Rapper Rel (2)

Het duurde al met al een seconde of tien, twaalf.
Dan zou je denken dat de harde feiten na maanden van politie-onderzoek en na een ruim vijf uur durende strafzaak op tafel liggen.
Dat dan duidelijk is wat er precies is gebeurd.

Maar dat is niet zo.

Op 9 november vorig jaar werd in de hal van een flatwoning in Hoogezand de 26-jarige Farrel Provence (alias Rapper Rel) uit Amsterdam neergeschoten.
Zijn eveneens gewonde vrienden brengen hem naar een ziekenhuis in zijn woonplaats.
Ze zeggen dat ze de gewonde man langs de kant van de weg hebben gevonden.
In het ziekenhuis sterft Farrel Provence.
Hadden zijn vrienden hem naar een ziekenhuis in Groningen gebracht, dan zou hij het zeer waarschijnlijk hebben overleefd.
Dat zeiden de artsen.

De schutter is Jason B. (27) uit Hoogezand.
De officier van justitie eiste donderdag 18 jaar gevangenisstraf wegens moord, drie pogingen daartoe en een diefstal met geweld.

Aan de schietpartij is iets vooraf gegaan.
De grote vraag: wat?

Een beroving in Foxhol, zeggen de vrienden van Farrel die in de benen werden getroffen.
Een mislukt plan, zegt Jason B.

Jason B. zou met anderen op 7 november in Foxhol CM hebben beroofd.
Daarbij is geschoten: op de plek van de beroving is een kogelhuls gevonden.
En de onbeheerde huurauto van JM.
En de mobiele telefoon van CM.

Jason B. ontkent.
Zegt dat hij met die beroving niets te maken heeft.
Hij was thuis en bezig zijn leven op de rails te krijgen.
Hij kent CM wel.
Die had hem vaak gevraagd partner in de drugscrime te worden.
Maar Jason doet die dingen niet (meer), zegt hij tegen de rechters.
Hij wil liever lassen.

Jason B. rept van een mislukt plan.
Ze zouden hem erin hebben willen luizen.
CM en vrienden zouden een partij drugs van mannen op Curaçao achterover hebben gedrukt.
Om de verdwenen partij te kunnen verantwoorden, moest een ripdeal in scène worden gezet.
Jason B. zou daarvoor worden geofferd.
Of ontvoerd. En de schuld krijgen.

Op 9 november, rond twee uur in de nacht, staan er vier mannen voor de deur van Jason’s flatwoning.
Met bedekte gezichten, twee vuurwapens en een honkbalknuppel van 45 centimeter lang.
Ze bellen aan.
Jason B. wordt wakker, ziet CM staan en doet in onderbroek de deur open.

De vier mannen denderen (‘brammm‘) naar binnen en beginnen direct te slaan en te schoppen.
Jason B. valt op de grond, zo ook een vuurwapen van een van de belagers.
Hij weet het pistool, een Duits politiewapen, te pakken en schiet in paniek.
Het duurt al met al tien, twaalf seconden.
Hij zegt: ‘Ik ben nog nooit zo bang geweest.’

Na het geschiet rent hij – in onderbroek – naar een kennis, twee straten verderop.
Daar belt hij 112.
Zegt dat er een schietpartij is geweest en dat hij denkt zeker een persoon te hebben geraakt.
De politie arriveert en Jason B. wordt gearresteerd.

Pas later komt de politie aan de weet dat Farrel Provence het slachtoffer is.
Bij het ziekenhuis in Amsterdam had iemand het kenteken genoteerd van de auto waarmee de zwaargewonde rapper werd afgeleverd.
Het kenteken leidt de politie naar JM en diens vrienden.

De officier van justitie geeft in haar requisitoir toe dat er veel onduidelijkheden zijn over wat er precies is gebeurd.
Desondanks schetst ze een verhaal dat door moet gaan voor de waarheid.
Daarbij zegt ze opvallend vaak: ‘Ik denk dat…’

De officier van justitie denkt dat CM de waarheid spreekt omdat hij erg geëmotioneerd was toen hij door de politie werd gehoord. Die emoties waren echt, denkt ze, omdat ze denkt dat CM geen groot acteur is.

Er zijn twee politie-informanten die tegenstrijdige informatie hebben verstrekt.
Een van hen zegt dat die beroving in Foxhol is verzonnen door CM en vrienden.
De officier van justitie zegt dat beide verhalen niet tegelijk waar kunnen zijn.
Dat ze dus moet kiezen.
Daarbij denkt ze dat de informant die zegt dat de beroving verzonnen is, niet de waarheid spreekt.

