

 

De vraag die tot slot zou kunnen resten is waarom justitie Bennie zo hard aanpakt?

Het begon per slot van rekening bij maar 76 plantjes op een eerste verdieping.

Dat is in Nederland toch tamelijk onschuldig, waar zijn we nu helemaal mee bezig?

 

Maar het was natuurlijk wel Bennie.

Actief sinds 1984.

Je zou kunnen zeggen dat het hier een afrekening in het criminele circuit betreft.

 

Rob Zijlstra

 

UPDATE – 16 april 2009 – uitspraak

De rechtbank wil zelfs nog een beetje meer: Bennie moet 33.123,88 euro aan de staatskas doneren.