Too blind to see

Kunt u ons wel zien, vragen de rechters die het strafdossier hebben gelezen?
De verdachte die op twee meter afstand zit: ‘Nee, ik zie helemaal niemand.’

De rechters hebben in het strafdossier gelezen dat Harrie visueel beperkt is.
Hij zou een gezichtsvermogen hebben van vijftien procent.
Harrie corrigeert: ‘Vijf procent.’

Nu weet ik niet wat iemand met vijf procent zicht nog ziet (#durftevragen).
Het moet voldoende zijn om op het eerste gezicht verliefd te kunnen worden.
Want dat werd Harrie.
Op de presentatrice van de televisie.
Harrie zegt: ‘Zij heeft een ontzettende aantrekkingskracht naar mij toe.’

En dat heeft ze geweten.

Harrie wilde graag een foto van de tv-mevrouw van RTL.
Als de officier van justitie zegt dat hij na twee seconden googlen al vijftien foto’s van haar had, dat het dus ook op die manier had gekund, reageert Harrie verontwaardigd.
Een foto uit de printer vindt hij niet echt.

In zijn gang aan de muur hangen allemaal echte foto’s van bekende televisie-presentatrices.
Aan hen had hij ook brieven gestuurd en zij hadden allemaal een foto teruggestuurd, soms zelfs met een handtekening erop.
En daar moest zij ook bij.
Dus…

De eerste twee brieven waren nog wel aardig.
Die gingen over de liefde.
En het verzoek om hem te bellen.

Maar dat deed de tv-mevrouw niet.
Ze reageerde niet.
Toen werd Harrie boos.
Met een smoesje achterhaalde hij via RTV Drenthe (‘ik ben een oud-collega’) het nummer van haar privé-telefoon.
Zo kon hij haar voicemail inspreken.

En hij stuurde brieven met nu lelijke woorden en zinnen.
Over seks met dieren en andere akeligheden.
Over ’s ochtends niet meer wakker worden en verkoolde lichamen.
Hij stuurde een keer twee kogels.

Toen reageerde RTL wel.
Of hij wilde stoppen met dat gedoe.
Of anders.
Harrie ging door en de presentatrice deed aangifte.
De politie kwam bij Harrie aan de deur en verzocht hem vriendelijk doch dringend te kappen.
Harrie ging door en zo werd hij aangehouden.

Hij vertelt dat hij ook wel aardige dingen stuurde.
Toen hij op bij SBS-Shownieuws hoorde dat ze zwanger was, stuurde hij een kaartje met de felicitaties.
En een nieuwjaarskaart eind december.
Harrie vertelt ook dat ze wel een keertje had gereageerd.
Toen had ze tijdens een uitzending op zijn verzoek even de hand opgestoken, het teken dat ze zijn brief had ontvangen.
De mevrouw van de tv ontkent dit overigens.
Zegt dat ze geen sjoege heeft gegeven.

Nadat de politie bij hem was geweest, had hij wel ingezien dat hij foute brieven had gestuurd.
En dus ging hij haar bellen.
Rechters: ‘Maar waarom dan?’
Harrie: ‘Om haar persoonlijk te vertellen dat ik fout bezig ben geweest. Dat ik daar spijt van heb. En nog steeds, want het gaat elke dag door mij heen. Ik doe het nu ook niet meer.’

Rechters: ‘Maar heel recent heeft u haar opnieuw benaderd.’
Harrie: ‘Ja, om te vragen of ze het me wil vergeven. Ik had haar ook een ontzettende bos bloemen willen sturen, maar de politie zei beter van niet.’

Naast Harrie in zittingszaal 14 zit Jannie.
Jannie is 20 jaar en de dochter van Harrie.
Zij schreef de lelijke brieven.
Zo wilde ze hem helpen, omdat haar vader bijna niets meer kan zien, maar wel kan dicteren.
Eenmaal schreef ze zonder dat haar vader het wist een brief.
Zegt: ‘Ja, ik dacht, ik moet er zelf ook maar even achteraan.’
De eerste zin die ze schreef: ‘Lesbische hoer, waarom neem je onze brieven niet serieus?

Rechters: ‘En u was toen nog maar 19.’
Jannie: ‘Ja.’
Als ze dat zegt, moet ze een beetje giechelen.

Jannie deed de brieven ook op de post.
Dan zat er een plastic zakje om de envelop heen.
Rechters: ‘Vanwege de vingerafdrukken?’
Jannie: ‘Ja.’

De reclassering heeft met vader en dochter gesproken.
Vader is een dominante, bazige man die het probleem niet ziet.
Hij wil geen hulp, geen behandeling.
Too blind to see.
Conclusie: de kans dat hij doorgaat of opnieuw begint, is groot.
Harrie: ‘Ze is nu niet meer op tv. Pas eind september weer.’
Rechters: ‘U bent goed op de hoogte.’
Harrie: ’t Is gewoon in het nieuws.’

Jannie doet alles, zegt de reclassering, wat vader zegt.
Het advies: ga het huis uit en ga op jezelf wonen.
Jannie: ‘Okay.’
Ze zegt dat ze bang is, nu ze hier zit, dat ze straks geen verklaring voor goed gedrag zal krijgen. En dat ze die wel nodig heeft, met het oog op stages en zo.
Rechters: ‘U bent alleen maar met uzelf bezig.’

De officier van justitie zegt dat bekende Nederlanders publiek bezit zijn.
Maar dat er ook grenzen zijn.
En dat die grenzen hier zijn overschreden.
En dat het ook geen eenmalige uitglijder is geweest van vader en dochter.

Vader Harrie hoort acht weken voorwaardelijke gevangenisstraf eisen, met reclasseringstoezicht dat er op moet toezien dat hij zich laat behandelen.
En omdat hij straf ook moet voelen nog een boete van 500 euro boete erbij.
Dochter Jannie is niet medeplichtig, maar medepleger.
Een taakstraf van tachtig uur, geheel voorwaardelijk en een boete van 250 euro.
Het geld mogen ze in vijf termijnen betalen.

De advocaat, die misschien wel officier van justitie wil worden, zegt dat hij zich goed kan vinden in de twee eisen.

Rob Zijlstra

.

UPDATE – 24 juni – uitspraken
Vader en dochter zijn conform de eisen veroordeeld. De rechtbank voegde daar nadrukkelijk aan toe dat het beide gedurende de proeftijd van 2 jaar verboden is nog contact te zoeken met de presentatrice.

.

In verband met de privacy en alle narigheid heb ik de naam van de tv-mevrouw maar achterwege gelaten.

Nieuw – zitzaal14 – in beeld

Zittingszaal 14 bestaat sinds januari 2010 vijf jaar en dit weblog telt inmiddels honderden unieke rechtbankverslagen.
Het zijn journalistieke verhalen met een persoonlijk tintje.
Ik vind – als journalist – dat die verhalen verteld moeten worden.

Vanaf nu wil ik proberen het wel en wee in en rond zittingszaal 14 ook in beeld vast te leggen.
Stelt u zich daar voorlopig niet al te veel bij voor.
In de rechtszaal mag gefilmd worden, maar niet zonder meer.
Verdachten mogen niet in beeld worden gebracht.
Het aanwezige publiek ook niet.

Ik blijf mijn verhalen vertellen zoals ik dat sinds januari 2005 doe.
Het beeld dat ik wil toevoegen, is een extraatje.
Maar vooral ook een probeersel, dus verwacht niet al te veel.
Komt wat ik voor ogen heb niet uit de verf, dan stop ik er ook weer mee.

Rob Zijlstra