De kogelhuls die in Foxhol is gevonden, is afgevuurd met hetzelfde wapen waarmee Farrel Provence is neergeschoten.
En omdat ze denkt dat Jason B. dat heeft gedaan in Foxhol, omdat CM dat zegt, denkt ze ook dat hij de eigenaar is van het wapen.
Dat hij het wapen in de hand had, toen de mannen bij hem aanbelden.
In zijn hand, omdat hij slechts een onderbroek droeg, dus waar anders.

Ook was hij, vanwege die beroving, bedacht op represailles, denkt de officier.
Als je dan in die omstandigheid gewapend de deur opendoet en vervolgens schiet, schiet je met voorbedachten rade.
Hij had immers ook weg kunnen gaan, kunnen vluchten.
Door in plaats daarvan de deur te openen, zoek je bewust de confrontatie.

En dat die mannen hun gezichten hadden bedekt, kan niet waar zijn.
Er zijn immers, zegt de officier, geen bivakmutsen gevonden.
En ook geen machinegeweer waarover Jason B. rept.
De honkbalknuppel klopt wel, maar dat was maar een klein knuppeltje.

Ze denkt niet dat CM een vuurwapen had. Ze denkt dat omdat in het dossier daar geen aanwijzingen voor zijn te vinden.

Dat Jason B. zich die nacht door die vier mannen aan de deur bedreigd voelde, kan de officier van justitie zich wel enigszins indenken.
Maar hier geldt: eigen schuld.
Had hij maar niemand moeten beroven in Foxhol.

Kortom: niks noodweer (zelfverdediging), maar moord (Farrel), drie maal een poging tot moord daar twee belagers in de benen werden getroffen en de derde door een afgeketste kogel werd geraakt en een diefstal met geweld (Foxhol).

De officier van justitie denkt niet dat het waar is dat de belagers elk 5.000 euro hebben ontvangen om Jason B. te grazen te nemen.
Zoiets wordt wel gesmoesd.
Ook wordt gezegd dat ze zelfs het geld uit de broekzak van Farrel hebben gehaald toen ze hem afleverden in Amsterdam. Dat ze daar later onenigheid over kregen, omdat iemand vond dat dit geld aan de familie van Farrel toebehoorde.
Dat dat eerlijker zou zijn nu hij dood is.

De officier van justitie denkt dat Jason B. het willens en wetens heeft gedaan omdat hij het al eens eerder heeft gedaan, toen weliswaar ging het om een poging tot doodslag, maar wel ook met een wapen.
Dus.

Jason B. zegt dat ze liegen, allemaal.
Dat hij bezig was zijn leven op de rails te krijgen en dat er toen plotseling mannen voor zijn deur stonden die hem ineens ‘brammm‘ in zijn eigen woning begonnen af te tuigen.
Dat hij, zo bang, geen andere mogelijkheid had dan te schieten.
Jason B. zegt dat ze allemaal liegen omdat ze met het vertellen van de waarheid en over de drugs zichzelf in de problemen brengen.
Daarom.

Ik denk er het mijne van.

Donderdag hoorde ik een andere officier van justitie in een andere zaak in dezelfde zittingszaal zeggen dat hij wel het vermoeden heeft dat twee drugsdealers een wapen hadden, maar dat hij het niet kan bewijzen.
Dus vrijspraak.
Omdat vermoedens in de rechtszaal niet mogen tellen.

Ik denk dat de rechters – die moeten oordelen op basis van feiten – over twee weken geen uitspraak zullen doen.
Ik denk dat de rechters zullen zeggen dat ze zich onvoldoende voelen geïnformeerd om tot een gewogen oordeel te kunnen komen.
Dat ze de zaak terugverwijzen en justitie zullen opdragen nader onderzoek te doen.
Dat denk ik.

Rob Zijlstra

>> het verslag van een eerdere zitting in deze zaak

.
UPDATE – 9 september 2010 – uitspraak
Jason B. heeft zich schuldig gemaakt aan doodslag en poging tot doodslag meermalen gepleegd. Maar hij kan een beroep doen op noodweer-exces en wordt daarom ontslagen van alle rechtsvervolging. Van de afpersing in Foxhol is hij vrijgesproken, omdat er te veel twijfels zijn over de toedracht en de betrokkenheid van B. De rechtbank stelt dat de verklaringen zoals B. die heeft afgelegd waar kunnen zijn. De verklaringen van  de ‘slachtoffers’ noemt de rechtbank onbetrouwbaar. Het openbaar ministerie gaat in hoger beroep.

>> noodweer-exces

HET VONNNIS

.

UPDATE – 10 januari 2011 – hoger beroep
Het openbaar ministerie heeft het aangekondigde hoger beroep in deze zaak ingetrokken. Dat betekent dat justitie zich neerlegt bij het vonnis van de rechtbank. Betekent ook dat Jason B. hiermee definitief vrij man is en dat er geen nieuw srafproces volgt bij het gerechtshof. Justitie heeft dit besloten na – zoals dat dan heet – bestudering van het vonnis.